Όσο και να φωνάζουμε εμείς και όσο και να καλεί ο συμπαθής Πρόεδρος της ΠΣΕΚΑ, Φίλιπ Κρίστοφερ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον ΟΗΕ να ξυπνήσουν και να δουν το αντιδυτικό πρόσωπο της Τουρκίας, οι φωνές και οι διαμαρτυρίες μας φθάνουν εις ώτα μη ακουόντων. Εδώ και πενηντακονταετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε βλέπουν, ούτε ακούν. Συνεχίζουν να παίζουν φιλοτουρκικό ρόλο και να κατακρεουργούν τα δίκαια του κυπριακού Ελληνισμού, στον βωμό των δικών τους και των τουρκικών συμφερόντων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέπνιξαν τα δίκαια του κυπριακού Ελληνισμού, ακόμη και κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα. Κατέπνιξαν το δίκαιο αίτημα για αυτοδιάθεση και στάθηκαν δίπλα στους Βρετανούς αποικιοκράτες. Αργότερα είχαν συμμετοχή στα σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου και, αφού συνέπραξαν με τους Άγγλους και τους Τούρκους στον διά πυρός και σιδήρου διαμελισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανέχθηκαν την τουρκική κατοχή για 40 σαράντα χρόνια. Υπήρξαν, μαζί με τους Βρετανούς, οι συν-εμπνευστές του σχεδίου Ανάν και ακόμη και σήμερα, ενώπιον της τουρκικής επιδρομής στην κυπριακή ΑΟΖ, κλείνουν τους οφθαλμούς και συνεργούν και στηρίζουν τις τουρκικές διεκδικήσεις επί του φυσικού αερίου της Κύπρου.

Πέραν όμως όλων αυτών των ανθελληνικών και αντικυπριακών μεθοδεύσεων και της φιλοτουρκικής πολιτικής τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήλεγξαν πλήρως τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και ευθυγράμμισαν την πολιτική του και τις «καλές του υπηρεσίες», προς την αντικυπριακή πολιτική τους. Τα φαινόμενα Γκάλι, Ανάν, Μπαν Κι Μουν, Ντε Σότο, Ντάουνερ και τώρα Άιντα, δεν είναι καθόλου άσχετα με την υπαγωγή των Ηνωμένων Εθνών στο άρμα της αμερικανικής πολιτικής.

Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι να δουν οι Αμερικανοί και ο ΟΗΕ το αντιδυτικό πρόσωπο της Άγκυρας. Το γνωρίζουν εδώ και αιώνες και δεν χρειάζεται υπόμνηση. Το θέμα είναι να δούμε εμείς το φιλοτουρκικό πρόσωπο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, και να χαράξουμε τις ανάλογες πολιτικές. Η περίοδος Κλίφορντ, η αήθης παραπλάνηση του κυπριακού Ελληνισμού από τον Κάρτερ, η συνεργία Κίσιντζερ στην τουρκοποίηση της Κύπρου, το σχέδιο Ανάν, η σημερινή στάση των ΗΠΑ στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ και πολλά άλλα, έπρεπε να ανοίξουν τα κλειστά μάτια ορισμένων ηγετών μας και να αναπροσαρμόσουν ανάλογα την εξωτερική πολιτική τους. Όχι να κηρύξουν πόλεμο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε να ακολουθήσουν αντιαμερικανική πολιτική.

Δεν έχουμε τη δύναμη και το μέγεθος να πράξουμε κάτι τέτοιο. Αλλά τουλάχιστον να μην έχουν ψευδαισθήσεις, οι ηγέτες μας, τι να περιμένουν από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Να μην βάζουν όλα τα αβγά τους στο αμερικανικό καλάθι, διότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα σχέδιο παρόμοιο του σχεδίου Ανάν, ή ακόμη και χειρότερο.

Πρέπει να αντιληφθούν το αυτονόητο. Ότι η Τουρκία αποτελεί τον ισχυρότερο στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ στην περιοχή, οι Αμερικανοί έχουν τεράστια πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα εκεί και, ανεξαρτήτως των κατά καιρούς τουρκικών καπρίτσιων, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να θυσιάσουν την ισχυρή Τουρκία, χάριν της λιλιπούτιας Κύπρου. Συνεπώς, το θέμα πλέον, δεν είναι να δουν οι Αμερικανοί το αντιδυτικό πρόσωπο της Άγκυρας, αλλά να δούμε εμείς το αντικυπριακό πρόσωπο της Ουάσιγκτον...