Η Παιδεία είναι ο ατίμητος πλούτος των λαών και των κρατών. Είναι η πανίσχυρη βάση πάνω στην οποία θεμελιώνεται και οικοδομείται η πρόοδος, η ανάπτυξη και η προκοπή ενός τόπου. Τις τελευταίες δεκαετίες, κυβερνήσεις, κόμματα, γονείς και εκπαιδευτικοί δεν έπραξαν τα δέοντα ώστε η Παιδεία μας, στηριγμένη σε ανθρωποκεντρικούς πυλώνες και αξίες να εκτιναχθεί προς τα εμπρός με τη δύναμη της τεχνολογίας και της νέας γνώσης. Μεταρρυθμίσεις, κατευθυνόμενες από κομματικές, πολιτικές και ψηφοθηρικές σκοπιμότητες, απορρύθμισαν και αποτελείωσαν την Παιδεία μας. Και τα παιδιά μας. Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, με επιστολή που έστειλε στον πρόεδρο Αναστασιάδη, διατυπώνει την αγωνία του για την κατάρρευση της Μέσης Εκπαίδευσης και οδύρεται για το επίπεδο του δημόσιου Γυμνασίου και Λυκείου που «έχει πλέον πραγματικά φτάσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα».

Αυτά πιστοποιούνται κάθε Σεπτέμβριο με το χαμηλότατο επίπεδο των παιδιών του Δημοτικού που εντάσσονται -χωρίς εξετάσεις, δυστυχώς- στο Γυμνάσιο. Και κάθε Ιούνιο από τα εξίσου θλιβερά αποτελέσματα των τελικών εξετάσεων. Ο Πρύτανης παραπονιέται ότι πρώτο το Παν/μιο αισθάνεται το χαμηλό επίπεδο των εισαγομένων αφού πολλά από αυτά δεν γνωρίζουν στοιχειωδώς την ελληνική, μητρική γλώσσα τους. Ποιος φταίει; Ευθύνεται πρώτα απ’ όλα το εκπαιδευτικό σύστημα. Παλαιότερα, για να εισέλθει κανείς στο Γυμνάσιο, έπρεπε να περάσει γραπτές και προφορικές εξετάσεις. Σήμερα; Μπάτε σκύλοι αλέστε! Ποιοι διδάσκουν στα Δημοτικά; Δάσκαλοι που οι περισσότεροι αποφοίτησαν από το Παν/μιο Κύπρου. Γιατί αδύνατοι μαθητές επιτρέπεται να διοχετεύονται, αγράμματοι, στο Γυμνάσιο, μετά στο Λύκειο και στη συνέχεια, ακόμα και με κατώτατες βαθμολογίες (4,5 στα 20 ή και 6,5 στα 20), στο Παν/μιο; Άρα, ευθύνες βαρύτατες φέρει και το Παν/μιο.

Ευθύνες ασήκωτες υπέχει και το υπουργείο Παιδείας και οι εκάστοτε υπουργοί και όλες οι κυβερνήσεις. Όλοι σχεδόν έπαιξαν με την Παιδεία και στο τέλος, την… εκτέλεσαν! Απορούμε: Τώρα ανακάλυψε ο Πρύτανης του Παν/μίου Κύπρου τα μαύρα χάλια της παιδείας, που όλοι την κατάντησαν εργοστάσιο παραγωγής αγραμμάτων, γλωσσικά και εκφραστικά άλαλων και ανελλήνιστων; Από χρόνια πολλά, οι οργανώσεις των εκπαιδευτικών και ειδικά η ΟΕΛΜΕΚ επισήμαναν τα σοβαρά προβλήματα της Παιδείας και έκαναν εισηγήσεις. Ποιος υπουργός τις άκουσε; Απορούμε ξανά: Γιατί ο Πρύτανης αναφέρεται σε «συνδικαλιστικό πάρτι» και αγνοεί περίεργα το αδίστακτο, εξωφρενικό και αφόρητο κομματικό και πολιτικό -ακόμα και ακαδημαϊκό- πάρτι που γίνεται από όλες τις κυβερνήσεις και τα κόμματα σε βάρος της Παιδείας και των παιδιών μας;

Ευθύνες φέρουν και οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι όμως ταλανίζονται από υπερφορτωμένα προγράμματα, κομματικές και πολιτικές παρεμβάσεις και πιέσεις από γονιούς.

Είναι ορθή η εισήγηση του Πρύτανη να επιστρέψουμε στο παλιό, δυνατό και αποδεδειγμένα άξιο σύστημα του εξατάξιου Γυμνασίου με κλασικό, πρακτικό και οικονομικό τμήμα. Και, ναι, υπερτονίζουμε ξανά και υπερθεματίζουμε για ενίσχυση των ελληνικών, δραστική επαναφορά των αρχαίων ελληνικών, των μαθηματικών και των επιστημών. Ο Πρύτανης καλεί «να κτίσουμε ένα σχολείο μακριά από τα κούφια συνθήματα και την πολιτική εκμετάλλευση». Ξέχασε την ιδεολογική αποβλάκωση, την ασύδοτη κομματοκρατία, τη φαυλοκρατία, την αναξιοκρατία και τη ρουσφετοκρατία. Η εκπαίδευση των παιδιών μας δεν εξαρτάται ούτε επηρεάζεται από τους συνδικαλιστές αλλά συνθλίβεται από τους κομματικούς, πολιτικούς και κυβερνητικούς κράχτες και ινστρούχτορες, που νομίζουν πως τα σχολεία και η Παιδεία είναι πεδία ελεύθερης κομματικής, ιδεολογικής, πολιτικής ή άλλης βοσκής.

Αυτή η εφημερίδα από δεκαετίες εξηγεί, αναλύει και φωνάζει πως για να έχουμε Παιδεία πρέπει να εκβληθούν κλοτσηδόν κόμματα, πολιτικάντηδες και οι κομματικές παραφυάδες τους από τους σχολικούς χώρους. Προπάντων, σοβαροί και υπεύθυνοι άνθρωποι να σχεδιάσουν την Παιδεία της επόμενης 30ετίας. Ο υπουργός Παιδείας δηλώνει πως θα πάρει «διορθωτικά μέτρα». Μπαλώματα; Η Παιδεία και ο τόπος χρειάζονται μιαν επανάσταση ιδεών και δράσεων. Καθυστερήσαμε πάρα πολύ. Ελπίζουμε να μην είναι αργά για τα παιδιά μας, που τόσα χρόνια θυσιάζονται στον βωμό πολιτικών σκοπιμοτήτων, ιδεολογικών αγκυλώσεων και κομματικών αθλιοτήτων.