Ύστερα από μακρύ χρονικό διάστημα σιωπής, και ενώ στην ελληνοκυπριακή πλευρά κάποιοι πανηγύριζαν για τη βέβαιη επιστροφή στις κλινικά νεκρές συνομιλίες, η Άγκυρα έλυσε τη σιωπή της και διά του εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών, Τανζού Μπιλγκίτς, κάλεσε την ελληνοκυπριακή πλευρά «να επιδείξει ειλικρινή προσπάθεια, εγκαταλείποντας τις μονομερείς δραστηριότητές της στην Ανατολική Μεσόγειο, το συντομότερο». Και εννοεί, βεβαίως, τον τερματισμό κάθε ερευνητικής προσπάθειας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Την ίδια στιγμή, ο ψευδοϋπουργός Εξωτερικών των κατεχομένων, Οζντίλ Ναμί, έκαμε ακόμη καθαρότερους τους όρους της Τουρκίας, αν δεν τους κατέστησε σκληρότερους: «Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων», είπε, «δεν περιορίζονται μόνο στο θέμα των εισοδημάτων του φυσικού αερίου. Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων πρέπει να περιλαμβάνουν τη συμμετοχή τους στις συμφωνίες με τις εταιρείες, την εξόρυξη των αποθεμάτων, την ανάπτυξη και την εξαγωγή. Σε αυτό το θέμα, η τουρκοκυπριακή πλευρά επιμένει και οι προτάσεις της για εξόρυξη, ανάπτυξη και εξαγωγή των υδρογονανθράκων, εξακολουθούν να είναι στο τραπέζι».

Βεβαίως, η κυπριακή Κυβέρνηση δεν θα κάμει το χατίρι του κ. Μπιλγκίτς και δεν θα τερματίσει τις προσπάθειές της και τους σχεδιασμούς της στον ενεργειακό τομέα. Επίσης δεν πρόκειται να αποδεχθεί να συζητήσει αυτές τις εξωφρενικές αξιώσεις του Ναμί, διά των οποίων το ψευδοκράτος θα καταστεί συνεταίρος στις συμφωνίες με τις εταιρείες και συμμέτοχος στην εξόρυξη των αποθεμάτων, στην ανάπτυξη και στην εξαγωγή. Τέτοιες αξιώσεις έχουν τη θέση τους στον κάλαθο των αχρήστων.

Όμως όλες αυτές οι δηλώσεις και αξιώσεις πρέπει να προβληματίσουν την ηγεσία μας, ως προς τη χρησιμότητα επιστροφής στις συνομιλίες με μόνη προϋπόθεση την ακύρωση της NAVTEX και τη μη επιστροφή του Μπαρμπαρός. Οι τουρκικές προθέσεις είναι πασιφανείς. Θα θέσουν στο τραπέζι των συνομιλιών ζήτημα τερματισμού του ενεργειακού προγράμματος της Κυβέρνησης και παράλληλα θα απαιτήσουν συνεταιρισμό σε όλα τα στάδια του ενεργητικού προγράμματος.

Καλείται η Κυβέρνηση να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες. Πρώτο, να μην εμπιστεύεται τον κ. Άιντα. Και δεύτερο, να απαιτήσει ότι θέμα φυσικού αερίου δεν πρόκειται να τεθεί στο τραπέζι των συνομιλιών. Επ' αυτού δεν υπάρχει θέμα παζαρέματος.

Οι προθέσεις της τουρκικής πλευράς είναι πασιφανείς. Θέλει να παρασύρει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στο τραπέζι των συνομιλιών και ακολούθως να υπαναχωρήσει από οποιαδήποτε συμφωνία, για να οδηγήσει το θέμα εκεί που θέλει ή να εκθέσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, υποχρεώνοντάς τον σε νέα αποχώρηση.

Κάτω από τους νέους όρους που θέτουν οι Τούρκοι, δεν είναι δυνατή η επανάληψη των συνομιλιών. Η Άγκυρα όχι μόνο αρνείται να δεσμευθεί σε οτιδήποτε, αλλά σκληρύνει τη θέση της και αναβαθμίζει τις απαιτήσεις της. Και όλα αυτά προς τι; Για να επαναρχίσει ένας διάλογος κωφών, κάτω από δυσμενέστερους όρους για την ελληνοκυπριακή πλευρά και με στόχο τώρα, όχι μόνο τη λύση δύο κρατών, αλλά και τον συνεταιρισμό στο θέμα του φυσικού αερίου. Δεν ζητούν μόνο διαμοιρασμό εσόδων αλλά συμμετοχή ως συνεταίροι σε όλα τα στάδια του κυπριακού ενεργειακού προγράμματος.