Δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητούμε την κυβερνητική θέση, ότι η αποχώρηση της Τοtal δεν συνδέεται με οποιουσδήποτε κακούς χειρισμούς της Κυβέρνησης σχετικά με το φυσικό αέριο. Στην ουσία, δεν υπάρχει καμία τεκμηρίωση ότι ο γαλλικός ενεργειακός οργανισμός αποχωρεί εξαιτίας των τουρκικών απειλών, ή ως αποτέλεσμα της αμφισβήτησης, πλέον, ότι το φυσικό αέριο αποτελεί αποκλειστικά ιδιοκτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Την ίδια στιγμή, βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ότι η Τουρκία επιδίδεται σε εκβιασμούς ή χρησιμοποιεί δέλεαρ για να πείσει κυβερνήσεις ή εταιρείες να μην εμπλακούν στις προσπάθειες της κυπριακής κυβέρνησης, να αξιοποιήσει τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Το έπραξε, ήδη, με ανακοινώσεις του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, στο πρόσφατο παρελθόν.

Επικεντρωνόμαστε, μόνο, στη δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη: «Δεν μπορεί να γεννήσει φυσικό αέριο η Total. Άμα δεν υπάρχει, δεν υπάρχει», δήλωσε. Βεβαίως, θα μπορούσε κανείς να διερωτηθεί, πώς ώς πρόσφατα η Κυβέρνηση παρουσιαζόταν βεβαία για την ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων, και ξαφνικά σήμερα παρουσιάζεται με εντελώς διαφορετική εκτίμηση...

Εν πάση περιπτώσει, αυτή η πτυχή αποτελεί παρωνυχίδα. Η ουσία επικεντρώνεται, πλέον, στο πώς προχωρεί η Κυβέρνηση και πώς μεθοδεύει την όλη πολιτική της στο καίριο αυτό ζήτημα, σε συνδυασμό με ολόκληρο το πακέτο που ονομάζεται «στρατηγική στο Κυπριακό».

Αύριο συνέρχεται το Συμβούλιο Αρχηγών, για ενημέρωση και συζήτηση του θέματος του φυσικού αερίου, των εκποιήσεων και των αποτελεσμάτων των επαφών του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Νταβός.

Η ώς τώρα εμπειρία δεν αποδεικνύει ότι ο λαός μπορεί να αναμένει οτιδήποτε το σημαντικό και αξιοσημείωτο από αυτήν τη συνεδρία. Η τελευταία συνεδρία δεν ξέφυγε από την πεπατημένη, της κατάθεσης των γνωστών θέσεων του Προέδρου Αναστασιάδη, της επαναβεβαίωσης των γνωστών θέσεων των πολιτικών κομμάτων και απ' εκεί και πέρα, ουδέν.

Δεν προχωρούμε, όμως, με επανάληψη των τετριμμένων και με επαναβεβαιώσεις των επαναβεβαιώσεων. Επιβάλλεται και η χάραξη πολιτικών. Η λήψη αποφάσεων. Και η αποκόλληση από την απραξία και την επανάληψη άγονων γραμμών.

Η τελευταία οργίλη αντίδραση του Προέδρου, η έκθεση του Γ.Γ., η επαναφορά στην επικαιρότητα του απευθείας εμπορίου, η δεδηλωμένη εμμονή της Βρετανίας στην προώθηση αυτού του διχοτομικού μέτρου η εφαρμογή του οποίου θα προδιαθέσει και την τελική λύση του Κυπριακού, η ανυποχώρητη τουρκική στάση στο θέμα του φυσικού αερίου, δημιουργούν εκρηκτικό μείγμα, το οποίο απειλεί να ανατινάξει το εθνικό θέμα. Όλα αυτά δεν αντιμετωπίζονται με ανακύκλωση παλαιών τακτικών και με αναμονή.

Οι επαφές του Προέδρου Αναστασιάδη, οι διαβουλεύσεις στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, και άλλα, πρέπει να έχουν δώσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σαφές δείγμα για τις διαφαινόμενες προθέσεις του ξένου παράγοντα. Ενόψει όλων αυτών, πώς προχωρεί η Κυβέρνηση και η ελληνοκυπριακή πλευρά; Έχουμε στηρίγματα; Υπάρχουν προοπτικές να δούμε φως στην άκρη της σήραγγας; Πώς αντιμετωπίζουμε αυτά που θα έλθουν;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλείται να καταθέσει σχέδιο δράσης. Οι εξελίξεις έρχονται και η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν μπορεί να τρέχει και πάλιν ασθμαίνουσα πίσω από τα γεγονότα...