Τη στιγμή κατά την οποία ο αρχηγός του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού Μπουλέντ Μποστάνογλου σεργιάνιζε με το «Μπαρμπαρός» στ' ανοικτά της Λεμεσού, στην Αθήνα οι μεν έψαχναν τους 180 για ν' αποφύγουν τις εκλογές και οι δε ξεκινούσαν την αντίστροφη μέτρηση για να καταλάβουν την εξουσία. Και άντε και την κατέλαβαν. Να την κάνουν τι, όταν δεν μπορούν να ασκούν κυριαρχία; Αφενός γιατί η χώρα βρίσκεται ακόμη σε κακή οικονομική κατάσταση, αφετέρου γιατί οι ένοπλες δυνάμεις είναι αποδυναμωμένες. Και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν ν' αποτρέψουν την τουρκική απειλή.

Οι Τούρκοι μάς λένε τους στόχους τους. Ότι, δηλαδή, επί του δικού μας πτώματος θέλουν την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και οι ηγεσίες μας αρνούνται να τους πιστέψουν. Είναι γνωστή η λατρεία των Αθηνών και της Λευκωσίας προς τον Ερντογάν και τις καλές του προθέσεις, οι οποίες αποδείχτηκαν λανθασμένες εκτιμήσεις χωρίς συγγνώμη. Η οποία μπορεί να εκφραστεί μόνο με την αλλαγή πολιτικής στόχων και στρατηγικής. Ο μεν Σαμαράς ακόμη είναι πνιγμένος στους οικονομικούς μπελάδες, ο δε Τσίπρας είναι γνωστό ότι δεν πιστεύει στο έθνος και τις ένοπλες δυνάμεις. Άλλωστε, δεν θα έχει πρόβλημα αν παραδοθεί η Κύπρος στην Τουρκία μέσα από μια λύση ανάλογη του σχεδίου Ανάν στο Κυπριακό. Ούτε αν ονομαστούν τα Σκόπια Μακεδονία και αν διχοτομηθεί το Αιγαίο, στο οποίο είναι ήδη εμπεδωμένες οι γκρίζες ζώνες.

Η Ελλάδα, όπως σημείωσε μετά τα Ίμια ο Π. Ήφαιστος, όχι σημαία δεν μπορεί να στήσει στις βραχονησίδες, αλλά ούτε καν αντίσκηνο! Και είναι πρόδηλο ότι το «Μπαρμπαρός» μετά τις θάλασσες της Κύπρου θα βρεθεί στις ελλαδικές και, προφανώς, κοντά στο Καστελόριζο. Για να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία και ΑΟΖ. Ξέρουν τι κάνουν οι Τούρκοι. Εάν σήμερα δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Ελλάδα μπαίνει σε προεκλογική περίοδο.

Και σιγά μη σταματήσει η Αθήνα το «Μπαρμπαρός» και τον τουρκικό στόλο. Πώς να το πράξει; Με τους εξευμενισμούς του Βενιζέλου ή με τους ακραίους διεθνισμούς του ΣΥΡΙΖΑ; Ή με τον Σαμαρά να είναι δεμένος με τις χειροπέδες του Βενιζέλου; Όσο, δε, για τη Λευκωσία, ζει στην «κοσμάρα» της. Χωρίς στρατηγική και προγραμματισμό βρίσκει την εύκολη δικαιολογία: Μα, η Ελλάδα είναι διαλυμένη. Τι να κάνουμε;.. Πόλεμο;

Δυστυχώς, η αντίληψη αυτή είναι το άλλοθι της εξευμενιστικής πολιτικής, που έφερε το «Μπαρμπαρός» στην ΑΟΖ. Και θα το στείλει και αλλού. Οι θάλασσές μας τελούν, ήδη, υπό κατοχή. Εάν θέλαμε να είχαμε άμυνα και αποτροπή, θα την οργανώναμε, ασχέτως της καταστάσεως στην Ελλάδα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα της Αθήνας είναι αδιάφορα για μας και ότι δεν μας επηρεάζουν.

Όμως, υπενθυμίζουμε ότι έχουμε φέρει στο παρελθόν αξιόπιστα οπλικά συστήματα, όπως το αντιπυραυλικό των «Buk» και εκείνο των εκτοξευτών εδάφους-εδάφους, που μπορούν να πλήττουν τον τουρκικό στρατό πίσω από τον Πενταδάκτυλο. Η παρακμή του αθηναϊκού κράτους δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για να μη σωθεί ο Ελληνισμός της Κύπρου. Την Αθήνα ως σύμμαχο θα πρέπει να την αξιολογούμε στις πραγματικές της διαστάσεις και όχι με συναισθηματισμούς.

Οι συμμαχίες γίνονται σε περιφερειακό επίπεδο και επί τη βάσει συμφερόντων. Και υπάρχουν δρώντες από την Ε.Ε. ώς τη Μέση Ανατολή, όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος, καθώς και άλλες χώρες που μπορούν να συνεργαστούν με την Κύπρο για λόγους οικονομικούς, ενέργειας και ασφάλειας. Εκείνο που χρειάζεται είναι καθαρή σκέψη και στόχοι, πολιτική πρόθεση και προγραμματισμός. Αλλιώς, εάν συνεχίσουμε τους εξευμενισμούς προς τη Μεγάλη Πύλη, τι θα κάνουμε εάν την επόμενη φορά ο Μπουλέντ Πασάς αποβιβαστεί με το «Μπαρμπαρός» στη Λεμεσό ή στο Σούνιο για… καφέ; Πόλεμο;