Συνέβη το αυτονόητο. Μετά από το πάγωμα των ερευνών από την TOTAL και την ΕΝΙ, οι συνομιλίες για το Κυπριακό επαναρχίζουν μετά τις λεγόμενες «εκλογές» στα κατεχόμενα, από εκεί όπου σταμάτησαν. Δηλαδή από τον βάλτο. Τώρα, πώς ο κ. Άιντα θα λύσει τον γόρδιο δεσμό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο. Εφόσον η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν έχει πρόθεση αλλαγής στρατηγικής, τα πάντα εξαρτώνται από την Άγκυρα. Αυτή διαθέτει το πάνω χέρι. Λόγω ισχύος.
Είναι μάλιστα σαφές ότι οι Τούρκοι έχουν γραμμένο στα παλαιά τους τα παπούτσια και τον ΟΗΕ και την ΕΕ και τον κ. Άιντα, τον οποίο έστειλαν να συνομιλήσει με τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου των Εξωτερικών τους. Του γύρισαν την πλάτη οι αξιωματούχοι της Άγκυρας. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι έφερε μήνυμα ότι δεν θα ανανεωθεί η τουρκική NAVTEX. Όμως, δεν υπάρχει καμιά επίσημη τουρκική δέσμευση περί τούτου. Ούτε ότι δεν θα επιστρέψει το «Μπαρμπαρός», ούτε ότι δεν θα στηθεί τουρκική εξέδρα εντός της κυπριακής ΑΟΖ, εάν και όταν είναι έτοιμη. Εάν και όταν η Άγκυρα το κρίνει σκόπιμο. Καμιά από τις προϋποθέσεις τις οποίες έθεσε η Κυβέρνηση δεν εκπληρώθηκε. Αντιθέτως, η ίδια υπέκυψε στους τουρκικούς εκβιασμούς, οι οποίοι θα συνεχιστούν και στις συνομιλίες.
Τα περί συνέχισης της ενεργειακής πολιτικής είναι για τους αφελείς. Με την Αίγυπτο δεν υπάρχει καμιά δεσμευτική συμφωνία ότι θα μεταφερθεί το φυσικό αέριο από το οικόπεδο 12. Στην καλύτερη των περιπτώσεων η μεταφορά θα θέλει τρία χρόνια. Εάν μας αφήσουν οι Τούρκοι. Όσο, δε, για τον τερματικό σταθμό, μπήκε στο ράφι. Και ο καθείς μπορεί να αντιληφθεί ότι το όλο σκηνικό στήνεται για να πάμε σε μια «λύση-εξπρές», που θα περνά αγωγό φυσικού αερίου από την Κύπρο στα τουρκικά παράλια. Για να εδραιωθεί η Άγκυρα ως περιφερειακή και ενεργειακή δύναμη. Και εμείς, δορυφόρος της.
Με άλλα λόγια, προτεκτοράτο της. Τόσο το φυσικό αέριο όσο και η τουρκική ενταξιακή διαδικασία, καθώς και οι συνομιλίες δεν επαναρχίζουν σε θετικό κλίμα, αφού η Τουρκία συνεχίζει να είναι αδιάλλακτη. Το χείριστο, όμως, είναι ότι η κυπριακή κυβέρνηση με τη στήριξη του ΑΚΕΛ εξακολουθεί να προσφέρει και το φυσικό αέριο, και την τουρκική ενταξιακή διαδικασία, και τα θέματα της ασφάλειας ως δώρα, για να διχοτομηθεί το υφιστάμενο ενιαίο πολιτειακό σύστημα της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δυο ισότιμα συνιστώντα κράτη!
Αυτός είναι ο στόχο της επανέναρξης των συνομιλιών: Η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η τριχοτόμηση της ΑΟΖ, και ο έλεγχος του φυσικού αερίου και της περιοχής μας από την Άγκυρα, ώστε να νομιμοποιηθούν τα τετελεσμένα της εισβολής του 1974. Χωρίς να υπάρχει καμιά περί του αντιθέτου δέσμευση, ούτε από την Άγκυρα ούτε από τον κ. Άιντα, ο οποίος διαδραματίζει ρόλο επιτήδειου ουδέτερου. Και καμιά σοβαρή αντίσταση από τους ημετέρους δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.
Συναφώς, διερωτάται ο πολίτης: Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ζήτησε την επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου, όπως η Άκυρα δεσμεύτηκε να πράξει από τις Συμφωνίες Κορυφής του ΄79, ως απόδειξη καλής θελήσεως για λύση, αντί για διάλυση; Ο ίδιος το είχε θέσει ως πολιτική πρόταξης. Όταν ούτε οι Τούρκοι ούτε ο Πρόεδρος τηρούν τις δεσμεύσεις τους, σε ποιο θετικό αποτέλεσμα μπορούν να καταλήξουν οι συνομιλίες;
Είτε οι Τούρκοι θα επιβάλουν τη διάλυση, είτε θα πάμε σε αδιέξοδο με εμφανή τον κίνδυνο να μετατραπεί ούτως ή άλλως η de facto διχοτόμηση σε de jure. Ο Γολγοθάς της Μεγάλης Βδομάδας θα φέρει την Κυριακή την Ανάσταση του Κυρίου. Δυστυχώς, όμως, η επανέναρξη των συνομιλιών σηματοδοτεί την παγίδευση του Προέδρου της Δημοκρατίας και των Ελλήνων της Κύπρου στη συνέχιση του δικού τους Γολγοθά. Χωρίς όμως Ανάσταση.
