Από το φθινόπωρο του 2012 είχε αρχίσει να γίνεται συστηματικά λόγος για κούρεμα καταθέσεων. Στον γερμανικό, ειδικά, όπως και στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό και αμερικανικό Τύπο γινόταν σχεδόν καθημερινά λόγος για ένα πιθανό κούρεμα. Να σημειωθεί πως πολλούς μήνες πριν, η κυπριακή οικονομία είχε τεθεί υπό αυστηρή επιτήρηση. Οι εταίροι μας προειδοποιούσαν και εισηγούνταν τη λήψη έγκαιρων και αποφασιστικών μέτρων. Αγνοήθηκαν! Ο τότε Πρόεδρος και ο Υπουργός των Οικονομικών διαβεβαίωναν όχι μόνο πως η Κύπρος θα άντεχε το σοκ της κρίσης, αλλά και θα μας προσπερνούσε, αφήνοντάς μας σχεδόν αλώβητους. Όσοι από εμάς προειδοποιούσαμε ήδη από το 2008 ότι έπρεπε να ληφθούν έγκαιρα μέτρα για ανάσχεση και επαρκή αντιμετώπιση της κρίσης, μας στιγμάτιζαν ως κινδυνολόγους και υπονομευτές μιας οικονομίας, που είχε υπονομευθεί από τους τότε κρατούντες εξαιτίας των ανεύθυνων οικονομικών ιδεοληψιών και πολιτικών τους. Εξάλλου όλοι οι τότε υποψήφιοι για την προεδρία και ειδικά ο Ν. Αναστασιάδης, δεσμεύονταν ότι δεν επρόκειτο ποτέ να δεχθούν κούρεμα καταθέσεων.

Στις αρχές του 2013 η βρετανική «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» είχε αποκαλύψει ότι θα γινόταν κούρεμα των κυπριακών καταθέσεων. Τον Μάρτιο του ιδίου χρόνου, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποδέχτηκε το κούρεμα, που δεσμεύτηκε να μη δεχθεί επειδή, δήθεν, του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο. Και δήλωσε με έκδηλη απογοήτευση πως, πήγε στις Βρυξέλλες αξιόπιστος και επέστρεψε αναξιόπιστος. Θα νόμιζε κανείς πως αυτή είναι η θλιβερή και τραγική ιστορία του κουρέματος. Τις τελευταίες ημέρες έγγραφα και δηλώσεις, που έγιναν προ διετίας, φαίνονται να τεκμηριώνουν μερικά συγκλονιστικά πράγματα. Πρώτον, σύμφωνα με δήλωση του Διοικητή της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, η Λευκωσία εισηγήθηκε το κούρεμα, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις. Δεύτερον, μήνες πριν από το κούρεμα, η Ε.Ε. είχε προετοιμαστεί σχετικά και είχε προδιαγράψει με κάθε λεπτομέρεια τι έπρεπε να γίνει. Τρίτον, για να σωθεί η ελληνική οικονομία και η Ελλάδα από πτώχευση, ξεπουλήθηκαν κυριολεκτικά στον υπό πτώχευση Σάλα και στην υπό κατάρρευση Τράπεζα Πειραιώς, τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Τέταρτον, η Τράπεζα Κύπρου φορτώθηκε τον ELA της Λαϊκής, η οποία οδηγήθηκε σε ευθανασία.

Μα απλά λόγια, θυσιάστηκε η Κύπρος και έγινε πειραματόζωο της Ευρώπης, πρώτον, για να σωθεί η ελληνική οικονομία. Και, δεύτερον, για να σταλεί ένα μήνυμα σε άλλες οικονομίες που αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα. Ναι, αλλά, η κυπριακή οικονομία επιβαρύνθηκε με δυσβάστακτο βάρος δισεκατομμυρίων, 70 και πλέον χιλιάδες άνθρωποι είναι άνεργοι, χιλιάδες νέοι μας ξενιτεύτηκαν, δεκάδες χιλιάδες επιβιώνουν χάρη στα κοινωνικά παντοπωλεία, η ανεργία βρίσκεται ακόμα στα ύψη και η οικονομία ακόμα να επανεκκινήσει. Δύο χρόνια μετά το έγκλημα κατά του κυπριακού λαού, συζητείται ξανά και ξανά ποιος ευθύνεται. Μα, είναι ηλίου φαεινότερον. Ευθύνεται η προηγούμενη κυβέρνηση, που άνοιξε τον δρόμο στην καταστροφή, εξαιτίας της εγκληματικής ανεπάρκειας και ανευθυνότητάς της. Ευθύνεται και η σημερινή, που ολοκλήρωσε το έγκλημα, παρά τις δικαιολογίες της ότι παρέλαβε χάος και ερείπια. Και, φυσικά, βαρύτατες ευθύνες φέρουν και οι δανειστές μας, που με πρωτοφανή επιπολαιότητα (ή μήπως, όχι;) διοχέτευαν δισεκατομμύρια σε μια νεκρή Λαϊκή.

Με αφορμή τον νέο θόρυβο για τις ευθύνες και ποιοι τις φέρουν για την καταστροφή της οικονομίας, του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του τόπου, και τα υπονοούμενα ή τους ισχυρισμούς κατά της Διοικητού της ΚΤΚ, τίθενται τρία ερωτήματα. Πρώτον, πότε θα ξεκινήσουν δίκες για τους πρωταίτιους και τους μεγάλους ενόχους αυτής της καταστροφής; Εμπιστευόμαστε την Γεν. Εισαγγελία και τη Δικαιοσύνη, αλλά… Δικαιοσύνη που καθυστερεί να αποδοθεί, είναι κοροϊδία Δικαιοσύνης. Δεύτερον, η κυβέρνηση, ο Πρόεδρος και ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνουν ότι διαπραγματεύονται με την Τρόικα ή τους θεσμούς. Αν, πράγματι, συμβαίνει κάτι τέτοιο, γιατί, π.χ., δεν υποδείχθηκε από την Κυβέρνηση η απάτη και η ληστεία που έγινε σε βάρος του κυπριακού λαού και γιατί δεν απαιτείται η διαγραφή του ELA, ώστε η Κύπρος να ανασάνει;

Τρίτον, πρώην και νυν κυβερνώντες, αντί να διαπληκτίζονται, να αλληλοκατηγορούνται και να ταλαιπωρούν με βαναυσότητα τους πολίτες, που δεινοπαθούν, οφείλουν να αναμέλψουν τουλάχιστον ένα εδαφιαίο mea culpa. Και να ζητήσουν συγγνώμη από τον λαό για τα απίστευτα προβλήματα, που του έχουν προκαλέσει η ανεπάρκεια, η εγκληματική ανεμελιά, η ανευθυνότητα και η ανεκδιήγητη επιπολαιότητά τους, που δεν τους επέτρεψαν να υπερασπίσουν τον τόπο και τα συμφέροντά του. Αλλά και ο λαός, στις επόμενες εκλογές, πρέπει να σκεφτεί δυο και τρεις φορές πριν αποφασίσει σε ποιον πραγματικά πατριώτη, άξιο, ανιδιοτελή και αδιάφθορο ηγέτη θα καταθέσει την τίμια ψήφο του.