Ο Ντερβίς Έρογλου απαιτεί να επιστρέψει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, χωρίς καμία προϋπόθεση, στις συνομιλίες. Αναξιόπιστος, με την ουρά στα σκέλια και το «Μπαρμπαρός» να αλωνίζει, όποτε θέλει, συνοδεία τουρκικών πολεμικών στην κυπριακή ΑΟΖ. Και αύριο, με την τουρκική πλατφόρμα να διεξάγει γεωτρήσεις στα κυπριακά οικόπεδα, αλλά οι συνομιλίες να συνεχίζονται κανονικά, ως να μη συμβαίνει τίποτε.

Αλλά το θέμα δεν είναι τι θέλει και τι επιδιώκει ο κατοχικός ηγέτης. Το θέμα είναι ότι κάποιοι στην ελληνοκυπριακή πλευρά θέλουν να βλέπουν ως δάσος την επανάληψη των συνομιλιών, και ως δέντρο τις παραβιάσεις του «Μπαρμπαρός».

Τι προσδοκούν από ενδεχόμενη επανάληψη των συνομιλιών; Μία λύση τουρκική ή ένα εφιαλτικό αδιέξοδο; Επειδή αυτό θα είναι το αποτέλεσμα και το τέλος των συνομιλιών. Είτε θα υπογράψουμε λύση δύο κρατών είτε θα προκύψει αδιέξοδο, με όλα τα οδυνηρά συνεπακόλουθα.

Πρέπει να υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας σε πολλούς, μέσα στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Πρέπει να κατανοήσουν ότι το δάσος είναι οι τουρκικές παραβιάσεις, και το δέντρο η επανάληψη των συνομιλιών. Πρέπει να προηγηθεί τερματισμός της δεύτερης τουρκικής εισβολής, τερματισμός κάθε διεκδίκησης της Τουρκίας και του ψευδοκράτους επί του κυπριακού φυσικού αερίου και μετά επιστροφή στις συνομιλίες, κάτω από νέες προϋποθέσεις. Δεν αρκεί να γίνει το πρώτο, αν δεν υπάρξει αναθεώρηση της ακολουθούμενης στρατηγικής και απαλλαγή από το κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014.

Δεν συνιστά από μόνη της θετική εξέλιξη η επανέναρξη των συνομιλιών, εφόσον η κατάληξή τους θα είναι αυτή που προείπαμε. Οι συνομιλίες έχουν πάρει τον δρόμο τους και αυτός ο δρόμος οδηγεί σε δύσβατα μονοπάτια και σε αδιέξοδους μονοδρόμους. Η λεγόμενη κινητικότητα δεν προσφέρει τίποτε στην εξεύρεση σωστής λύσης και δεν προοιωνίζεται τίποτε το θετικό για την κυπριακή υπόθεση. Όσοι δεν ακούν και δεν βλέπουν, είναι πολιτικά βαρήκοοι και τυφλοί.

Το σκηνικό είναι γνωστό: Τα Ηνωμένα Έθνη και ο Άιντα έχουν μεταπηδήσει από την ποντιοπιλατική στάση, σε θέσεις που προσεγγίζουν τις τουρκικές. Ο αγγλοαμερικανικός παράγοντας έδειξε, και στην περίπτωση του «Μπαρμπαρός», πού προσανατολίζεται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει σε μία θέση αυστηρής ουδετερότητας και αδιάφορης προσέγγισης των τουρκικών παραβιάσεων.

Τι θα πάμε να κάνουμε, μόνοι μας και περιστοιχιζόμενοι από λύκους, στο «δάσος» που λέγεται επανάληψη των συνομιλιών; Θα πάμε, απλώς για να πάμε και να εισπράξουμε ξανά κάποια πιστοποιητικά καλού παιδιού; Ή θα πάμε, επειδή κάποιοι βιάζονται να κλείσουν το Κυπριακό με μια διάτρητη και θνησιγενή λύση;

Συνομιλίες με σημαδεμένη τράπουλα, θα είναι καταστροφικές. Συνομιλίες στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος, δεν θα οδηγήσουν πουθενά. Είναι συνομιλίες όπως τις επιδιώκει η Τουρκία, κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των τουρκικών επιδιώξεων. Αποτελούν δάσος χωρίς ξέφωτο και χωρίς διεξόδους. Η Κυβέρνηση οφείλει να αναζητήσει άλλες πολιτικές. Διότι, αυτήν τη στιγμή περιπλανάται ασκόπως και επικινδύνως...