Η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα προκαλεί τις πρώτες σεισμικές δονήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά, που αποτυπώνονται επί του διπλασιασμού περίπου του ποσοστού αποπληρωμής του ελληνικού κρατικού ομολόγου και επί της βουτιάς των χρηματιστηρίων. Οι απειλές του κ. Τσίπρα ότι, εάν έρθει στην εξουσία ως αποτέλεσμα εθνικών εκλογών, είτε το χρέος θα πρέπει να διαγραφεί από τους ίδιους τους εταίρους είτε, εάν δεν διαγραφεί, η χώρα δεν θα πληρώσει, κάνει, ήδη, άνω-κάτω τις αγορές. Και επαναφέρει στο προσκήνιο τα σενάρια εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
Ήδη Γερμανοί αξιωματούχοι, καθώς και τα διεθνή ΜΜΕ, τονίζουν ότι τα σχέδια απομόνωσης της Ελλάδας είναι στα συρτάρια έτοιμα να τεθούν σε εφαρμογή. Και ότι, βεβαίως, οι εμφανείς εκβιασμοί Τσίπρα δεν θα περάσουν. Αλλά ακόμη και αν δοθούν στην αρχή της κρίσης προς τον κ. Τσίπρα κάποια καρότα, προκειμένου να αγοράσουν οι αγορές τον αρχικό μπελά και να περιορίσουν τα συστημικά προβλήματα, στη συνέχεια όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για τον ελληνικό λαό, τα καρότα αυτά θα βγουν ξινά.
Οι αιτίες της πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα δεν οφείλονται μόνο σε μιαν αρρωστημένη αριστερόστροφη πολιτική κουλτούρα, κατά την οποία οι πάντες πρέπει να τρώνε από το κράτος, ασχέτως εάν το κράτος δεν έχει μία, αλλά και από τη σκληρή πρακτική των εταίρων, και δη των Γερμανών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που δεν χαλαρώνουν τα μέτρα για να πάρει ανάσες ο ελληνικός λαός. Είναι, δε, πρόδηλο ότι στην παρούσα φάση μετατρέπουν τον Σαμαρά σε βορά για τα «θηρία του λαϊκισμού». Ο ίδιος δε, τελών εν αμύνη, επιταχύνει τις εξελίξεις για την εκλογή Προέδρου και φέρνει και τη Βουλή και τον λαό και τους εταίρους, καθώς και τις αγορές, ενώπιον των ευθυνών τους. Και επειδή το πρόβλημα είναι συστημικό, εκτός των λοιπών Ευρωπαίων, ανησυχίες θα πρέπει να έχουμε και εμείς. Διότι, οι οικονομίες της Ευρωζώνης βρίσκονται υπό καθεστώς αλληλεξάρτησης.
Συνεπώς, τα σοβαρά κράτη, όπως είναι της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Φινλανδίας και άλλα, έχουν ήδη τα σενάρια έτοιμα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Εμείς, προφανώς, ακόμη δεν έχουμε ούτε ομάδες διαχείρισης κρίσης, ούτε τρόπους αντιμετώπισης. Και αυτά δεν γράφονται για να προκληθεί αναταραχή στην κυπριακή οικονομία, τη στιγμή μάλιστα που η Τράπεζα Κύπρου ξαναμπαίνει στο Χρηματιστήριο, αλλά για να μελετηθεί το χειρότερο σενάριο, ώστε να υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης. Με τον τρόπο αυτόν οι επενδυτές αισθάνονται ότι έχουν ενώπιόν τους στέρεο έδαφος και ότι έχουν πάρε-δώσε με ένα κράτος της Ευρωζώνης που έμαθε από τα παθήματα της προηγούμενης περιόδου.
Το μήνυμα προς τα έξω και δη προς τις αγορές πρέπει να είναι πειστικό. Ότι έχουμε τους τρόπους, μαζί με τους λοιπούς εταίρους, να αντιμετωπίσουμε ένα ενδεχόμενο ελληνικό τσουνάμι, ανεξαρτήτως της έντασης και του χρόνου που θα διαρκέσει. Ότι, δηλαδή, δεν θα μας βρει αμέριμνους με το φραπέ στο χέρι, χάσκοντας στ' άστρα. Είναι αναγκαία η σύσταση διυπουργικής Επιτροπής, με τη στήριξη τεχνοκρατών και των τραπεζών, για να παρακολουθούνται στενά οι εν Ελλάδι εξελίξεις σε σχέση με τα λοιπά κράτη-μέλη και με την ίδια την ΕΕ ως τέτοια, ώστε να εκπονηθούν σενάρια και να υπάρχουν, αναλόγως της περίπτωσης, έτοιμες επιλογές λύσεων.
Η πρακτική αυτή δεν φέρνει αναστάτωση στην αγορά. Αντιθέτως, την κάνει να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια. Εκείνο που θα σπάσει την αγορά και την οικονομία είναι η ανοργανωσιά και η ανεμελιά. Ότι δηλαδή περάσαμε τους κινδύνους και παίρνουμε την πάνω βόλτα. Ή ότι εμάς δεν μας πιάνει το ελληνικό τσουνάμι. Όχι μόνο θα μας πιάσει αν ξεσπάσει, αλλά θα είμαστε ο πρώτος και ο πιο μικρός θάλαμος της Ευρωζώνης που θα πλημμυρίσει και θα απειλήσει να μας πνίξει, εάν εκ των προτέρων δεν έχουν στηθεί αντιπλημμυρικά έργα και δεν έχουμε εφοδιασθεί με σωσίβια ασφαλείας.
