Το νέο γκανγκστερικό κτύπημα με αντιαρματική ρουκέτα είναι μεν θέμα που άπτεται ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ των φατριών του υποκόσμου, όμως, δεν παύει να αναστατώνει την κοινωνία και να δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας. Και αυξάνει ακόμη περισσότερο τις ευθύνες του Αρμόδιου Υπουργού και της Αστυνομίας. Διότι, όλες αυτές οι φατρίες του υποκόσμου δεν ξεφυτρώνουν ως διά μαγείας. Εν μιά νυκτί. Εμφανίζονται και κάνουν ραχοκοκαλιά βήμα-βήμα, μπροστά στα μάτια της κοινωνίας και των διωκτικών Αρχών, οι οποίες επί μακρόν δείχνουν ανοχή. Είναι, δε, κάποιοι που ισχυρίζονται ότι υπάρχουν επίορκοι αστυνομικοί που τους καλύπτουν. Οι οποίοι δεν έχουν θέση στο Σώμα. Συνιστούν την Πέμπτη Φάλαγγα, η οποία πρέπει να ξεριζωθεί.

Το γεγονός ότι και το νέο κτύπημα του υποκόσμου αποτελεί ξεκαθάρισμα λογαριασμών δεν συνιστά δικαιολογία για τις διωκτικές Αρχές. Διότι, δεν είναι το πρώτο. Εάν δεν ληφθούν μέτρα, πολύ φοβούμαστε ότι δεν θα είναι το τελευταίο. Γιατί; Επειδή δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι η Αστυνομία έχει τη δυνατότητα να τελειώνει με τους Βαρόνους του υποκόσμου, που έχουν απλωμένα τα πλοκάμια τους παντού. Και σε ουκ ολίγες περιπτώσεις μέσα από την προστασία που παρέχουν, καθώς και μέσα από άλλες δραστηριότητες, εμφανίζονται ως ευεργέτες της κοινωνίας από τα χρήματα των ναρκωτικών, που αφήνουν πίσω τους μια άρρωστη κοινωνία με εξαρτώμενα και νεκρά νέα κυρίως παιδιά.

Κάθε Κυβέρνηση έρχεται στην εξουσία με υποσχέσεις ότι θα καθαρίσει τον τόπο από τη βρομιά και ότι θα οικοδομήσει συνθήκες ασφάλειας για τον πολίτη. Τελικώς συμβιβάζεται με την «πραγματικότητα» των ανθρώπων της νύχτας και το κράτος καθώς και η ασφάλεια παραμένουν όμηροι στα δικά τους πλοκάμια. Και ο πολίτης παρακολουθεί τις εξελίξεις απογοητευμένος και απατημένος. Διότι κάθε φορά θέλει να ζει με την ελπίδα ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Ότι θα καθαρίσουμε με τους μαφιόζους, που τείνουν να εξελιχθούν κράτος εν κράτει. Ελέγχουν ακόμη και τις φυλακές, μέσα από τις οποίες σε ουκ ολίγες περιπτώσεις έχει αποδειχθεί ότι οργανώνουν εγκληματικές πράξεις και ρυθμίζουν τις δράσεις του υποκόσμου.

Κάποτε πρέπει να επιβληθεί τάξη στην υφιστάμενη αταξία. Και η επιβολή της τάξης έχει σχέση με την πολιτική βούληση. Εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει πολιτική βούληση, τότε δικαίως μπορεί να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν σειρά άλλων προβλημάτων, τα οποία ο αρμόδιος Υπουργός και η Κυβέρνηση γενικότερα, μαζί με τον Αρχηγό της Αστυνομίας και τις διωκτικές Αρχές θα πρέπει να επιλύσουν. Αυτός είναι ο ρόλος τους. Γι΄ αυτό υπάρχουν. Εάν δεν κηρύξουν τον πόλεμο στους νονούς της νύχτας και του υποκόσμου, η ανθρώπινη ζωή, ως το υπέρτατο αγαθό σε μια ευνομούμενη και πολιτισμένη κοινωνία, θα τελεί υπό διαρκή απειλή. Και το κράτος θα είναι αδύναμο και ηττημένο από την παρανομία.

Ταπεινωμένο και εξευτελισμένο από τους πληρωμένους γκάνγκστερ του υποκόσμου, που θεωρούν ότι είναι υπεράνω του νόμου. Ότι είναι ο «νόμος». Και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και όποτε θέλουν, επειδή θεωρούν ότι το κράτος είναι απόν. Ή αδύναμο να τους βάλει χειροπέδες και να τελειώνει μια και διά παντός μαζί τους. Εάν, κύριε Υπουργέ και κύριε Αρχηγέ, τα πράγματα δεν είναι έτσι και είναι αλλιώς, εσείς φέρετε το βάρος της απόδειξης. Με πράξεις και όχι με λόγια. Αυτά δεν πείθουν τον πολίτη και κυρίως δεν αποτρέπουν τους Βαρόνους του υποκόσμου από νέες εγκληματικές πράξεις. Μάλλον τους προκαλούν ειρωνικό μειδίαμα.