Τον συγκλονισμό του για την έκταση της διαφθοράς εκδήλωσε ο Γενικός Εισαγγελέας σε δηλώσεις του. Τον ίδιο συγκλονισμό είχαν εκφράσει προηγουμένως και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Γενικός Ελεγκτής. Μάλιστα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε πει πως κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί προηγουμένως το εύρος της διαφθοράς. Πιστεύουμε πως λανθάνεται. Ο απλός άνθρωπος, η κοινωνία, διενοείτο και ψηλαφούσε, διαχρονικά, πόσο μεγάλη ήταν η διαφθορά σε όλα τα πλάτη και μήκη του συστήματος. Απλώς δεν αντιδρούσε. Είχε αντιληφθεί ότι η διαφθορά αποτελούσε μορφή συνυφασμένη με το όλο σύστημα και πως δεν είχε κανένα νόημα να φωνάξει και να διαμαρτυρηθεί, αφού το ένα διεφθαρμένο σύστημα, κάλυπτε το άλλο.

Το αποκαρδιωτικό και το απογοητευτικό είναι ότι, ακόμη και μετά τις διαπιστώσεις, ακόμη και μετά τις κάποιες τιμωρίες που υπήρξαν, η διαφθορά συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα. Και αυτό είναι ένδειξη ότι οι απατεώνες του κάθε συστήματος δεν έχουν πρόθεση να υποχωρήσουν, διαθέτουν αλληλοστηρίγματα και δεν πτοούνται από τις ήπιες ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια. Σε πολλά τμήματα του κάθε συστήματος συνεχίζεται η διαφθορά. Και ενώ είναι διαφανής πλέον η συγκάλυψη, η εξυπηρέτηση συμφερόντων, η αδιαφάνεια και οι επιλήψιμες πράξεις, το κράτος δεν τολμά να παρέμβει και να φέρει ενώπιον της Δικαιοσύνης μεγαλοσχήμονες και κρατούντες.

Υπάρχει, ακόμη, διάχυτη, μέσα στην κοινωνία, η πεποίθηση ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Υψηλά ιστάμενοι διαφεύγουν της λαβίδας του νόμου και κέκτηνται προνομίων τα οποία τους επιτρέπουν να μη λογοδοτούν για τις πράξεις τους, ενώ αντίθετα, άλλοι, είτε δεν πληρώνουν στον βαθμό που οφείλουν να πληρώσουν είτε οι ποινές που επιβάλλονται είναι πολύ ήπιες σε σχέση με το έγκλημα που διέπραξαν. Ενόσω, συνεπώς, επικρατεί αυτό το δικαιολογημένο αίσθημα, η κοινωνία δεν αναμένει να τερματισθεί η σήψη και η διαφθορά.

Δεν νομίζουμε ότι άνθρωποι που εθήτευσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο πολιτικό, κρατικό και θεσμικό επίπεδο, μόλις σήμερα αντιλαμβάνονται το εύρος της διαφθοράς στον τόπο. Είχαν και επίγνωση και γνώση της πραγματικής κατάστασης που υπήρχε. Αλλά ουδέν έπραξαν, τη στιγμή που έπρεπε, και καμία κίνηση δεν έκαμαν, ώστε να τερματισθεί το όργιο. Σήμερα, είναι ίσως αργά να εκπλήττονται και να συγκλονίζονται.
Για να υπάρξει σοβαρή αντιμετώπιση της διαφθοράς, πρέπει οι υπεύθυνοι να λειτουργήσουν θαρραλέα, αντικειμενικά και δίκαια.

Οι πολίτες για να πεισθούν, πρέπει να δουν στο εδώλιο υψηλά ιστάμενους, ανεξαρτήτως κομματικής ή άλλης προέλευσης, να πληρώνουν για όσα διέπραξαν. Δεν είδαν κανένα μέχρι στιγμής, ή τουλάχιστον δεν είδαν όσους έπρεπε να βρίσκονταν πίσω από το κελί. Δεν είδαν κανένα υπεύθυνο για το μεγάλο οικονομικό έγκλημα να βρίσκεται στη φυλακή. Δεν είδαν κρατικούς αξιωματούχους να δίνουν λόγο για επιλήψιμες ενέργειές τους. Είδαν και κάποιους άλλους να πληρώνουν ελάχιστο τίμημα σε σχέση με όσα διέπραξαν, ή να εφευρίσκονται εύσχημοι τρόποι ώστε η φυλάκιση να αντικαθίσταται με ηπιότερους τρόπους άσκησης της ποινής.

Αυτά και πολλά άλλα, δεν εγκαρδιώνουν την κοινωνία και δεν ανησυχούν όσους θέλουν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν την εξουσία εξυπηρετώντας ίδιον όφελος. Συνεπώς, και εφόσον συνεχίσει αυτή η αντιμετώπιση, δεν υπάρχει τρόπος ανακοπής της διαφθοράς...