«Γινόταν πάρτι στο ΣΑΠΑ. Κάποιοι για 10-15 χρόνια έτρωγαν με κουτάλες, οι θεσμοί του κράτους δεν λειτουργούσαν σωστά και η διαφθορά ήταν μεγάλη», δήλωσε ο Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίας, ενώπιον της Βουλής.
Και οργίζεται και διερωτάται ο κοινός άνθρωπος, σε ποιο κράτος διαφθοράς, διαπλοκής και συγκάλυψης ζει. Δεκαπέντε χρόνια, ολόκληρο κύκλωμα από ανθρώπους, διαφόρων επαγγελμάτων και αξιωμάτων έτρωγαν, έπιναν, θησαύριζαν, μοίραζαν μίζες, αλλά ούτε Πρόεδροι Δημοκρατίας, ούτε αρμόδιοι Υπουργοί, ούτε Εισαγγελία, ούτε Ελεγκτής, ούτε Αστυνομία, ούτε κόμματα, κανένας μα κανένας, δεν έπαιρναν είδηση τι συνέβαινε.
Και αυτό μπορεί να είναι το ολιγότερο. Διότι το χειρότερο και το τραγικότερο -αλλά και το πλέον πιθανόν- είναι ότι κάποιοι γνώριζαν, αλλά είτε ήσαν εμπλεκόμενοι οι ίδιοι, είτε το κόμμα τους, είτε οι κουμπάροι τους, επέτρεπαν στο όργιο της ληστείας να συνεχίζεται και να εντείνεται.
Ουδείς μιλούσε, ουδείς κατάγγγελε, ουδείς ενδιαφερόταν να ελέγξει τι συνέβαινε εκεί. Ο νόμος της σιωπής και της συγκάλυψης, σε πλήρη εφαρμογή. Το κύκλωμα μεγάλο, αλλά τελικά, ίσως να πληρώσουν μόνο πέντε-έξι. Οι υπόλοιποι θα διαφύγουν και όσοι έφαγαν έφαγαν, όπως είχε δηλώσει κάποιος πολιτικός, μετά την αποκάλυψη της μεγάλης κλοπής στο Χρηματιστήριο.
Όλα λειτουργούσαν και συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς έλεγχο σε αυτήν τη χώρα. Όλοι συγκάλυπταν και συνεχίζουν να συγκαλύπτουν τους δικούς τους. Και όλοι, ως μία αλυσίδα με άθραυστους κρίκους, έτρωγαν και τρώγουν, προστατεύοντες ακόμη και τον πολιτικό αντίπαλο, αφού μαζί τα τρώνε.
Αν υπήρχε κράτος, θεσμοί και ισχυροί ελεγκτικοί μηχανισμοί, και απετρέποντο όσα φαγώθηκαν σε σκάνδαλα, κλοπές, αυθαιρεσίες και λοιπές κομπίνες, σε όλη τη διάρκεια ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτό το κράτος δεν θα χρειαζόταν να μπει σε Μνημόνια και σε εξάρτηση από Τρόικες. Αν υπήρχαν έντιμοι και αδιάφθοροι πολιτειακοί αξιωματούχοι και αδιάφθορο πολιτικό σύστημα, όλα αυτά τα μακροχρόνια πάρτι που ελάμβαναν χώρα θα απετρέποντο.
Αλλά δυστυχώς ζούμε σε ένα κράτος της ορκής του Θεού. Σε ένα κράτος αξιωματούχων απογυμνωμένων από ηθικές αξίες και συνειδητοποίηση της αποστολής και του χρέους τους. Ένα κράτος στο οποίο δεν δίσταζαν, και δεν διστάζουν πολλοί, να βάλουν το χέρι στο μέλι που έχουν μπροστά τους. Η ανοχή, η συγκάλυψη, η συλλογική συμμετοχή στα πάρτι, η νοοτροπία «κρύψε να περάσουμε και να φάμε», η κάλυψη από ισχυρές πλάτες έχουν μετατρέψει την Κυπριακή Δημοκρατία σε παράδεισο διαφθοράς, διαπλοκής, ατιμωρησίας και αυθαιρεσίας.
Διαφαίνονται κάποια σημάδια ελπίδας στον ορίζοντα. Οι καταδίκες σημαινόντων προσώπων, η προσαγωγή άλλων ενώπιον της δικαιοσύνης, η τολμηρή φωνή που ακούγεται πλέον από κάποιους εκπροσώπους θεσμών, δημιουργούν αίσθημα ελπίδας.
Δεν καθάρθηκε όμως πλήρως ο τόπος, και ούτε αυτά είναι αρκετά για να πείσουν ότι το κράτος εισέρχεται σε διαδικασία κάθαρσης. Καθημερινά έρχονται στο φως νεότερα σκάνδαλα. Κατακλύζεται ο τόπος από βρόμικες οσμές, αναδυόμενες από παντού. Χρειάζεται, ακόμη, πολλή δουλειά, θάρρος, εμπέδωση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, στήριξη του λαού στους έντιμους και αδιάφθορους, για να απαλλαγούμε από τα τρωκτικά. Διαφορετικά, ο κύκλος της διαφθοράς θα ανανεώνεται και θα διευρύνεται.
