Όλο και πυκνώνουν τα μαύρα σύννεφα πάνω από τον «ορίζοντα» των ελληνο-ευρωπαϊκών σχέσεων και όλο και πιο κοντά στη ρήξη οδεύουν, σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι δύο πλευρές. Χθες το βράδυ, επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η πρώτη κρίσιμη συνάντηση των δύο πλευρών στο Γιούρογκρουπ και όλοι απεύχονται να επισημοποιηθεί η ρήξη. Αλλά, βεβαίως, για να υπάρξει θετική κατάληξη, θα πρέπει να προηγηθεί συμβιβασμός, σε βαθμό ώστε και η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση να αισθάνονται ότι και οι δύο αποκόμισαν κέρδος από τη συμφωνία.
Η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο και δικαιούται ενός ηπιότερου προγράμματος. Δεν μπορεί ο λαός της να ασφυκτιά συνεχώς μέσα στη φτώχια, τις στερήσεις και την πείνα. Χρειάζεται ανάσες, επιβάλλεται να του δοθούν ευκαιρίες ανάπτυξης και στηρίγματα για να σταθεί στα πόδια του. Την ίδια στιγμή, έχει δεσμευθεί να εκπληρώσει υποχρεώσεις έναντι των δανειστών και έχει ανάγκη το «οξυγόνο» της Ευρώπης για να επιβιώσει. Δεν νοείται Ελλάδα εκτός Ευρώπης, και αυτή δεν ήταν ούτε η εντολή που έδωσε ο ελληνικός λαός στη νέα κυβέρνηση, ούτε η νέα κυβέρνηση έδειξε να έχει προθέσεις εγκατάλειψης της ευρωπαϊκής στέγης. Τέτοια εξέλιξη θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και θα δημιουργήσει τεράστιους κινδύνους, όχι μόνο οικονομικούς, αλλά και ευρύτερα εθνικούς.
Ευρωπαίος αξιωματούχος, αναφερόμενος στο ελληνικό πρόβλημα, δήλωσε ότι «η μαγεία της Ευρώπης έγκειται στην ικανότητά της να επιτυγχάνει λύσεις, εκεί που όλα φαίνονται αδύνατα». Και οι λύσεις, οι οποίες, ασφαλώς, δεν είναι μαγικές, εξευρίσκονται στο τραπέζι του διαλόγου, μέσα σε κλίμα αλληλοσεβασμού και αλληλοκατανόησης.
Όλοι ευχόμαστε η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να επιτύχει και η Ελλάδα να οδηγηθεί σταθερά εκτός της σημερινής κατάστασης αδιεξόδων, με τον ελληνικό λαό να τυγχάνει στηριγμάτων και να αισθάνεται τη θέρμη της κοινοτικής αλληλεγγύης. Αλλά ταυτόχρονα, η κυβέρνηση των Αθηνών καλείται να μην ξεπεράσει τον πήχη, σε βαθμό που να οδηγηθεί η χώρα σε καταστροφικές καταστάσεις.
Την ίδια στιγμή, οι ταγοί της Ευρώπης καλούνται να εγκαταλείψουν κάθε σκέψη ή πρόθεση ταπείνωσης του ελληνικού λαού ή μηδενισμού της ετυμηγορίας τους. Οφείλουν να αντιληφθούν, ότι το πρόγραμμά τους δεν έλυσε τα προβλήματα, αλλά τα πολλαπλασίασε. Η πολιτική σκληρής λιτότητας, που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη, δεν μπορεί να συνεχίζεται επ' άπειρον. Ο ελληνικός λαός, αλλά και οι λαοί της Ευρώπης, απαιτούν το ελάχιστο.
Σεβασμό, αξιοπρέπεια, εργασία, καλύτερο μέλλον, αξιοπρεπή ζωή. Δεν νομιμοποιείται η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιμένει σε μία φιλοσοφία που καταστρέφει και φτωχοποιεί ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οφείλει να στραφεί σε άλλες φιλολαϊκότερες πολιτικές. Διαφορετικά, αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα μεγάλο ρεύμα κοινωνικής αντίδρασης, μέσα στο οποίο θα αναδεικνύονται -και θα ελκύουν- αντιευρωπαϊκά κινήματα, επικίνδυνα ακραία στοιχεία και ωρολογιακές βόμβες για ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Πρέπει να αναδυθεί και πάλιν «η μαγεία της Ευρώπης», όχι μέσα από αυταρχικές και αυθαίρετες επιβολές, αλλά μέσα από ειλικρινείς διαλόγους, αναγνώριση των δικαίων και δικαιωμάτων των λαών και αναθεώρηση, εκεί όπου επιβάλλεται, πολιτικών.
