Ο επικεφαλής του πολιτικού κινήματος «Το Ποτάμι», Σταύρος Θεοδωράκης, μιλώντας στους φοιτητές του Πανεπιστημίου Κύπρου, κατά τη διάρκεια της εδώ επίσκεψής του, προέτρεψε τους φοιτητές να μην αναζητούν λύσεις από τους Έλληνες πολιτικούς για τη λύση του Κυπριακού. «Η λύση που θα σας δώσουν οι Έλληνες πολιτικοί, είναι για εσωτερική κατανάλωση στην Ελλάδα», τόνισε.

Δεν θέλουμε να γενικεύσουμε τη διαπίστωση του Ελλαδίτη πολιτικού ηγέτη, επειδή θα ήταν άδικο. Όμως, όντως, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλαδιτών πολιτικών προτείνουν «λύσεις», χάριν της εξυπηρέτησης των πολιτικών και κομματικών συμφερόντων, ή ακόμη και χάριν της γραμμής που αποφάσισε η κυβέρνησή τους.

Ακούοντας προχθές βράδυ τον Θεόδωρο Πάγκαλο, στη συνέντευξή του στο ΡΙΚ, να αναφέρεται στους λόγους που υποστήριξε μετά πάθους το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν, αντιληφθήκαμε την αλήθεια των λόγων του κ. Θεοδωράκη και τη σκοπιμότητα των τοποθετήσεων ορισμένων Ελλαδιτών πολιτικών.

Όντας στέλεχος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, μίας κυβέρνησης η οποία είχε το θράσος και την πολιτική ανηθικότητα να τοποθετηθεί υπέρ του σχεδίου, πριν ακόμη τοποθετηθεί και εκφράσει άποψη η επίσημη κυπριακή ηγεσία, ο Θεόδωρος Πάγκαλος δεν είχε άλλη εκλογή παρά να αντιμετωπίσει ένα σχέδιο, το οποίο θα προδίκαζε το μέλλον του Ελληνισμού της Κύπρου, έχοντας ως βασικό κριτήριο την εξυπηρέτηση των κομματικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ. Και ποιους λόγους επικαλέστηκε, για να δικαιολογήσει τη θέση του; Είπε ότι, ανεξαρτήτως των πολλών αδυναμιών του σχεδίου, οι αρνητικές πρόνοιές του μπορούσαν να ανατραπούν, λόγω της οικονομικής ευρωστίας της ελληνοκυπριακής κοινότητας και των παρεμβάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο χρόνος και τα γεγονότα διέψευσαν πανηγυρικότατα και τα δύο «επιχειρήματα» του Πάγκαλου. Διότι α) η λεγόμενη οικονομική ευρωστία της ελληνοκυπριακής κοινότητας μετατράπηκε σε οικονομική χρεοκοπία. Αλλά ακόμη και αν δεν εξέλιπε, η οικονομική ευρωστία της Τουρκίας είναι πολύ ισχυρότερη για να επιβληθεί. Και β) η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως αποδεικνύεται σήμερα, ούτε τη βούληση είχε ή έχει, ούτε τις δυνατότητες να αποτρέψει τα τουρκικά στρατηγικά σχέδια κατά του κυπριακού Ελληνισμού.

Τα επιχειρήματα των υποστηρικτών του σχεδίου απεδείχθησαν, με την παρέλευση του χρόνου, ανεδαφικά, ρομαντικά, και ιστορικά ατεκμηρίωτα. Ούτε ο Πάγκαλος, ούτε κανένας άλλος, υποστηρικτής του «ναι», ασχολήθηκαν ή ενδιέτριψαν ποτέ στα στρατηγικά σχέδια της Τουρκίας και δεν μελέτησαν, ούτε προβληματίστηκαν για τους αμετάθετους τουρκικούς στόχους, οι οποίοι και στην πράξη και μέσα από δηλώσεις και συγγράμματα Τούρκων ηγετών, κατεδείκνυαν ολοφάνερα ότι η Τουρκία απέβλεπε διαχρονικά στην κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου. Αφού εξασφάλιζε, προηγουμένως, το όχημα που θα της επέτρεπε να φθάσει στον τελευταίο σταθμό των επιδιώξεών της: Στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία θα επετύγχανε μέσω του σχεδίου Ανάν.

Βυθισμένος στις ψευδαισθήσεις του ο Θεόδωρος Πάγκαλος, και στη βάση μίας κοντόφθαλμης πολιτικής, την οποία ενστερνίζονται πολλοί Ελλαδίτες πολιτικοί -«το κυπριακό αποτελεί πονοκέφαλο για την Ελλάδα, να το κλείσουμε, να τελειώνουμε»- δεν μπορούσαν και δεν μπορούν να δουν μακροπρόθεσμα, ούτε καν πέραν από τη μύτη τους. Αυτή η νοοτροπία και η πολιτική σκέψη εξακολουθεί να ανθεί και να κυριαρχεί στους εγκεφάλους πολιτικών, και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Καθοδηγεί την πολιτική τους... εξ ου και η Τουρκία βρίσκεται προ των πυλών της εκπλήρωσης των στρατηγικών στόχων της...