Ο Μάριο Ντράγκι, ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και θεματοφύλακας του ευρώ, καθώς και του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, αποφάσισε τη λήψη ενός μέτρου που θα έπρεπε να είχε ληφθεί προ καιρού. Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Η ΕΚΤ είναι έτοιμη να αγοράσει κρατικά ομόλογα, για να δώσει τη δυνατότητα της επανεκκίνησης των αγορών. Και πώς θα το πετύχει αυτό; Αφενός με φρέσκο χρήμα μέσω των τραπεζών και αφετέρου με χαμηλά επιτόκια. Διότι, υπό τας περιστάσεις, οι αγορές είναι παγωμένες. Απόδειξη τούτου είναι ο αποπληθωρισμός, ο οποίος προσδοκάται με το μέτρο Ντράγκι να φθάσει το 2%. Για να μπορούν πλέον οι οικονομολόγοι και οι επενδυτές να πουν ότι, επιτέλους, κάτι τρέχει στις αγορές.

Το πρόγραμμα Ντράγκι φέρει και γερμανική σφραγίδα. Η Άγκελα Μέρκελ είχε υποστηρίξει ότι η αγορά κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ δεν θα πρέπει να αποτελέσει αιτία για το πάγωμα των μεταρρυθμίσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη, ειδικώς στις χώρες που τελούν υπό καθεστώς μνημονίου, όπως είναι η Κύπρος και η Ελλάδα. Οι προϋποθέσεις που τίθενται είναι σαφείς: Αξιολόγηση από την Τρόικα και εν συνεχεία τήρηση των προγραμμάτων αναδιάρθρωσης. Και αυτά πρέπει να γίνουν ώς το τέλος Φεβρουαρίου. Αλλιώς, χρήμα γιοκ!

Θεωρούμε ότι η κυπριακή κυβέρνηση δεν θα έχει πρόβλημα με την αξιολόγηση. Ούτως ή άλλως εμείς πάμε ένα βήμα παρακάτω. Και θέτουμε ευθέως το ερώτημα: Έχει η Κυβέρνηση πρόγραμμα ανάπτυξης και ποιο είναι αυτό, για να μπορεί να απορροφά τα 120 με 150 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα από το πρόγραμμα Ντράγκι; Πώς οι τράπεζες θα τα διοχετεύουν και πού; Και τα λέμε αυτά διότι, χωρίς μοντέλο και στρατηγική ανάπτυξης για την ανάκαμψη της κυπριακή οικονομίας, όχι μόνο γρηγορότερα δεν θα απαλλαγούμε από τα δεσμά του μνημονίου, αλλά, αντίθετα, τα παθήματα δεν θα μας γίνουν μαθήματα. Συνεπώς, εάν τα χρήματα από την ΕΚΤ δεν δοθούν σε αξιόπιστες επενδύσεις και δεν παράγουν θετικά αποτελέσματα, δεν θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Και το χειρότερο είναι ότι τα χρήματα αυτά θα τα απορροφήσει η μαύρη τρύπα και θα εμφανιστούν ως επιπρόσθετο φορτίο χρέους, που θα το επωμιστεί ο Κύπριος φορολογούμενος πολίτης.

Καμιά χαλάρωση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στις μεταρρυθμίσεις και ειδικότερα στα θέματα του Δημοσίου και των δαπανών του. Το πρόγραμμα Ντράγκι είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για την επιχειρηματική δραστηριότητα και τον ιδιωτικό τομέα, που σημαίνει ταυτοχρόνως λιγότερο κράτος, μεγαλύτερα κέρδη. Και προσέξετε: Όταν το κράτος ανακάμπτει και είναι νοικοκυρεμένο, μπορεί να μειώνει τις φορολογίες και να έχει μεγαλύτερα έσοδα λόγω ανάπτυξης. Στην παρούσα φάση συμβαίνει το αντίθετο. Έχουμε υψηλούς φόρους, χωρίς ανάπτυξη, με αποτέλεσμα ένα ανοικοκύρευτο κράτος να μην μπορεί να εισπράξει τους φόρους και να σκοτώνει ταυτόχρονα την αγορά και τους πολίτες του.

Τα παθήματα του παρελθόντος μάς αναγκάζουν να παραμένουμε προσγειωμένοι. Η πολιτική μας ηγεσία δεν φημίζεται ούτε για την καπατσοσύνη της ούτε για τη μελέτη των διαφόρων φαινομένων και αποτελεσματικών δράσεών της. Κλασικό τελευταίο παράδειγμα είναι το θαλάσσωμα στο φυσικό αέριο. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να ελπίζουμε, προσδοκώντας ότι αυτήν τη φορά ο πολίτης θα βρεθεί ενώπιον ευχάριστων εκπλήξεων. Που σημαίνει ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και το κομματικό σύστημα δεν θα αφήσουν το χρυσό πακέτο του Ντράγκι να... κάνει φτερά. Και να πάει χαμένο.