Είτε αρέσει είτε όχι, η Κύπρος ανήκει στη σφαίρα επιρροής της Δύσης. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι υπό την εγγύηση τριών ΝΑΤΟϊκών χωρών, εκ των οποίων οι δύο είναι κατοχικές - η Βρετανία και η Τουρκία. Δυστυχώς για τους πολίτες της νήσου, οι Αμερικανοί και οι Εγγλέζοι, κατά κύριο λόγο, έχουν τον πρώτο λόγο. Είτε αρέσει είτε όχι, η Λευκωσία, υπό οποιαδήποτε κυβέρνηση, δεν μπορεί να παραγνωρίζει τις πιο πάνω πικρές, για εμάς, πραγματικότητες, συν η κατοχή της πατρίδας μας και το ενδιαφέρον άλλων μεγάλων δυνάμεων - Γαλλίας, Γερμανίας, Κίνας, Ρωσίας και του Ισραήλ. Ο Ν. Αναστασιάδης, προεκλογικά, είχε αναφερθεί σε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που, μετά την εκλογή του, έγινε η εξής μία: Πρόσδεση στο αμερικανικό άρμα, με την επίνευση και τη συνεχή, υπόγεια και υπονομευτική πολιτική των Βρετανών.

Όμως, η Λευκωσία δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε τη Γαλλία ούτε την Κίνα ούτε, προπάντων, τη Ρωσία. Και οι τρεις αυτές χώρες, τουλάχιστον την τελευταία 10ετία, για να μην αναφερθούμε σε παλαιότερους καιρούς, στήθηκαν όχι μόνο δίπλα στην Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και τη θωράκισαν έναντι αθλιοτήτων των Βρετανών και των Τούρκων. Η στροφή Αναστασιάδη προς τις ΗΠΑ και η αμερικανοποίηση της εξωτερικής πολιτικής του αποδείχθηκε ζημιογόνα για τον τόπο. Το είδαμε με την ποντιοπιλατική στάση της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου, όταν ο «Βάρβαρος» εισέβαλε και η Τουρκία κατέκτησε για μήνες μέγα τμήμα της κυπριακής -και ευρωπαϊκής- ΑΟΖ. Σε σημείο που ο Υπουργός Εξωτερικών όπως και ο Πρόεδρος να εκφράσουν την απαρέσκεια και την έκδηλη απογοήτευσή τους, επειδή υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις εκ μέρους των ΗΠΑ (ίδε διθυράμβους Μπάιντεν), αποδείχθηκαν κίβδηλες.

Έτσι, δεν είναι χωρίς σημασία η επίσημη επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη στη Μόσχα, στις 25 Φεβρουαρίου. Προχθές, ο Υπουργός Οικονομικών και ο Ρώσος Υφυπουργός μονόγραψαν Πρωτόκολλο οικονομικής συνεργασίας, που θα υπογραφεί από τους Προέδρους Αναστασιάδη και Πούτιν. Ο Χ. Γεωργιάδης επισήμανε πως το Πρωτόκολλο «αντικατοπτρίζει τις δυνατότητες της υφιστάμενης συνεργασίας στους τομείς εμπορίου, ενέργειας, γεωργίας, κτηνοτροφίας, τουρισμού, καθώς και της διεύρυνσης της συνεργασίας στους τομείς της εκπαίδευσης, επιστήμης και του πολιτισμού». Ο Χ. Γεωργιάδης αναφέρθηκε και στις προοπτικές για νέα συνεργασία στους τομείς της εμπορικής ναυτιλίας, των τηλεπικοινωνιών και της τεχνικής στρατιωτικής συνεργασίας.

Πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, αν ληφθούν υπ' όψιν τρία σημαντικά γεγονότα. Πρώτον, η αγορά των ρωσικών πυραύλων S-300 που, τελικά, κατέληξαν στην Κρήτη. Δεύτερον, πρόσφατα ανεπίτρεπτα συμβάντα στις σχέσεις με τη Μόσχα, που εμφανώς την εκνεύρισαν (κωμικότητες προεδρικού συμβούλου και η συναίνεσή μας σε κυρώσεις κατά της Ρωσίας). Τρίτον, η κατά 50% μείωση του τουριστικού ρεύματος από τη Ρωσία, εξαιτίας ευρωπαϊκών και αμερικανικών μέτρων κατά της Μόσχας, που έπληξε καίρια τον κυπριακό τουρισμό. Η επικείμενη υπογραφή συμφωνιών με τη Ρωσία πραγματοποιείται μετά τη συμφωνία-μαμούθ της Μόσχας με την Τουρκία, ύψους πέραν των 40 δισεκ. ευρώ, που προνοεί και την κατασκευή πυρηνικών σταθμών, πέραν της προμήθειας φυσικού αερίου. Η νέα αναθέρμανση των σχέσεων της Κύπρου με τη Ρωσία συμπίπτει και με την εκλογή στην Ελλάδα ενός αριστερού Πρωθυπουργού, που δεν αποκρύπτει τις φιλορωσικές προσεγγίσεις του.

Η νέα περίοδος στις σχέσεις Κύπρου-Ρωσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Καυκάσου, τα νεο-οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας, τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεσή της με το Ισραήλ και, φυσικά, τα συμφέροντα πολλών δρώντων που, αίφνης, επιδεικνύουν ενδιαφέρον για την Κύπρο μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων. Θα το ξαναπούμε: Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πολύ μικρή για να παίζει παιγνίδια με τους μεγάλους. Γι’ αυτό, σοφή, συνετή και αξιόπιστη πολιτική υποβάλλει να πείσουμε τους πάντες για τη σοβαρότητα, τη συνέπεια, την υπευθυνότητα και την αξιοπιστία μας. Να είμαστε προβλέψιμοι, χρήσιμοι και έτοιμοι να συνεργαστούμε με όλους, αναδεικνύοντας τη σημασία της Κύπρου ως πυλώνα σταθερότητας και ειλικρινούς συνεργασίας.