Χθες, από αυτές τις στήλες, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προειδοποιείτο για τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσει αν επιστρέψει σε νέες συνομιλίες. Η «Σ» υπεδείκνυε πως δεν δικαιούται να πει ξανά πως «ξεγελάστηκε από τον Άιντα». Και επισημαινόταν πως ο Πρόεδρος ενός κράτους ούτε εξαπατάται ούτε και εκβιάζεται. Υπό την προϋπόθεση, φυσικά, ότι γνωρίζει τι θα πράξει, πώς θα προχωρήσει, τι θα διεκδικήσει και με ποιο σχέδιο θα διαπραγματευτεί. Γιατί ο Ν. Αναστασιάδης αποχώρησε από τις συνομιλίες τον περ. Οκτώβριο; Διότι η Τουρκία, με οδηγία προς ναυτιλλομένους, εξαπέστειλε στην κυπριακή και ευρωπαϊκή ΑΟΖ τον «Βάρβαρο», με συνοδεία πολεμικών σκαφών. Δηλ. για τρίτη φορά ΕΙΣΕΒΑΛΕ και διά των πολεμικών σκαφών της ΚΑΤΕΛΑΒΕ μέγα τμήμα της κυπριακής και ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Τι θα έπραττε ένα σοβαρό, υπεύθυνο και αξιόπιστο κράτος, που σέβεται την κρατική υπόσταση και την αξιοπρέπεια του λαού του;

Ευθύς θα αξίωνε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία η Τουρκία θέλει να ενταχθεί, κυρώσεις και μέτρα, ώστε να επιβάλει κόστος στον εισβολέα. Η Κυβέρνηση και ο Πρόεδρος ΟΥΔΕΝ έπραξαν. Πέραν από χλιαρές δηλώσεις του Κυβ. Εκπροσώπου, ουσιαστικά ο Πρόεδρος κατάπιε και αυτόν τον εξευτελισμό. Όπως ακριβώς κατάπιε και εκείνον τον απίστευτο εξευτελισμό, που η κατοχική Τουρκία επιχείρησε στην καρδιά της Ευρώπης μας, με το 105σέλιδο έγγραφο Τσαβούσογλου-Νταβούτογλου, που θεωρούσε τη διεθνώς αναγνωρισμένη και μέλος της ΕΕ, Κυπριακή Δημοκρατία, ως «εκλιπούσα». Δηλαδή, νεκρή και ανύπαρκτη ως υποκείμενο του διεθνούς δικαίου. Ο Πρόεδρος κατάπιε ξανά νέα αποδόμηση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον επικεφαλής της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Ο Πρόεδρος εξευτελίστηκε και πέρυσι, τον Φεβρουάριο, όταν δήλωσε πως αν ο «Βάρβαρος» συνέχιζε τις παραβιάσεις στην κυπριακή και ευρωπαϊκή ΑΟΖ, θα αποχωρούσε από τις συνομιλίες.

Ο «Βάρβαρος» συνέχισε τις παραβιάσεις, ο Ν. Αναστασιάδης δεν αποχώρησε παρά τον περ. Οκτώβρη και ο εξευτελισμός του -και της Κυπριακής Δημοκρατίας- έγινε θλιβερά τέλειος. Πέρυσι, τον Νοέμβριο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με δραστικές προσπάθειες και παρεμβάσεις των ευρωβουλευτών μας, ήταν έτοιμο να περιλάβει κυρώσεις κατά της Τουρκίας σε σημαντικό ψήφισμα για την Κύπρο. Εντολή από τον Πρόεδρο: Μην κλείσετε την πόρτα στην Τουρκία! Και η μεν Τουρκία όχι μόνο παντού κλείνει πόρτες στην Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και αδίστακτα την αποδομεί και την καταργεί. Ο δε Αναστασιάδης «εσιάσιαρεν», προφανώς καθ’ υπόδειξιν των Εγγλεζοαμερικανών, να επιστρέψει στις συνομιλίες. Υπό ποία εχέγγυα; Υπό ποίες ξεκάθαρες προϋποθέσεις; Με ποια πολιτική, κομματική και λαϊκή στήριξη; Ουδένα εχέγγυο δόθηκε είτε από την Τουρκία είτε από τους υψηλούς συμμάχους της ότι, με την πρώτη ευκαιρία, δεν θα ξαναβγάλει τον «Βάρβαρο» στην κυπριακή ΑΟΖ.

Ο Ν. Αναστασιάδης, όταν αποχώρησε από τις συνομιλίες, έθεσε τρεις όρους για να επιστρέψει. Πρώτον, ο «Βάρβαρος» ποτέ ξανά να μην εισβάλει στην κυπριακή ΑΟΖ. Δεύτερον, η Τουρκία να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ. Τρίτον, διά της αναγνώρισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων ουσιαστικά ο Πρόεδρος αξίωνε αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία. Αυτοί οι όροι και προϋποθέσεις… εξαερώθηκαν! Ο Ν. Αναστασιάδης επιστρέφει σε νέες συνομιλίες που, μάλλον, ενδέχεται να αρχίσουν τον προσεχή Μάιο. Ούτε όροι ούτε προϋποθέσεις ούτε ξεκάθαρες ελληνικές θέσεις. Και το χειρότερο: Ο Πρόεδρος έχει χάσει την αξιοπιστία του έναντι των πολιτικών δυνάμεων όσον αφορά χειρισμούς και αποφάσεις της οικονομικής κρίσης. Παράλληλα, η πλειοψηφία των πολιτών δεν τον εμπιστεύονται στον χειρισμό των υποθέσεων του κράτους.

Διερωτάται, συνεπώς, κάθε αγωνιών και εχέφρων πολίτης: Πώς είναι δυνατόν ένας αναξιόπιστος, πανταχόθεν επικρινόμενος και με ελάχιστη πολιτική και λαϊκή υποστήριξη, Πρόεδρος, να επιστρέψει σε συνομιλίες, ιδιαίτερα όταν δεν έχει εξασφαλίσει κανένα απτό εχέγγυο ότι η κατοχική Τουρκία θα συμπεριφερθεί υπεύθυνα; Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι ο Πρόεδρος οδηγείται ως πρόβατον επί σφαγήν και προς υποταγήν στις τουρκικές αξιώσεις. Η Τουρκία επέβαλε ξανά τους δικούς της όρους. Οι συνομιλίες θα ξαναρχίσουν από εκεί που, τουρκική υπαιτιότητι, σταμάτησαν τον περ. Οκτώβρη, ως εάν να μη συνέβη τίποτε! Συνέβησαν, όμως, πολλά σε βάρος μας.

Πρώτον, αμφισβήτηση της κυπριακής και ευρωπαϊκής ΑΟΖ.

Δεύτερον, αμφισβήτηση της κυριαρχίας, ανεξαρτησίας, ελευθερίας και υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τρίτον, αποδόμηση ξανά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τέταρτον, τρίμηνη αναστολή ερευνητικών δραστηριοτήτων από την ιταλική ΕΝΙ, δήθεν για τεχνικούς λόγους.

Πέμπτον, απειλή για εγκατάσταση τουρκικής πλατφόρμας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Έκτον, καμία κύρωση κατά της Τουρκίας. Έβδομον, κανένα απολύτως εχέγγυο ότι η Τουρκία δεν θα εκβιάσει και απειλήσει ξανά.

Υπό αυτές και άλλες δυσμενέστατες και επικίνδυνες συνθήκες, γιατί ο Ν. Αναστασιάδης «εσιάσιαρεν» να επιστρέψει σε συνομιλίες; Για να παραδοθεί στις τουρκικές αξιώσεις;