Μη έχοντες άλλα, νέα, ισχυρά επιχειρήματα να καταθέσουν οι -εκ φύσεως πνευματικώς ανώτεροι από όλους τους πολίτες- κυβερνώντες, αναφορικά με την πρόθεσή τους να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αποφάσισαν να ξαναζεστάνουν τα τετριμμένα, ανεδαφικά και πολλάκις χρεοκοπημένα επιχειρήματά τους, ώστε να πείσουν την κοινή γνώμη ότι καλώς έπραξαν. Και πως σήμερα, ελάχιστους μήνες μετά τη διακοπή των συνομιλιών, προκύπτουν νέα ισχυρά «μομέντουμ», τα οποία θα υποβοηθήσουν τη λύση.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προβάλλει το δέλεαρ της «έκρηξης» η οποία θα προκύψει για την οικονομία, σε περίπτωση λύσης. Ξαναζεσταμένο φαγητό, το οποίο δεν έχει πείσει τον «πνευματικά καθυστερημένο» λαό, ο οποίος αδυνατεί να συλλάβει πώς ένα λιλιπούτειο χρεοκοπημένο κράτος, υπό την οικονομική επιρροή της Τουρκίας, θα δυνηθεί να συντηρεί τρεις κυβερνήσεις, τρεις βουλές, τρεις αστυνομίες και πολλά άλλα πολλαπλασιαζόμενα επί τρία.

Ο Υπουργός Εξωτερικών, ξαφνικά, ανακάλυψε άλλη θεωρία. Αυτήν τη φορά, λέγει, η Τουρκία αντιλαμβάνεται πως το ανοικτό Κυπριακό δεν της συμφέρει και πως η μη λύση δεν εξυπηρετεί τον ρόλο που θέλει να διαδραματίσει στην περιοχή.

Πριν από έξι μήνες, όταν η Τουρκία εισέβαλλε στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν είχε συλλάβει πως η μη λύση δεν της συμφέρει. Σήμερα, όμως, το πνεύμα του Αλλάχ, επεφοίτησε επί των εγκεφάλων του Ερντογάν και του Νταβούτογλου, διέγραψε το «Στρατηγικό Βάθος» και ξαφνικά αποφάσισαν ότι πρέπει να λυθεί το πρόβλημα.
Όντως πνευματική επάρκεια μεγάλης εμβέλειας, που οι υπόλοιποι θνητοί δεν μπορούμε να συλλάβουμε.

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι ο κ. Κασουλίδης προβαίνει σε πνευματικές ανώτερες εκτιμήσεις. Δεν κομίζει, όμως, γλαύκα ες Αθήνας. Από της αναλήψεως της εξουσίας από τον Ταγίπ Ερντογάν, το δόγμα Ετσεβίτ, «το Κυπριακό ελύθη επί εδάφους», αντικαταστάθηκε με το δόγμα «η μη λύση δεν είναι λύση». Η ουσία, όμως, είναι ποια λύση είναι αυτή που θέλει η Τουρκία.

Εδώ είναι που καλείται να επιδείξει όλη την πνευματική επάρκεια και τις πλούσιες εμπειρίες του ο Υπουργός Εξωτερικών. Και οφείλει να δεχθεί ότι πριν ακόμη και από την ανεξαρτησία, αμετάθετος στόχος της Τουρκίας παραμένει η διχοτόμηση, ο γεωγραφικός διαχωρισμός, η λύση δύο κρατών και, σε δεύτερο στάδιο, η κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου.

Αυτή είναι η λύση που επιδιώκει η Τουρκία και δεν έχει καμία σημασία αν δεν της συμφέρει ή της συμφέρει η μη λύση. Και τα δύο είναι αλληλένδετα και αλληλοεξυπηρετούμενα. Διά της μη λύσης, η Τουρκία αξιοποιεί τον διαρρέοντα χρόνο και τσιμεντώνει τα τετελεσμένα και το ψευδοκράτος, και αφού το επιτυγχάνει, προχωρεί και απαιτεί λύση στη βάση των τετελεσμένων: Λύση δύο κρατών, με κυρίαρχη την ίδια στο «τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος», αλλά και κυρίαρχη και στο «ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος».

Συνεπώς, ας μην προσπαθεί κανένας να ωραιοποιήσει την κατάσταση, να καλλιεργήσει φρούδες ελπίδες και να απο-ενοχοποιήσει την Τουρκία για τις προθέσεις και τα αναλλοίωτα στρατηγικά της σχέδια κατά της Κύπρου.

Είχε προσπαθήσει ο κ. Κασουλίδης και στο παρελθόν να προφητεύσει ότι «οι οιωνοί για το Κυπριακό είναι οι καλύτεροι από κάθε άλλη φορά», και διαψεύστηκε. Θα διαψευστεί και η νέα προφητεία του. Επιστροφή στις συνομιλίες σημαίνει είτε διαπραγμάτευση λύσης δύο κρατών, είτε εφιαλτικό αδιέξοδο. Θα το δει και θα το δούμε...