Εκφράζουμε την απογοήτευσή μας, επειδή και η νέα ελληνική κυβέρνηση, ακολουθώντας την πεπατημένη και την τακτική των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων, και χωρίς να μελετά τα δεδομένα, τους κινδύνους ενός νέου προδιαγραφόμενου αδιεξόδου, καθώς και τις διαχρονικές τουρκικές στρατηγικές, προσφέρει στήριξη σε μία χρεοκοπημένη και επικίνδυνη, για τα εθνικά συμφέροντα και τον Ελληνισμό ολόκληρο, πολιτική της Λευκωσίας. Καθίσταται συνυπεύθυνη η Αθήνα σε όσα επακολουθήσουν.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας συμφώνησε με την αφελή εκτίμηση της Λευκωσίας, ότι η απόσυρση του «Μπαρμπαρός» και η μη ανανέωση της τουρκικής NAVTEX δημιουργούν προϋποθέσεις, που επιτρέπουν στην ελληνοκυπριακή πλευρά να επανέλθει στο τραπέζι των συνομιλιών.

Αλλά το «Μπαρμπαρός» βρίσκεται ακόμη κοντά στα κυπριακά ύδατα. Και η NAVTEX υπάρχει, έστω και αν δεν επηρεάζει κυπριακές περιοχές. Αυτά τα δύο δείχνουν την ετοιμότητα της Άγκυρας, όποτε το επιδιώξει, και το «Μπαρμπαρός» να μη διανύσει μεγάλη απόσταση για να βρεθεί στην κυπριακή ΑΟΖ, και η Τουρκία να επεκτείνει τη NAVTEX και στην κυρίαρχη κυπριακή ζώνη. Στέλλει το μήνυμα «είμαστε εδώ κοντά και με την πρώτη κίνησή σας, θα βρεθούμε ξανά μέσα στις περιοχές σας».

Η ελληνική κυβέρνηση έδωσε πίστη σε όσα της διαβίβασε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, περί προφορικού μηνύματος της Τουρκίας, το οποίο διαβίβασε ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ότι δεν θα επιχειρήσει νέα επιδρομή.

Αναξιόπιστος και αυτός που έστειλε τέτοιο μήνυμα -αν το έστειλε- και ο μαντατοφόρος. Η Τουρκία δεν σεβάστηκε ποτέ συμφωνίες που υπέγραψε και οι απεσταλμένοι του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών παρέσυραν και παραπλάνησαν, όχι λίγες φορές, την αχάμπαρη ηγεσία μας.

Τίποτε δεν εγγυάται ότι η Τουρκία έχει ακυρώσει τις επιδρομικές πολιτικές της. Αλλά ακόμη και αυτό να συμβεί, δεν υπάρχει καμία δέσμευση ότι θα τερματίσει τις διεκδικήσεις της επί του κυπριακού φυσικού αερίου και δεν θα ζητήσει, μέσω Έρογλου, τη συζήτηση του θέματος στις συνομιλίες.

Πέραν αυτών: Υπάρχει οποιοδήποτε δείγμα, ή ένδειξη, από πλευράς Τουρκίας, ότι έχει διαφοροποιήσει την πολιτική της και τις επιδιώξεις της για λύση δύο κρατών, και αποφάσισε να συζητήσει σοβαρά τη συνομολόγηση μίας έντιμης συμφωνίας, η οποία θα κατοχυρώνει την επιβίωση του Ελληνισμού της Κύπρου;

Κανείς δεν αντελήφθη να υπάρχει τέτοια διαφοροποίηση. Η Τουρκία εμμένει σταθερά, διαχρονικά και απαρέγκλιτα σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε λύση δύο κρατών και, μέσω αυτής της λύσης, σε ολοκληρωτική κατάληψη της Κύπρου.

Προς αυτήν την κατεύθυνση οδεύουν οι συνομιλίες. Και τέτοια εξέλιξη δεν θα σημάνει απλώς την εξαφάνιση του κυπριακού Ελληνισμού, αλλά θα έχει ολέθριες επιπτώσεις και επί της Ελλάδας. Ορθώς ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα επηρεάζει και την Κύπρο και όσα συμβαίνουν στην Κύπρο επηρεάζουν και την Ελλάδα. Να είναι έτοιμος, συνεπώς, να καταστεί συνυπεύθυνος με τους άλλους προκατόχους του, για τα κακά που έρχονται και για την Κύπρο και για την Ελλάδα, από την τραγική έκβαση που θα έχει και αυτός ο χρεοκοπημένος διάλογος...

Είναι οξύμωρο, ενώ στα πλείστα θέματα που απασχολούν την Ελλάδα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζεται ριζοσπαστική και διεκδικητική, στο εθνικό πρόβλημα της Κύπρου παραμένει συνοδοιπόρος σε μία πολιτική ενδοτικότητας και παράδοσης του κυπριακού Ελληνισμού.