Η δήλωση του Αχμέτ Νταβούτογλου, την οποία διέψευσε η Λευκωσία, αλλά όχι η Αθήνα, ότι οι δύο εγγυήτριες δυνάμεις εργάζονται πάνω σε φόρμουλα για επανέναρξη των συνομιλιών, δεν απέχει πολύ από αυτό που μας είπε ο Ιωάννης Κασουλίδης. Ότι η κυπριακή κυβέρνηση απέστειλε στην ελλαδική σημείωμα, στο οποίο καταγράφονται οι κυπριακές θέσεις, ως προς το τι προτείνεται να γίνει, ώστε να επανέλθει η κατάσταση στην ομαλότητα.

Σημείωμα, ή προτάσεις, ή φόρμουλα -όπως θέλετε αποκαλέστε το-, το οποίο επιδόθηκε στην τουρκική κυβέρνηση κατά τις διαβουλεύσεις που είχε ο Τούρκος Πρωθυπουργός στην Αθήνα. Μάλιστα, ο κ. Κασουλίδης δήλωσε ότι επί των προτάσεων της Λευκωσίας αναμένονται οι απαντήσεις της Άγκυρας. Σε τελευταία ανάλυση, δηλαδή, υποβλήθηκαν προτάσεις, αναμένονται οι απαντήσεις της Άγκυρας και, αν υπάρξει έδαφος, θα επακολουθήσει παζάρεμα.

Όμως ο Τούρκος Πρόεδρος διέκοψε κάθε προοπτική να υπάρξει διαπραγμάτευση, δηλώνοντας κατά τρόπον αδίστακτο ότι η Τουρκία θα κατασκευάσει δική της πλατφόρμα και θα κάνει γεώτρηση στα ανοικτά της Κύπρου. Θέλοντας μάλιστα να προσδώσει στη χώρα του ισχύ θαλασσοκράτειρας και παρούσας σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου, δήλωσε: «Η Τουρκία, πλέον, δραστηριοποιείται όχι μόνο στα δικά της εδάφη, αλλά και στο Αζερμπαϊτζάν, το Ιράκ, την Κύπρο και τη Λιβύη. Ειδικά, στο νότιο μέρος της Κύπρου, πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν είναι εξελίξεις από τις οποίες θα μείνουμε μακριά».

Ο κ. Κασουλίδης έχει τώρα ενώπιόν του μία σαφή εικόνα του τι προετοιμάζονται να κάμουν οι Τούρκοι. Ας μη μας λέγει, συνεπώς, να μη λαμβάνουμε υπ' όψιν τις μας λέγουν, γιατί δεν θα έχει έρεισμα πλέον να δικαιολογήσει τον εφησυχασμό του, όταν θα δει τουρκική πλατφόρμα να διενεργεί γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Συνεπώς, πρέπει η Κυβέρνηση να δει από τώρα τι προτίθεται να πράξει και ποια μέτρα θα λάβει, ώστε να αποτρέψει τέτοια καταστροφική εξέλιξη...

Κάθε μέρα που περνά γίνονται πιο ξεκάθαρες οι τουρκικές επιδρομικές προθέσεις. Δεν φοβούνται, ούτε έχουν κώλυμα οι Τούρκοι να μας ανοίξουν τα χαρτιά τους. Αλλά ο Ελληνισμός τι προτίθεται να πράξει, ενώπιον αυτών των αδίστακτων κινήσεων;

Απ' ό,τι αντιλαμβανόμαστε, επικρατεί πλήρης εφησυχασμός και πλήρης περιήγηση στις ψευδαισθήσεις μας. Η Αθήνα ασχολείται με την εκλογή νέου Προέδρου Δημοκρατίας, και με τις εσωτερικές κομματικές συγκρούσεις, ο Βενιζέλος εξακολουθεί να συνομιλεί με τους Τούρκους ηγέτες ως να μη συμβαίνει τίποτε, η πολιτική δήθεν κατευνασμού της Τουρκίας ενεργεί ως ναρκωτικό στην ελλαδική ηγεσία και η Λευκωσία χαριεντίζεται με την πλατφόρμα του Ερντογάν, πανηγυρίζουσα ότι η δήλωσή του, για κατασκευή δικής του πλατφόρμας, αποδεικνύει ότι δεν βρίσκει χώρες να της ενοικιάσουν.

Κατέρρευσε ακόμη και η ελπίδα διεθνούς συμπαράστασης και άσκησης πίεσης προς την Τουρκία, να τερματίσει τις διεκδικήσεις της στο φυσικό αέριο της Κύπρου και να αποσύρει το «Μπαρμπαρός» από την κυπριακή ΑΟΖ. Δεν υπάρχει, άλλωστε και «κεφαλή» εδώ να λάβει αποφάσεις, ενώ στα ευρωπαϊκά και διεθνή κέντρα αποφάσεων λαμβάνονται αποφάσεις οι οποίες αποθρασύνουν την Άγκυρα, αντί να τη σωφρονίζουν.

Παρεμπιπτόντως, εκείνα τα μέτρα κλιμάκωσης που θα προκαλούσαν κόστος στην Τουρκία, τα οποία έλαβε, αλλά δεν ανακοίνωσε το Εθνικό Συμβούλιο, σε ποιο ράφι έχουν καταχωνιαστεί;