«Είμαι πεπεισμένος ότι η σημερινή ημέρα θα αποτελέσει την απαρχή για να τεθεί τέρμα σε μιαν ανεπιθύμητη και απαράδεκτη κατάσταση, που κρατεί την Κύπρο και τον λαό της διαιρεμένους για περισσότερα από 40 χρόνια». Αυτά δήλωνε, μεταξύ άλλων, στις 11 Φεβρουαρίου 2014, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μετά τη συνάντησή του με τον κατοχικό ηγέτη Ντερβίς Έρογλου, κατά την οποία επισφραγίστηκε η επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών στη βάση του λεγόμενου κοινού ανακοινωθέντος.

Η πεποίθηση του Προέδρου Αναστασιάδη και όσων υποστήριξαν το ανακοινωθέν, το οποίο χαρακτηρίστηκε από τους υποστηρικτές του ως «ασπίδα» της κυπριακής υπόθεσης, δεν επαληθεύτηκε. Η «Σημερινή» τότε, σε κύριο θέμα της, έγραφε παραστατικά ότι «Κινούμενη άμμος η βάση των συνομιλιών - Τη δική του ερμηνεία δίδει ο κατοχικός ηγέτης». Οι αρθρογράφοι της εφημερίδας, σε σειρά άρθρων τους, προειδοποιούσαν για τις ανεδαφικές ελπίδες που επένδυαν στη συμφωνία διάφοροι και τόνιζαν ότι πρόσφερε στην τουρκική πλευρά την ευκαιρία να προβάλει τις δικές της διχοτομικές θέσεις, να δώσει τις δικές της ερμηνείες, και κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις και τις παραχωρήσεις που έγιναν, ο διάλογος είτε θα κατέληγε σε τουρκική λύση είτε σε αδιέξοδο.

Οι εκτιμήσεις και οι προειδοποιήσεις μας, όπως και οι εκτιμήσεις άλλων πολιτικών δυνάμεων, επιβεβαιώθηκαν. Ο διάλογος καρκινοβατούσε, ο Έρογλου και η Τουρκία κατέστησαν ακόμη σκληρότεροι στις απαιτήσεις τους, το ψευδοκράτος χρησιμοποίησε το διάστημα των συνομιλιών για να αναβαθμίσει την οντότητά του, εισήλθε στον Λευκό Οίκο, στο Κρεμλίνο, στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και οι εκπρόσωποί του έγιναν δεκτοί ως συνομιλητές από ανώτερους Αμερικανούς, Ρώσους και Ευρωπαίους αξιωματούχους και γενικά η τουρκική πλευρά άντλησε νέα πλεονεκτήματα, ενώ η ελληνοκυπριακή έμεινε με τις νέες παραχωρήσεις.

Ο καρκινοβατών και άγονος διάλογος διακόπηκε τελικά από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, εξαιτίας της τουρκικής επιδρομής στην κυπριακή ΑΟΖ, αφού εν τω μεταξύ προκάλεσε νέα αρνητικά δεδομένα στην εθνική υπόθεση. Το περίεργο και πολιτικά εξωφρενικό, όμως, είναι ότι διεθνή κέντρα αποφάσεων και κυπριακοί πολιτικοί κύκλοι αγωνίζονται εναγωνίως και μεθοδεύουν επανάληψή του. Προβάλλουν μία επιζήμια για την εθνική υπόθεση διαδικασία, ως το «δάσος» στην όλη ιστορία και την επιδρομή της Τουρκίας ως το «δέντρο».

Η επανάληψη αυτής της διαδικασίας δεν πρόκειται να αποφέρει κανένα κέρδος στην κυπριακή πλευρά. Αντίθετα, η κατάληξή της έχει προδιαγραφεί και θα αποβεί μοιραία για την εθνική υπόθεση. Θα έχει ως κατάληξη, είτε τουρκική λύση είτε νέο αδιέξοδο, που θα προκαλέσει νέα μεγάλα διλήμματα στην πλευρά μας.

Πέραν του δεδομένου ότι συνομιλίες δεν μπορούν να ξαναρχίσουν, εφόσον δεν τερματίζεται η τουρκική επιδρομή και δεν αποσύρονται οι τουρκικές διεκδικήσεις επί του φυσικού αερίου, η επανάληψή τους, μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει. Όσοι αγωνιούν για την επανάληψη του διαλόγου, μάλλον αγωνιούν για την καθυστέρηση στην έλευση μίας θνησιγενούς λύσης.

Το κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014, απλώς προετοίμασε τα χειρότερα. Αντί να αποτελέσει την απαρχή μίας ορθής λύσης, όπως ήλπιζε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, χάραξε την πορεία μίας θνησιγενούς λύσης...