«Το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα δεν είναι απλώς ένας όρος, είναι μια αλήθεια που θα εργαστούμε σκληρά να την κάνουμε κάθε μέρα που περνά πιο ισχυρή πράξη, και αυτό να γίνει απόλυτα κατανοητό και προς τον κυπριακό Ελληνισμό, αλλά και προς τα έξω, προς εκείνους που επιβουλεύονται την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου». Αυτή τη βαρυσήμαντη δήλωση έκαμε ο νέος Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας Πάνος Καμμένος, τονίζοντας συγχρόνως πως «η Ελλάδα είναι εδώ» και «η Κύπρος δεν είναι μακριά».

Η δήλωση του κ. Καμμένου ερμηνεύεται, χωρίς καμία προσπάθεια αυθαίρετης ανάγνωσης, αφενός ως βούληση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Μητέρας Πατρίδας να επανασυστήσει το από μακρού καταργηθέν Δόγμα και, αφετέρου, ως διάψευση της προ πολλού διατυπωθείσας θέσης του Κωνσταντίνου Καραμανλή περί «αποστάσεων».

Η δήλωση του κ. Καμμένου εγκαρδιώνει, επειδή, εάν υλοποιηθεί, και πρέπει να υλοποιηθεί, δημιουργεί προϋποθέσεις άρσης της, ώς τώρα, εικόνας μίας ανοχύρωτης χώρας, χωρίς στρατιωτική ισχύ και χωρίς καμία αμυντική προστασία. Μίας χώρας πλήρως εκτεθειμένης στις επιδρομικές ορέξεις της κατοχικής Τουρκίας, η οποία ουδέποτε απέκρυψε τις προθέσεις ολοκληρωτικής κατάληψης της Κύπρου.

Δεν αμφισβητούμε τις προθέσεις του κ. Καμμένου. Οι προβληματισμοί επικεντρώνονται αλλού και δεν είναι ούτε ατεκμηρίωτοι, ούτε αβάσιμοι.
*Πρώτιστα, είναι η ικανότητα της Ελλάδας, κάτω από τις δραματικές πιέσεις που δημιουργεί η οικονομική κρίση, να καλύψει στρατιωτικά και την Κύπρο.

*Δεύτερο, εάν η όλη πολιτική της νέας ελληνικής κυβέρνησης, στο Κυπριακό, θα επιτρέψει ενδεχόμενη στρατιωτικοποίηση του Κυπριακού. Ο Αλέξης Τσίπρας διαφορετική γραμμή χάραξε με τις διακηρύξεις του, κατά την εδώ επίσκεψή του.

*Τρίτο, εάν κυπριακή Κυβέρνηση θα συναινέσει σε μία ανασύσταση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, υπό το φως της ακολουθούμενης πολιτικής της.

*Τέταρτο, εάν και οι ισχυροί παίκτες στο Κυπριακό θα επιτρέψουν να λειτουργήσει μία στρατιωτική συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου.

Είναι σε όλους γνωστό πως το Αμυντικό Δόγμα, το οποίο συμφωνήθηκε επί πρωθυπουργίας Ανδρέα Παπανδρέου και προεδρίας Γλαύκου Κληρίδη, ετάφη άδοξα, εν μία νυκτί, και αντικαταστάθηκε από τη γνωστή πολιτική της προσήλωσης στον διακοινοτικό διάλογο.

Σήμερα ο κ. Καμμένος μιλά για πολιτικές, οι οποίες εγκαταλείφθηκαν από προηγούμενες ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις και συγκρούονται με τις ακολουθούμενες πολιτικές σήμερα.
Μιλά ακόμη για «αμυντική ασπίδα του Ελληνισμού, η οποία εκτείνεται από τη Θράκη, στο Αιγαίο και στην Κύπρο», αναφέρθηκε σε «αλλαγή των αμυντικών διατάξεων που συνεπάγονται οι νέες γεωπολιτικές προκλήσεις, καθώς Κύπρος και Ελλάδα καθίστανται πετρελαιοπαραγωγικές χώρες και χώρες παραγωγής φυσικού αερίου. Επεκτείνονται ουσιαστικά οι περιοχές ευθύνης παροχής ασφάλειας και άμυνας με τον καθορισμό της ΑΟΖ, την οποία η Κύπρος ήδη έχει κάνει και πολύ σύντομα θα προχωρήσει η Ελληνική Δημοκρατία».

Πολύ-πολύ φιλόδοξες δηλώσεις, μέσα σε ένα τοπικό και διεθνές περιβάλλον, επιβαρυντικό για τον Ελληνισμό.
Χαιρετίζουμε μεν, αλλά και αναμένουμε να δούμε, εάν και ώς ποιο βαθμό η ελληνική κυβέρνηση θα επιτύχει να κάμει πράξη τις εξαγγελίες αυτές, πώς θα αντιδράσει η κυπριακή Κυβέρνηση και ποιες θα είναι, εάν αρχίσουν να υλοποιούνται, οι αντιδράσεις της Τουρκίας και του συμμαχικού παράγοντα...