Στην πολιτική και ειδικά στη διπλωματία, συχνά τα κράτη και οι ηγέτες τους παραβλέπουν τη διπλωματική και πολιτική αβρότητα, όταν καλούνται και υποχρεούνται από τα κρατικά και εθνικά συμφέροντά τους να τα υπερασπίσουν έναντι επίβουλων και επιβουλών. Η ιστορία των διακρατικών και διεθνών σχέσεων παρουσιάζει πολλά παραδείγματα. Τώρα είναι η σειρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Προέδρου και των κομμάτων να μην είναι αβροί ούτε και ευγενείς με τον Έσπεν Μπαρθ Άιντα. Ο Νορβηγός Ειδικός Σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, υπερέβη ξανά τα εσκαμμένα. Με συνέντευξή του σε εβδομαδιαία αγγλόφωνη εφημερίδα (Cyprus Weekly), υποστήριξε την τουρκική θέση, πως το θέμα των υδρογονανθράκων δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το Κυπριακό. Είναι ο ίδιος Ειδικός Σύμβουλος του Μπαν που εισηγήθηκε, μόλις επέστρεψε από επαφές του στην Τουρκία, τη δημιουργία επιτροπής ειδικών και από τις δύο κοινότητες, για να ασχοληθούν με τη διαχείριση των υδρογονανθράκων.

Ευθύς αμέσως, από την πρώτη στιγμή, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και τα κόμματα διατύπωσαν ομόφωνα την ορθή θέση, πως ο φυσικός πλούτος ανήκει στο κράτος, τον διαχειρίζεται η νόμιμη και διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, και από τα μελλοντικά κέρδη θα επωφεληθούν ανάλογα οι νόμιμοι κάτοικοι της νήσου. Τελεία! Αυτήν την ξεκάθαρη θέση της Κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας φαίνεται πως ο Νορβηγός διπλωμάτης είτε δεν κατενόησε είτε δεν θέλησε να λάβει σοβαρά υπ' όψιν. Γι’ αυτό και επιμένει στην τουρκικής έμπνευσης και προέλευσης πρόταση, όπως οι υδρογονάνθρακες τεθούν στα τραπέζι των πιθανών, μελλοντικών συνομιλιών. Η θέση του είναι απαράδεκτη, προκλητική, εκτός των ορίων, των εντολών και της αποστολής του και, φυσικά, απορρίπτεται με οργή και αγανάκτηση από την ελληνική πλευρά.

Τις τελευταίες ημέρες, αμέσως μετά την επιστροφή του από τη Ν. Υόρκη και προχθές, στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξεκάθαρα διαμήνυσε πως ο φυσικός πλούτος ανήκει στο κυπριακό κράτος, τον διαχειρίζεται η νόμιμη Κυβέρνησή του και τα πιθανά οφέλη θα διαμοιραστούν στους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου μετά την επίλυση του Κυπριακού. Γιατί ο Πρόεδρος και τα κόμματα υποστηρίζουν αυτήν την ορθή θέση; Επειδή η Τουρκία εποφθαλμιά να αρπάξει τα κυπριακά κοιτάσματα. Ποσώς ενδιαφέρεται για τους δυστυχείς Τ/κυπρίους. Το αποδεικνύει και το επιβεβαιώνει με την εισβολή της στην κυπριακή ΑΟΖ και την κατοχή της. Δηλαδή μετά την εισβολή και κατοχή μεγάλου τμήματος της εδαφικής επικράτειας, τώρα η Τουρκία εισέβαλε και κατέλαβε και μεγάλο τμήμα της θαλάσσιας επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτήν την κραυγαλέα παρανομία, αυτήν τη βάναυση παραβίαση της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της ελευθερίας ενός κράτους-μέλους του ΟΗΕ, ο… πανέξυπνος Νορβηγός ούτε είδε ούτε κατάλαβε.

Αυτός το βιολί του: Να επιστρέψουμε στις συνομιλίες ως εάν ο «Βάρβαρος» πραγματοποίησε… κρουαζιέρα στις κυπριακές θάλασσες και τώρα που τελείωσε (φαίνεται πως συνεχίζεται), μας καλεί να επιστρέψουμε σε έναν διάλογο κωφών και να παραβλέψουμε τη νέα τουρκική εισβολή και κατοχή της κυπριακής ΑΟΖ. Και να σκεφτεί κανείς πως ο Πρόεδρος και αρκετοί πολιτικοί είχαν πιστώσει τον Νορβηγό Ειδικό Σύμβουλο με διπλωματική αμεροληψία, πολιτική ακεραιότητα και σεβασμό στους όρους εντολής του από το ΣΑ του ΟΗΕ. Φαίνεται πως όλοι έκαναν λάθος. Να εννοήσουμε πως ο Άιντα δασκαλεύτηκε από τον αλήστου μνήμης Αυστραλό απόγονο Βρετανών λόρδων, τον Ντάουνερ; Να αντιληφθούμε ότι οι Τούρκοι ήταν περισσότερο πειστικοί στις θέσεις τους; Ή απλώς ο Άιντα εκτελεί εντολές των Αγγλοαμερικανών, που καλούν υποκριτικά σε «μείωση των εντάσεων»; Δεν χρειάζεται να απαιτήσουμε απομάκρυνση του Νορβηγού. Απλώς ο Πρόεδρος Αναστασιάδης οφείλει να του μιλήσει με άλλη γλώσσα και χωρίς καμία πολιτική ή διπλωματική αβρότητα. Ίσως τότε ο Ειδικός Σύμβουλος κατανοήσει ότι εδώ υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ, και όχι προτεκτοράτο της κατοχικής Τουρκίας.