Όταν εντοπίστηκε στις κυπριακές θάλασσες η ευλογία του φυσικού αερίου, όλοι τότε είπαν: «Στο θέμα αυτό, πράττουμε πολλά και μιλούμε ελάχιστα». Δεν τηρήθηκε ο χρήσιμος αυτός κανόνας. Στην εξέλιξη, το όλο θέμα πήρε τον χαρακτήρα δημόσιας πανηγύρεως, με ακατάσχετες θριαμβολογίες, αποκάλυψη των περαιτέρω κινήσεων, με υπερβολική μεγέθυνση του ρόλου της Κύπρου. Και όλα αυτά μπροστά στα μάτια της Τουρκίας, η οποία έβλεπε, άκουε, προειδοποιούσε, απειλούσε. Και όσον αφορά το πολιτικό μέρος αυτής της ιστορίας, τα πράγματα έχουν καταλήξει σε μια προκλητική επιδρομή της Άγκυρας και σε διεκδίκηση ρόλου συνδιαχειριστή και συνδικαιούχου, από το ψευδοκράτος.

Όσον αφορά, δε, το τεχνικό μέρος, σε διάψευση των ελπίδων, καθώς η «Αφροδίτη» έδειξε ελλειμματικά αποθέματα, ο «Ονασαγόρας» αποδείχθηκε ξεροπήγαδο, για να έλθει τώρα και το πλήγμα της αποχώρησης της Total.Tα τελευταία γεγονότα δημιουργούν δικαιολογημένη απαισιοδοξία, αλλά και ανησυχία. Και, βεβαίως, προκαλούν και διάφορα ερωτηματικά. Αλλά την ίδια στιγμή, χωρίς να εγκαταλείπεται ο προβληματισμός, δεν πρέπει να εγκαταλείπεται και η ελπίδα. Η ψυχολογία του κόσμου δεν είναι αυτήν τη στιγμή και η καλύτερη, αλλά αν ξεκινήσουν τώρα και οι κομματικές αντιπαραθέσεις και οι συνεχείς διαξιφισμοί, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα.Επιβάλλεται να υπάρξει ψυχραιμία και νούσιμη αντιμετώπιση της κατάστασης.

Οι ενεργειακοί σχεδιασμοί δεν μπορεί να μείνουν στο ράφι, αλλά παράλληλα το όλο θέμα καλείται η ηγεσία να το αντιμετωπίσει με νέα φιλοσοφία και νέα νοοτροπία. Δεν χρειάζονται ούτε θριαμβολογίες, ούτε πανηγυρισμοί, ούτε επικοινωνιακά παιγνίδια από οποιονδήποτε. Επιβάλλεται να υπάρξει προσγείωση, λιγότερα λόγια, περισσότερη δουλειά και συλλογική προσπάθεια σε πνεύμα ομογνωμίας. Το φυσικό αέριο αποτελεί εθνικό θέμα και έτσι πρέπει να αντικρισθεί και από την Κυβέρνηση και από όλες τις πολιτικές δυνάμεις.Ο μεγάλος κίνδυνος, αυτήν τη στιγμή, προέρχεται από την Τουρκία. Και αυτός, πρωτίστως, πρέπει να αντιμετωπισθεί.

Η Άγκυρα έχει γνώση του θησαυρού που βρίσκεται στις κυπριακές θάλασσες, επειδή, αν δεν γνώριζε, δεν θα βρισκόταν εδώ με τα πολεμικά της. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα, όπως και η προσπάθεια, την οποία σίγουρα θα καταβάλει, προκειμένου να πιέσει άλλες χώρες, να μην εμπλακούν, ή να εγκαταλείψουν την εμπλοκή τους στην προσπάθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αξιοποιήσει τον φυσικό της πλούτο.Ήδη, αργά αλλά σταθερά, η πλάστιγγα της διεθνούς υποστήριξης γέρνει προς την τουρκική πλευρά. Κατακρεουργούνται για άλλη μια φορά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιλέγεται η στήριξη σε πολιτικές κανονιοφόρους.

Ο κίνδυνος το φυσικό άεριο να τεθεί ως πολιτικό ζήτημα στο τραπέζι των συνομιλιών, είναι άμεσος. Εάν φεύγει η TOTAL, ή εάν ο «Ονασαγόρας» δεν ανέδειξε τα αναμενόμενα, αποτελούν απογοητευτικά στοιχεία, αλλά δευτερεύοντα. Το κύριο πρόβλημα είναι η Τουρκία και η αδηφαγία της. Εδώ πρέπει να επικεντρωθεί η Κυβέρνηση και να χαράξει στρατηγική αντιμετώπισης των τουρκικών απειλών και της διπλωματικής επίθεσης που εξαπολύει για απομόνωση της Κυπριακης Δημοκρατίας, ώστε να διευκολυνθεί στην ολοκληρωτική αρπαγή του πλούτου της.Το φυσικό αέριο της Κύπρου πρέπει να θωρακιστεί με ισχυρές συμμαχίες, διπλωματικά, και με αποφασιστική πολιτική. Να μην επιτραπεί, ώστε τα λάθη μας να το οδηγήσουν ως λάφυρο στα τουρκικά