Δεν είναι η πρώτη ούτε, φοβόμαστε, η τελευταία φορά που τα Ηνωμένα Έθνη προσδίδουν διαστάσεις κράτους στο ψευδοκράτος. Και βεβαίως, ούτε τα «αυστηρά διαβήματα» της Κυβέρνησης, ούτε οι εκ των υστέρων «διευκρινίσεις» της Γενικής Γραμματείας μπορούν να διαψεύσουν την αδιάψευστη πραγματικότητα. Ότι τα Ηνωμένα Έθνη εσκεμμένως στέλλουν μηνύματα προς τη διεθνή κοινότητα, ότι θεωρούν κράτος την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», με συντεταγμένα όργανα και δημοκρατικές διαδικασίες.

Η χθεσινή δήλωση του αναπληρωτή εκπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ δεν μπορεί να θεωρηθεί «φραστικό λάθος», ούτε να αποδοθεί σε άγνοια. Δεδομένου ότι, όπως προείπαμε, και άλλες φορές στο παρελθόν τα Ηνωμένα Έθνη χρησιμοποίησαν ορολογίες, οι οποίες αποδίδουν στο ψευδοκράτος οντότητα κράτους. Ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών, με την ευκαιρία της «εκλογής» του Μουσταφά Ακιντζί, μίλησε για «νέες κυβερνήσεις». Δήλωσε: «Θα πρέπει να δούμε πού πάμε και οπωσδήποτε καλωσορίζουμε τις προσπάθειες των νέων κυβερνήσεων, για να συναντηθούν μεταξύ τους και να καταλήξουν σε συμφωνία στα ουσιώδη θέματα».

Όταν μιλούν για «νέες κυβερνήσεις» οι εκπρόσωποι του Γενικού Γραμματέα, εννοούν τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την εγκάθετη ηγεσία των κατεχομένων, την οποία αναβαθμίζουν σε «κυβέρνηση». Ευτυχώς, τελικά, που συνεχίζουν ακόμη να αναγνωρίζουν το κυπριακό κράτος...

Την ίδια στιγμή, δεν πρέπει να διαφεύγει και η δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο απηύθυνε συγχαρητήρια προς τον Μουσταφά Ακιντζί για την «εκλογή του ως ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας». Ευτυχώς τον αποκάλεσε «ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας» και όχι «πρόεδρο των Τουρκοκυπρίων».

Θα ακολουθήσουν και τα συγχαρητήρια του Φόρεϊν Όφις και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων. Και διερωτόμαστε, αν αποτελεί συνήθη πρακτική, κοτζάμ Στέιτ Ντιπάρτμεντ, να προβαίνει σε δήλωση και να αποστέλλει συγχαρητήρια, κάθε φορά που εκλέγεται κάποιος ηγέτης σε κάποια κοινότητα. Είναι και τούτο δείγμα ιδιαίτερης μεταχείρισης και αντιμετώπισης του ψευδοκράτους.

Είναι, πλέον, φανερό ότι η διεθνής κοινότητα και μερικές από τις μεγάλες δυνάμεις αντιμετωπίζουν με άλλη προσέγγιση το ψευδοκράτος. Εμπεδώνεται η εντύπωση ότι συνιστά οντότητα με χαρακτηριστικά κράτους, ή αποτελεί εν δυνάμει κράτος. Και όσοι προσπαθούν να μειώσουν, να υποβαθμίσουν ή να υποτιμήσουν αυτήν τη νέα πραγματικότητα, απλώς εθελοτυφλούν.

Βεβαίως, δεν μπορεί κανένας να παραγνωρίζει ότι και η ελληνοκυπριακή πλευρά και οι ηγέτες της υποβοήθησαν στο να εμπεδωθεί αργά αλλά σταθερά, μέσα στον διεθνή χώρο, αυτή η δυσάρεστη και απαράδεκτη αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Όχι μόνο επί σημερινής ηγεσίας, αλλά και επί προηγουμένων. Όταν στον έξω κόσμο βλέπουν την εικόνα δύο «προέδρων» να προσέρχονται σε συνομιλίες, τον καθένα με τη δική του σημαία αναρτημένη στα οχήματά τους, όταν επί 40ετία βλέπουν τον νόμιμο και αναγνωρισμένο Πρόεδρο να συντρώγει και να συνομιλεί με τον παράνομο, και όταν στέλλεται το μήνυμα ότι οι συνομιλίες αποσκοπούν στο να ενώσουν δύο κράτη σε ένα, είναι φυσικό οι τρίτοι να σχηματίζουν την ανάλογη τοποθέτηση.

Πού είναι η Τουρκία σε αυτήν την εικόνα; Απουσιάζει εντελώς. Η χώρα που εισέβαλε και κατέχει στρατιωτικά τη μισή επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν υπάρχει στον «χάρτη» του Κυπριακού. Μένει μόνο η εικόνα δύο «προέδρων», που συνομιλούν για να λύσουν ένα δικοινοτικό πρόβλημα, το οποίο συν τω χρόνω μετατρέπεται και σε «διακρατικό»...