Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για αγορά κρατικών ομολόγων αξίας 60 δις ευρώ τον μήνα θα είναι θετική εξέλιξη για την Ευρωζώνη, εφόσον γίνει ορθή επί του θέματος διαχείριση - ειδικώς για τις χώρες οι οποίες βρίσκονται σε μνημόνιο, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, καθώς και άλλες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, οι οποίες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Για την Κύπρο και την Ελλάδα υπάρχουν αστερίσκοι ως προς τη συμμετοχή στο πρόγραμμα Ντράγκι. Αφενός οι δύο χώρες θα πρέπει να περάσουν την αξιολόγηση της Τρόικας ώς το τέλος Μαρτίου και αφετέρου θα πρέπει να τηρήσουν τα προγράμματα διαρθρωτικών αλλαγών.
Υπό αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες είναι πρόδηλη η διασύνδεση του προγράμματος Ντράγκι με τη γερμανική αντίληψη της Μέρκελ και του Σόιμπλε ότι δεν πρέπει το χρήμα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να λειτουργήσει σε βάρος των διαρθρωτικών αλλαγών. Διότι εάν συμβεί κάτι τέτοιο, οι οικονομίες των κρατών-μελών που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση δεν θα ορθοποδήσουν και δεν θα αποφύγουν τους κινδύνους ακόμη και αυτής της χρεοκοπίας. Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι γίνεται λόγος για την ανάληψη ενός τέτοιου ρίσκου, κατά ποσοστό 20% από την ΕΚΤ και κατά 20% από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες.
Εάν η νέα Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα θέλει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα Ντράγκι θα πρέπει να προσαρμοστεί με τις πραγματικότητες που δημιουργούν οι ευρωπαϊκές συνθήκες και οι ελληνικές υποχρεώσεις. Άλλωστε, η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει ώς το τέλος Αυγούστου ώριμα ομόλογα της τάξης των 6,7 δις ευρώ συν άλλα 300 εκ. ευρώ τόκους. Εάν η νέα Κυβέρνηση δεν ενεργήσει με σωφροσύνη όντως θα βρέχει χρήματα, αλλά στην Αθήνα θα υπάρξει πρόβλημα. Και μας ενδιαφέρουν άμεσα οι εξελίξεις στην Ελλάδα, διότι και οικονομικά και πολιτικά, όσο πιο αποδυναμωμένο και ευάλωτο είναι το κλεινόν άστυ τόσο πιο ευάλωτη και αποδυναμωμένη είναι η Κύπρος.
Η οποία, από την πλευρά της, όπως και τα λοιπά ευρωπαϊκά κράτη, θα μπορεί από το πρόγραμμα Ντράγκι να παίρνει φρέσκο χρήμα με χαμηλό επιτόκιο, που σημαίνει τη δημιουργία προϋποθέσεων επανεκκίνησης της αγοράς και της επιχειρηματικής δραστηριότητας, με απώτερο στόχο την όσο το δυνατό ταχύτερη ανάκαμψη και έξοδο από το μνημόνιο, με δυνατότητα δανεισμού από τις αγορές. Εάν το πρόγραμμα Ντράγκι συνδυαστεί με την πολιτική και τα πακέτα Γιούνκερ για ανάπτυξη, τότε η Ευρωζώνη θα μπορέσει να πατήσει γερά στα πόδια της και να βάλει μπρος τις μηχανές της ανάπτυξης.
Κλειδί για την ανάπτυξη είναι η οικοδόμηση στρατηγικής και στόχων για τη λειτουργία της κυπριακής οικονομίας, η οποία μπορεί να απορροφά περί τα 120 με 150 εκ. ευρώ τον μήνα. Εάν αυτά τα χρήματα δεν διατεθούν ορθά στην πραγματική αγορά και εάν δεν είναι δημιουργικά και κερδοφόρα, θα μετατραπούν σε νέο χρέος.
Συνεπώς, ουδόλως θα πρέπει να πεταλουδίζουμε. Διότι εάν, για παράδειγμα, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία -που έχουν σταθερές οικονομίες- εκμεταλλευτούν το πρόγραμμα Ντράγκι και τα πακέτα Γιούνκερ, ενώ από την άλλη η Κύπρος και η Ελλάδα, και γενικότερα ο Νότος της Ευρώπης, δεν αλλάξουν τη νοοτροπία του παρελθόντος, τότε η διαφορά με τον Βορρά και την Κεντρική Ευρώπη θα γίνει μεγαλύτερη. Και η ευκαιρία θα κάνει φτερά. Και η ηγεσία μας δεν έχει κανένα δικαίωμα αποτυχίας. Την ευκαιρία Ντράγκι και Γιούνκερ θα πρέπει να την αρπάξουμε από τα μαλλιά!
