Επανήλθε ο μάγος των Ην. Εθνών κ. Έσπεν Μπαρθ Άιντα, για να σπρώξει με τα δικά του κόλπα την επανέναρξη των συνομιλιών. Το ερώτημα δεν είναι εάν θα επαναρχίσουν, αλλά πού θα καταλήξουν. Και οι Τούρκοι είναι σαφείς: Όχι μόνο δεν δίνουν, αλλά ταυτοχρόνως τα ζητούν όλα. Και έχουν στρατηγική την οποία αποκαλύπτουν. Θα θέσουν επί τάπητος «road map», ελληνιστί χρονοδιάγραμμα. Εάν δεν τα βρούμε στις διακοινοτικές συνομιλίες, τότε θα πάμε σε διεθνή διάσκεψη. Και εκεί θα τεθούν οι εκκρεμότητες επί τάπητος.
Δηλαδή, όλα. Από την ασφάλεια, τις εγγυήσεις, ώς το φυσικό αέριο. Όσο έχουμε. Και όσο μας αφήσουν. Με άλλα λόγια, οι συνομιλίες ξεκινούν με μια βάση, αυτήν της 11ης Φεβρουαρίου, που μοιάζει με κινούμενη άμμο, η οποία είναι έτοιμη να καταπιεί την Κυπριακή Δημοκρατία και να αναδυθεί στην επιφάνεια και η λογική της παρθενογένεσης, τα δυο ισότιμα συνιστώντα κράτη. Δηλαδή η νομιμοποίηση του υφιστάμενου ψευδοκράτους και η κατάργηση των ψηφισμάτων 541 και 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Όταν οι Τούρκοι είναι πανίσχυροι και εμείς οικονομικά, στρατιωτικά και διπλωματικά γυμνοί, γιατί να υποχωρήσουν; Τρελοί είναι; Άλλωστε, η εικόνα που δίδει η ηγεσία μας, και ειδικότερα η Κυβέρνηση, είναι ότι είμαστε δεδομένοι. Λύση να ΄ναι κι ό,τι να ΄ναι. Όμως, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Οι Τούρκοι θα είναι πολύ πιο αδιάλλακτοι απ' ό,τι ήταν ώς τώρα για να μας πάρουν σε ένα νέο Μπούργκενστοκ. Και εκεί είτε θα δεχθούμε τη διάλυση είτε -σε περίπτωση αποτυχίας- θα προχωρήσουν σε χωριστή αναγνώριση του ψευδοκράτους.
Αρχικώς θα συνεργήσουν προς την κατεύθυνση αυτήν κάποια μουσουλμανικά κράτη και εν συνεχεία ακόμη και η ίδια η ΕΕ θα ασκήσει πιέσεις για την εφαρμογή του μοντέλου της Ταϊβάν, μέσω του «απευθείας εμπορίου» και της λειτουργίας του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου. Βεβαίως, θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος, καλά, τι θέλετε, να μην πάμε σε συνομιλίες; Υπό τις υφιστάμενες συνθήκες, δεν είναι σε συνομιλίες που πάμε, αλλά ως αρνιά επί σφαγήν. Έχουμε, μάλιστα, την αντίληψη ότι δεν είναι ένα πράγμα, αλλά πολλά που πάνε λάθος.
Οι Τούρκοι θέτουν όρους για την επανέναρξη των συνομιλιών. Απαιτούν τον τερματισμό των ερευνών για το φυσικό αέριο. Και το πέτυχαν, ενώ μας κατηγορούν ότι δεν έχουμε πρόθεση για λύση. Ουδέν αναληθέστερον. Λύση θέλουμε στη βάση της συνέχισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διάλυση είναι που δεν επιθυμούμε. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το είχε πολλάκις δηλώσει. Και έχει δεσμευτεί. Όπως έχει δεσμευτεί και στο θέμα της Αμμοχώστου. Ότι είναι προτεραιότητα. Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν.
Να αποκαταστήσει και τη δική του αξιοπιστία και του κράτους. Η Τουρκία -και όχι εμείς- πρέπει να αποδείξει ότι θέλει λύση. Και ότι είναι έτοιμη να συμμορφωθεί με τις αναληφθείσες δεσμεύσεις της, όπως είναι η άνευ όρων επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου και η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως βασική και απαραίτητη προϋπόθεση για την ενταξιακή της πορεία στην ΕΕ. Όταν αρνείται τώρα τα αυτονόητα, ποιος εγγυάται ότι, ακόμη και αν εξευρεθεί λύση, θα την εφαρμόσει;
Γι' αυτό, ας βάλουν φρένο στον ενθουσιασμό τους όσοι βρίσκονται ήδη μες στην τρελή χαρά, επειδή προγραμματίζεται η επανέναρξη των συνομιλιών με την Άγκυρα αδιάλλακτη και την τράπουλα σημαδεμένη. Και με τη δρομολόγηση μιας διαδικασίας, που δεν οδηγεί σε λύση, αλλά σε διάλυση. Στη διχοτόμηση του ενιαίου κράτους τη Κυπριακής Δημοκρατίας σε άλλα δυο ισότιμα συνιστώντα και τη μετατροπή μας σε βιλαέτι της νέας Οθωμανική Αυτοκρατορίας του Σουλτάνου Ερντογάν.
