Δεν υπάρχουν φίλοι, αλλά συμφέροντα. Αυτό το δόγμα της αλήθειας άρχισαν τώρα να το συνειδητοποιούν και οι μεν και οι δε. Και όσοι πίστευαν ότι η Ρωσία θα παραμείνει εσαεί «συνεπής προστάτιδα» της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι άλλοι που πίστευαν ότι μόνο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις αγκάλες των αγγλο-αμερικανών μπορεί η Κύπρος να αισθάνεται προστασία.

Η Κύπρος αισθάνθηκε την «προστασία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της ληστρικής μεταχείρισης στα Γιούρογκρουπ και το κούρεμα καταθέσεων. Και την αισθάνεται εκ νέου σήμερα, με την ανυπαρξία οποιωνδήποτε κυρώσεων κατά της Τουρκίας, έναντι της επιδρομής της στην κυπριακή ΑΟΖ. Την ίδια «προστασία» αισθανθήκαμε και από τη στάση της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου, στην ίδια περίπτωση.

Προχθές, ο Πρόεδρος Πούτιν μάς έστειλε και το δικό του «προστατευτικό» μήνυμα. Μίλησε για «ισορροπημένη λύση», μεταξύ του «βορείου τουρκικού τμήματος» και του «ελληνικού νότου». Καμία αναφορά σε τουρκική κατοχή, καμία αναφορά σε επιδρομή της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, καμία αναφορά σε παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Είναι φανερό ότι αυτήν τη στιγμή τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας φαίνεται να εξυπηρετούνται καλύτερα με μία προσέγγιση προς την Τουρκία. Η τελευταία επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου στην Άγκυρα επιβεβαίωσε τον νέο μήνα του μέλιτος μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.

Φυσικά, κανένας δεν μπορεί να παραγνωρίζει και τα λάθη που διαπράττονται από κυπριακής πλευράς και τα οποία, δικαιολογημένα, προκαλούν δυσφορία στη Μόσχα και τη στρέφουν προς ισχυρότερους συμμάχους. Η Κυβέρνηση συναίνεσε στο κούρεμα των καταθέσεων των Ρώσων, συναίνεσε, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, σε σημείο που ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών να χαρακτηρίζει την Κύπρο 'βράχο' εντός της Ε.Ε. υπέρ των κυρώσεων, έστρεψε πλήρως την εξωτερική πολιτική της προς δυσμάς. Να υπενθυμίσουμε και το βιβλίο του στενού συνεργάτη του Προέδρου Μακάριου Δρουσιώτη, κατά της πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης στο Κυπριακό. Όλα αυτά και άλλα δεν μπορούσαν παρά να έχουν τους αρνητικούς αντικτύπους τους και στις κυπρο-ρωσικές σχέσεις.

Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να φορτώνουμε την πλήρη ευθύνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανυπαρξία μέτρων κατά της Τουρκίας. Για τον απλούστατο λόγο, ότι η Κυβέρνηση ουδέποτε ζήτησε και ουδέποτε ενήργησε προγραμματισμένα, ώστε να απαιτήσει από την Ε.Ε. επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού της Τουρκίας και αυτό που την ενδιαφέρει είναι να αφήσει το παράθυρο ανοικτό για επανέναρξη των συνομιλιών.

Αυτή η φοβισμένη και αλλοπρόσαλλη πολιτική, η ανικανότητα χάραξης ισορροπημένης και αξιοπρεπούς πολιτικής, έναντι όλων, έχει αφήσει την Κυπριακή Δημοκρατία ουσιαστικά χωρίς συμμάχους και της έχει στερήσει προοπτικές σύναψης ευρύτερων στρατηγικών συμμαχιών με άλλες ισχυρότερες χώρες. Την ώρα που η Τουρκία, η οποία βαρύνεται με την κατοχή εδάφους ανεξάρτητου κράτους, βαρύνεται με μία νέα επιδρομή εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου και κρατά άλυτο το Κυπριακό, θωπεύεται και επιβραβεύεται με τη στήριξη των Αμερικανών και με τη στήριξη των Ρώσων.

Αυτή η παταγώδης αποτυχία θα πρέπει να προβληματίσει και να ανησυχήσει τους σχεδιαστές της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Χρειάζεται να καθίσουν κάτω και να επανασχεδιάσουν την εξωτερική πολιτική τους, διότι είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν απέφερε οτιδήποτε, αλλά έχει απομονώσει την Κυπριακή Δημοκρατία και την άφησε χωρίς συμμάχους. Και μάλιστα στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της...