Γιατί να επιστρέψει στις συνομιλίες ένας Πρόεδρος «εκλιπόντος κράτους», όπως χαρακτηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία η Τουρκία; Ποιο νόημα και ποιο μήνυμα στέλλει η συμμετοχή του σε συνομιλίες λύσης του Κυπριακού; Ποιο άλλο από την παραδοχή ότι το κυπριακό κράτος είναι ανύπαρκτο και οι συνομιλίες διεξάγονται για τη δημιουργία ενός νέου κράτους;

Από τη στιγμή που η Τουρκία συνεχίζει να μη θεωρεί υπαρξιακή οντότητα την Κυπριακή Δημοκρατία, και από τη στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία δεν απαιτεί αναίρεση του τουρκικού ισχυρισμού, δεν υπάρχει λόγος να διεξάγεται διάλογος μεταξύ μίας «ανύπαρκτης» οντότητας και μίας παράνομης οντότητας. Έστω και αν τα Ηνωμένα Έθνη κρύβονται πίσω από την ορολογία των «κοινοτήτων», για να θολώσουν τα νερά και να υποβιβάσουν το νόμιμο κράτος σε κοινότητα.

Εδώ υπάρχει κράτος, διεθνώς αναγνωρισμένο, μέλος των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των διεθνών οργανισμών. Η θέση του είναι σε τραπέζι συνομιλιών, με άλλο κράτος, διεθνώς αναγνωρισμένο, το οποίο έχει δημιουργήσει με τη στρατιωτική εισβολή και κατοχή του, τη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση. Αυτά τα δύο κράτη πρέπει να συνομιλούν για να λύσουν το πρόβλημα. Και όχι να υποβαθμίζεται το κράτος σε κοινότητα και απέναντί του, ως συνομιλητή, να έχει ένα μόρφωμα, το οποίο κατασκεύασε η βία των όπλων και τα τετελεσμένα του ισχυρού.

Αποτελεί πολιτική σχιζοφρένεια, και παραβίαση κάθε αρχής δικαίου, να κάθεται σε συνομιλίες ο ηγέτης του κράτους με τον ηγέτη του ψευδοκράτους, έστω και μέσω αντιπροσώπων. Και δεν νοούνται συνομιλίες κάτω από τέτοιες σχιζοφρενικές καταστάσεις, εκτός εάν στόχος των συνομιλιών είναι να αποδείξει το κυπριακό κράτος ότι είναι «εκλιπόν» και ευρίσκεται σε μία διαπραγματευτική διαδικασία για τη δημιουργία νέου κράτους, που θα πάρει τη θέση του «εκλιπόντος».

Πέραν όλων αυτών, θέλουμε να ερωτήσουμε, ποίες διαβεβαιώσεις έλαβε από τον κ. Άιντα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ότι η Τουρκία:
1. Δεν θα προχωρήσει σε ανανέωση της NAVTEX και δεν θα στείλει εκ νέου, και με την πρώτη αφορμή, το «Μπαρμπαρός» και τα πολεμικά της στην κυπριακή ΑΟΖ.
2. Εάν έχει αποδεχθεί ότι θα τερματίσει τις διεκδικήσεις της επί του κυπριακού φυσικού αερίου και δεν θα απαιτήσει εκ νέου να συμπεριληφθεί το θέμα στην ατζέντα των συνομιλιών.
3. Εάν η απειλή του Ταγίπ Ερντογάν, ότι η Τουρκία θα αποστείλει στην κυπριακή ΑΟΖ πλατφόρμα και θα αρχίσει γεωτρήσεις στις κυπριακές θάλασσες, έχει ακυρωθεί.
4. Εάν η Τουρκία, μετά το τρίμηνο «τεχνικό διάλειμμα» της ΕΝΙ, δεν θα αξιώσει εκ νέου τερματισμό των κυπριακών ερευνών και να επανέλθει με νέες προκλητικές ενέργειες.

Εάν δεν έχουν δοθεί τέτοιες διαβεβαιώσεις από την Τουρκία και η Κυβέρνηση απλώς έχει δώσει πίστη σε κάποιες διαβεβαιώσεις του κ. Άιντα, η παγίδευση της ελληνοκυπριακής πλευράς θα είναι χειρότερη πάσης προηγούμενης.

Πολύ φοβούμεθα ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βιάζεται να επιστρέψει στις συνομιλίες, με την ουρά στα σκέλια. Εάν αυτό θα είναι το αποτέλεσμα, ο κυπριακός Ελληνισμός θα βρεθεί στην αποκορύφωση του δράματος...