Ελλάδα και Κύπρος δεν μπορούν να πορεύονται σε διαφορετικούς δρόμους. Η αλληλοστήριξη αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη των εθνικών τους στόχων. Και χαιρετίζουμε την από κοινού εκφρασθείσα επιθυμία των ηγετών των δύο χωρών να προσφέρουν, η μία στην άλλη, την απαιτούμενη στήριξη στις προσπάθειες που καταβάλλουν για να ευοδωθούν οι εκατέρωθεν στόχοι.

Σημειώνουμε τη διατυπωθείσα διακήρυξη του Έλληνα Πρωθυπουργού, ότι η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού. Και κατά συνέπεια, και ως προέκταση αυτής της διακήρυξης, αναμένουμε την έμπρακτη εφαρμογή. Τη συνειδητοποίηση από το κέντρο του Ελληνισμού, της τραγικής πραγματικότητας, πως αν πέσει η Κύπρος, το νοτιότατο άκρο του Ελληνισμού, θα έλθει και η σειρά της Ελλάδας να αντιμετωπίσει την αδίστακτη επιδρομική αδηφαγία της Τουρκίας. Και να υποστεί τις τραγικές συνέπειες της απώλειας της Κύπρου.

Σημειώνουμε, παράλληλα, τη διαβεβαίωση του Προέδρου Αναστασιάδη, για στήριξη των νέων οικονομικών προσανατολισμών της Ελλάδας. Επιτυχία της κυβέρνησης Τσίπρα θα αντανακλά και ένα καλύτερο οικονομικό μέλλον του κυπριακού Ελληνισμού.

Όμως οι διακηρύξεις δεν αρκούν. Αναρίθμητες φορές ακούσαμε τις ηγεσίες των δύο χωρών να εκδηλώνουν βούληση και ετοιμότητα για αλληλοστήριξη, αλλά, στην πράξη, είδαμε διαφορετικά πράγματα και διαφορετικές πολιτικές. Δεν μπορεί να υπάρξει ρύθμιση και ανάπτυξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όταν το Κυπριακό παραμένει άλυτο, η κατοχή συνεχίζεται και η επιθετικότητα αναβαθμίζεται με τη νέα επιδρομή, στην κυπριακή ΑΟΖ.

Αντιλαμβανόμαστε ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη χαράξει την εξωτερική πολιτική της και δεν έχει σαφές πλάνο ως προς το πού θα κατευθυνθούν οι σχέσεις της με την Τουρκία. Αλλά, επιτέλους, η Κύπρος δεν μπορεί να βρίσκεται υπό κατοχή, να θεωρείται εκλιπούσα, να δέχεται επιδρομή στις θάλασσές της και η Ελλάδα να χορεύει τσιφτετέλι, ή να πραγματοποιεί Ανώτατα Συμβούλια Συνεργασίας με τους Τούρκους ηγέτες.

Το δόγμα ότι η Λευκωσία αποφασίζει και η Αθήνα συμπαρίσταται είναι εκτός τόπου και εκτός πραγματικότητας. Επιβάλλεται η χάραξη νέας πανεθνικής αποφασιστικής στρατηγικής, έναντι της Τουρκίας. Επιβάλλεται συνδιαβούλευση και συναποφάσεις στη βάση των οδυνηρών πραγματικοτήτων και όχι στη βάση ψευδαισθήσεων και πολιτικών κατευνασμού. Η Αθήνα δεν μπορεί να σύρεται πίσω από λανθασμένες πολιτικές της Λευκωσίας, ούτε η εθνική υπόθεση του κυπριακού Ελληνισμού να θυσιάζεται στον βωμό μίας κίβδηλης ελληνοτουρκικής φιλίας. Ελληνοτουρκική φιλία δεν μπορεί να υπάρξει με ένα «αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού», να βρίσκεται υπό την κηδεμονία του Ερντογάν και του Νταβούτογλου, οι οποίοι, το θεωρούν, ήδη, «εκλιπόν».

Αναμένουμε από τη νέα ελληνική κυβέρνηση να καταστήσει πράξη τις διακηρύξεις Τσίπρα. Και αναμένουμε από την Κυβέρνηση Αναστασιάδη να προχωρήσει σε χάραξη νέας στρατηγικής στο Κυπριακό, η οποία να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικότητες και όχι τις ψευδαισθήσεις. Το Κυπριακό δεν είναι δικοινοτική διαφορά. Είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτό να μετουσιωθεί σε πράξη και σε νέα πολιτική. Διαφορετικά οι διακηρύξεις δεν θα έχουν καμία αξία.