Τι πράττουν πάντοτε οι χαμένοι υποψήφιοι και οι αρχηγοί των κομμάτων τους, μίας προεδρικής διαδικασίας; Καθίστανται φιλοξενούμενοι δουλικών επισκέψεων των νικητών και απ' εκεί ξεκινά ένα αδίστακτο και ανήθικο παζάρι και των δύο πλευρών, με στόχο:

Οι μεν νικητές να εξασφαλίσουν την ψήφο των ψηφοφόρων στον δεύτερο γύρο των εκλογών, προσαρμόζοντες εποχικά τις θέσεις τους προς τις θέσεις των δευτέρων, και προσφέροντες θέσεις και δημόσια αξιώματα. Και οι χαμένοι αποδύονται σε ένα ατέλειωτο παζάρι, προκειμένου να εξασφαλίσουν θέσεις για τους εαυτούς τους και για τους αυλοκόλακές τους. Όποιος δώσει τα περισσότερα, κερδίζει και τις ψήφους των χαμένων.

Έχουν, όμως, δικαίωμα οι αρχηγοί των κομμάτων να διαθέτουν τις ψήφους των οπαδών τους κατά βούληση, και μάλιστα με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσουν για τους εαυτούς τους και για τους συνεργάτες τους θέσεις και αξιώματα; Δεν έχουν κανένα τέτοιο δικαίωμα να παζαρεύουν την ψήφο άλλων ανθρώπων και να τους παρασύρουν σε επιλογές προσώπων οι οποίες, στην εξέλιξη, θα καταστούν επικίνδυνες και ζημιογόνες για τον τόπο. Και όμως το πράττουν. Παγιδεύουν τους ψηφοφόρους τους και τους σύρουν εκεί που θέλουν. Για να επωφεληθούν οι ίδιοι.

Αυτές οι ανήθικες και άνευ αρχών παρά φύσιν συμμαχίες είναι καταδικασμένες σε κατάρρευση. Αυτό αποδείχθηκε σχεδόν σε όλες τις διαδικασίες εκλογές Προέδρου της Δημοκρατίας.

Σε αντίθεση με αυτήν την ανήθικη και αντιδημοκρατική τακτική των Ελληνοκυπρίων πολιτικών ηγετών, ένας άλλος πολιτικός, όχι εδώ, αλλά στα κατεχόμενα, δίνει το στίγμα της ηθικής, δημοκρατικής και ορθής πολιτικής συμπεριφοράς. Ο Κουντρέτ Οζερσάι, ένας εκ των χαμένων των παράνομων προεδρικών εκλογών, αρνείται να παζαρέψει τις ψήφους όσων τον ετίμησαν στον πρώτο γύρο: «Αυτές τις ψήφους δεν τις έχω στην τσέπη μου. Δεν είναι δικές μου. Δεν μπορώ να κατευθύνω τους ψηφοφόρους μου», δήλωσε. Και αρνήθηκε υποστήριξη είτε στον Έρογλου, είτε στον Ακιντζί.

Ο Κουντρέτ Οζερσάι βάζει γυαλιά στους δικούς μας πολιτικούς ηγέτες. Τους διδάσκει ορθή και ηθική πολιτική συμπεριφορά. Η ψήφος των πολιτών και του κάθε κόμματος δεν ανήκουν στον υποψήφιο και στον αρχηγό του κόμματος. Δεν δικαιούνται να τους διαχειρίζονται κατά το δοκούν, και μάλιστα κατά τρόπον ανήθικο για να εξασφαλισθούν οι ίδιοι και οι αυλοκόλακές τους. Δεν έχουν κανένα πολιτικό και δημοκρατικό δικαίωμα να παρασύρουν ψηφοφόρους σε επιλογές, κάτω από συνθήματα και εποχικές προσεγγίσεις θέσεων. Οφείλουν να αφήνουν στην κρίση και στην απόφαση των ψηφοφόρων τους, την επιλογή της δεύτερης Κυριακής.

Έχουμε πολλά παραδείγματα, κατά τα οποία κομματικές ηγεσίες παρέσυραν τους ψηφοφόρους τους σε επιζήμιες επιλογές Προέδρων, οι οποίοι οδήγησαν τον τόπο, τους πολίτες και τα εθνικά θέματα είτε σε εφιαλτικά αδιέξοδα, είτε σε καταστροφικές λύσεις. Και είναι καιρός, πλέον, αυτές οι πολιτικά ανήθικες συμπεριφορές και η ανεύθυνη και αυθαίρετη διαχείριση της ψήφου των πολιτών να τερματισθεί. Συμμαχίες, μόνο στη βάση αρχών και σε κοινές θέσεις πρέπει να εδράζονται. Πουθενά αλλού και ιδιαίτερα σε διαμοιρασμό αξιωμάτων...