Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στις θάλασσες της Κύπρου και του Ισραήλ δημιούργησε μία νέα γεωπολιτική δυναμική στην Αν. Μεσόγειο. Οι δύο φίλες χώρες εντάχθηκαν στη χορεία των ενεργειακών χωρών, και ο ρόλος και η σημασία τους αναβαθμίστηκαν στη σκακιέρα της Ευρασίας. Εξ αυτού εκδηλώθηκε έντονο ενδιαφέρον -πολιτικό, οικονομικό, ενεργειακό, αμυντικό- από τις μεγάλες δυνάμεις όπως και από άλλες χώρες. Αίφνης, η Ευρωπαϊκή Ένωση, που υφίσταται για χρόνια ενεργειακή πίεση από τη Ρωσία, είδε στο φυσικό αέριο της Κύπρου και του Ισραήλ μια πιθανή, σημαντική διέξοδο στα προβλήματά της, αφού η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ένωσης και το Ισραήλ διατηρεί άριστες σχέσεις με αυτήν. Η ανακάλυψη των υδρογονανθράκων και οι προοπτικές που διανοίγονταν δημιούργησαν κλίμα ευφορίας και προσδοκίας στον κυπριακό λαό, με την έννοια όχι μόνο της επίλυσης των οικονομικών προβλημάτων του, αλλά και της αντιμετώπισης της τουρκικής επιθετικότητας στην επίλυση του Κυπριακού.

Η ενέργεια, όπως και όλες οι κρατικές υποθέσεις, απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα, αξιοπιστία, συνέπεια, διαφάνεια, πειστικότητα προς εταίρους και συνεργάτες. Τρία χρόνια σχεδόν μετά την ανακάλυψη του υποθαλάσσιου πλούτου και σχεδόν το όπλο των υδρογονανθράκων έχει δυναμιτιστεί και εξανεμισθεί από ανεύθυνες ενέργειες και χειρισμούς από την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Δεν ήταν ούτε τυχαίο ούτε από… κύστημα που η Τουρκία, τον περ. Οκτώβριο, εισέβαλε στην κυπριακή και ευρωπαϊκή ΑΟΖ, και κατέκτησε μέγα τμήμα της για μήνες, με τα τουρκικά πολεμικά να αλυχτούν όπως τους γκρίζους λύκους. Τι πέτυχε; Να εξαπατήσει τον Πρόεδρο διά του ανεκδιήγητου Άιντα και να αποφασίσει μονομερώς να θέσει το θέμα των υδρογονανθράκων στο τραπέζι του διαλόγου, ενώ δεν συνέτρεχε κανείς λόγος.

Η Τουρκία ενθυλάκωσε τη νέα υποχώρηση αλλά… ουδεμία ανταπόδοση. Απλώς εξαπάτησε ξανά τον Αναστασιάδη, υποβάλλοντας πάλι διά του τουρκόφιλου Άιντα ότι δεν θα εκδώσει νέα NAVTEX. Εξέδωσε νέα, ο «Βάρβαρος» σεργιανίζει στα όρια της κυπριακής και ευρωπαϊκής ΑΟΖ, και Λευκωσία και Αθήνα χαριεντίζονται αφελέστατα πως αυτό είναι «καλό νέο»! Αν είναι δυνατόν! Προχθές στην Αθήνα ο Πρόεδρος συναντήθηκε με τον Έλληνα Πρωθυπουργό και ανακοίνωσαν ότι προσεχώς θα αναζωογονηθεί η τριμερής Ελλάδος, Κύπρου, Αιγύπτου. Ναι, εκείνη η πολλά υποσχόμενη τριμερής, που ο παμπόνηρος Νταβούτογλου ανατίναξε ενώπιον του συναγελαζόμενου Σαμαρά, και ενώ ο «Βάρβαρος» και τουρκικά πολεμικά αλώνιζαν στην κυπριακή και ευρωπαϊκή ΑΟΖ.

Η Αθήνα δεν θέλησε να κατανοήσει ότι έπαιζε το παιγνίδι της Τουρκίας και το επευλογούσε. Αλλ’ έστω. Προσεχώς, λοιπόν, οι ηγέτες των τριών χωρών θα συναντηθούν στη Λευκωσία. Και η άλλη τριμερής; Εκείνη μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ; Γιατί ατόνησε ξαφνικά; Ενώ πέρυσι όλοι οι οιωνοί ήσαν άριστοι και οι σχέσεις μας με τη γείτονα και φίλη χώρα αναπτύσσονταν ραγδαία, αίφνης παρατηρήθηκε στασιμότητα ή τουλάχιστον επιβράδυνση. Πού οφείλεται; Στοιχειώδης γνώση των εξελίξεων στην περιοχή μας και ανάλυση των δραματικών γεγονότων με πολλούς δρώντες, υποβάλλουν και επιβάλλουν έντονη και συστηματική αναβάθμιση των σχέσεών μας με το Ισραήλ σε όλους τους τομείς, και ειδικά στον ενεργειακό και αμυντικό. Να το ξαναπούμε: Γιατί η Λευκωσία καθυστερεί να υπογράψει συμφωνία στρατιωτικής και αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ; Είναι ο μόνος αξιόπιστος, ισχυρός, φιλικός και συνεπής σύμμαχός μας στην περιοχή.