Στις 5 Δεκεμβρίου 2012, προτού, δηλαδή, ο Νίκος Αναστασιάδης εκλεγεί Προέδρος της Δημοκρατίας, μιλώντας σε στελέχη του ΔΗΚΟ, διαβεβαίωνε: «Θα γίνεται επιλογή των αρίστων για ανάληψη διαφόρων θέσεων».
Δεν θα προχωρήσουμε σε επικρίσεις κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, γιατί αθέτησε εκείνη τη δέσμευσή του η οποία, εάν ετύγχανε έμπρακτης εφαρμογής, ίσως πολύ διαφορετική να ήταν σήμερα η κατάσταση από αυτήν την οποία βιώνει ο τόπος.
Θα του συστήσουμε, όμως, ότι εκείνη η δέσμευση, που μπήκε στο ράφι, μπορεί να εκπληρωθεί σήμερα, έστω και με καθυστέρηση τριών χρόνων. Έστω και με μεγάλες συνέπειες και ζημιές για τον τόπο και τους πολίτες του. Όσα κατά καιρούς έχουν μεσολαβήσει και όσα ακούν σήμερα οι πολίτες, να αποκαλύπτονται μέσα από σκάνδαλα και επιζήμιες ενέργειες θεσμών, καθιστούν τη δέσμευση του Προέδρου επιβαλλόμενη έστω και σήμερα.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε αποφασίσει, μετά την εκλογή του, να ενεργήσει αντίστροφα προς τη δέσμευση που είχε αναλάβει προεκλογικά. Και αντί να επιλέξει τους άριστους για την ανάληψη δημόσιων αξιωμάτων, προχώρησε σε επιλογές είτε ημετέρων, είτε ανικάνων. Με αποτέλεσμα σήμερα, πλείστοι θεσμοί να μην τυγχάνουν καμίας εμπιστοσύνης από τους πολίτες και, επιπλέον, να προκαλούν ανυπολόγιστες και ίσως μη αναστρέψιμες απώλειες στα συμφέροντα του κράτους.
Δεν υπάρχει, συνεπώς, δεύτερη επιλογή για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, από το να ανασύρει από το σκουριασμένο ράφι τον κατάλογο των προεκλογικών δεσμεύσεών του και να αρχίσει να τις εφαρμόζει. Μία προς μία.
Με πρώτη αυτήν που προαναφέραμε. Να αποσύρει αποτυχεμένες επιλογές και να αρχίσει την αναζήτηση των αρίστων. Διαφορετικά, ο τόπος δεν έχει σωτηρία.
Αυτή η διαχρονική νοοτροπία των εκάστοτε Προέδρων, να επιλέγουν αποκλειστικά ανθρώπους από τις λίστες των κομμάτων που τους βοήθησαν να εκλεγούν, είτε από τις ομάδες των κομματικών παρακοιμωμένων τους, έχει στοιχίσει πολύ ακριβά στον τόπο. Ο αποκλεισμός ικανών ανθρώπων από δημόσια αξιώματα, επειδή θεωρούνται ότι δεν ανήκουν στις ομάδες αυλοκολάκων, είτε επειδή αποκλείονται από τις λίστες των συνεργαζομένων κομμάτων, πρέπει να τερματισθεί.
Αυτή η κατάσταση έχει φέρει τον τόπο στην τραγική κατάσταση την οποία βιώνει σήμερα. Παράλυση, χάος, διαφθορά, διαπλοκή, εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων. Οι εκάστοτε κυβερνώντες αναθέτουν σημαντικά αξιώματα σε ανθρώπους των οποίων η μόνη φροντίδα είναι να αλείψουν μέλι από το ψωμί της εξουσίας. Οδηγηθήκαμε στο έσχατο σημείο διαφθοράς και διαπλοκής, εξαιτίας ανικάνων, τυχοδιωκτών και επαγγελματιών καρεκλοκένταυρων, οι οποίοι επιτυγχάνουν να ανακυκλώνονται συνεχώς σε κάθε καρέκλα δημόσιου αξιώματος.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει τη μεγάλη ευκαιρία να ανατρέψει αυτήν την τραγική προϊστορία και να αναδειχθεί σε ηγέτη κράτους και όχι μίζερο κομματάρχη-πρόεδρο. Έχει την ευκαιρία να συμβαδίσει με το αίσθημα και τις προσδοκίες της κοινωνίας, και να αποκαταστήσει και τη δική του αξιοπιστία και την αξιοπιστία των θεσμών.
Έχει οδηγό την προεκλογική του δέσμευση: Τα δημόσια αξιώματα στους αρίστους. Και διαθέτει η Κύπρος πλούσιο, ικανό και αδιάφθορο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο μπορεί να οδηγήσει το κράτος σε νέους δρόμους.
