Σε αυτή τη χώρα, όποια πέτρα και αν σηκώσεις, θα βρεις από κάτω και ένα σκάνδαλο. Το κράτος κατάντησε στάβλος Αυγείου. Και πάντοτε, σχεδόν, δημιουργοί των σκανδάλων είναι οι κατέχοντες αξιώματα. Αυτοί που όφειλαν να βρίσκονται υπεράνω πάσης υποψίας, είναι εκείνοι που συνήθως κλέβουν, λεηλατούν, διαπλέκονται και λαμβάνουν μίζες. Και γιατί; Διότι σε αυτόν τον τόπο είναι ανεξέλεγκτοι. Και διασυνδέονται με ισχυρές πλάτες, οι οποίες τους συγκαλύπτουν και λαμβάνουν, προφανώς, αντίδωρα της συγκάλυψης.

Προχθές, ο Γενικός Ελεγκτής στην έκθεσή του διαπίστωσε ότι η διαφθορά λαμβάνει διαστάσεις. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μίλησε για στάβλο του Αυγείου. «Η διαφθορά είναι πολύ μεγαλύτερη από όση υπολόγιζε οποιοσδήποτε βρισκόταν εκτός εξουσίας», είπε. Σίγουρα, η έκταση της διαφθοράς δεν μπορούσε να γίνει πλήρως αντιληπτή από τον πολίτη, αλλά αδυνατούμε να δεχθούμε ότι δεν ήταν αντιληπτή από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, έστω και όταν βρισκόταν εκτός εξουσίας. Ο Νίκος Αναστασιάδης βρισκόταν επί πολλά χρόνια στην πολιτική, το κόμμα του κυβέρνησε τη χώρα επί δεκαετία, και δεν μπορεί να έχει άγνοια του τι συνέβαινε τα τελευταία χρόνια. Ακόμη και από όσα έρχονταν στο φως από τα Μέσα Ενημέρωσης, μπορούσε να αντιληφθεί σε ποιο βαθμό είχε εισχωρήσει η διαφθορά σε κυβερνήσεις, κόμματα, δημόσια υπηρεσία και αλλού.

Οι διαγνώσεις, όμως, δεν είναι αρκετές, όταν απουσιάζουν οι θεραπείες. Και πολύ περισσότερο, όταν η διαφθορά συνεχίζεται και πολλαπλασιάζεται και επί σημερινής Κυβέρνησης. Και όταν οι καταγγελίες για διαπλοκές, εξυπηρέτηση συμφερόντων και προσχεδιασμένες επιζήμιες κινήσεις, φθάνουν μέχρι τις ανώτατες βαθμίδες της ιεραρχίας του κράτους.

Ο πολίτης διατηρούσε πάντα την ισχυρή πεποίθηση, ότι το ψάρι βρομά από την κεφαλή. Από τους έχοντες εξουσία. Ότι ισχύει δικαιοσύνη δύο μέτρων και δύο σταθμών. Οι μεγάλες κλοπές των κατεχόντων συγκαλύπτονται και μένουν ατιμώρητες, αλλά όταν ένας κοινός θνητός κλέψει ένα γάλα για να διασκεδάσει την πείνα των παιδιών του, κλείεται στη φυλακή.

Ορθώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισημαίνει ότι η διαφθορά αποτελεί διαχρονική παθογένεια, αλλά διαχρονική παθογένεια αποτελεί και η ατιμωρησία και η συγκάλυψη και η ανοχή και το ανεξέλεγκτο όσων κατέχουν εξουσία, οπουδήποτε ασκείται αυτή. Υπάρχουν θεσμοί, στους οποίους δεν μπορεί να εισέλθει ούτε η Νομική Υπηρεσία, ούτε η Ελεγκτική Υπηρεσία, ή οι προσβάσεις, είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, είναι από πολύ δύσκολες έως αδύνατες. Και εκεί μπορεί να συντελούνται πράγματα και θάματα.

Υπήρξαν, ναι, τον τελευταίο καιρό θαρραλέες κινήσεις και από τη Γενική Εισαγγελία και από τον Γενικό Ελεγκτή. Έλαβαν το μήνυμα της κοινωνίας και αισθάνθηκαν την πίεση των πολιτών. Αλλά ένα ελάχιστο τμήμα του στάβλου του Αυγείου έχει καθαρίσει. Υπάρχει τεράστιος δρόμος να διανυθεί και τεράστιο έργο να επιτελεσθεί. Χωρίς να συμβάλει όμως και η Εκτελεστική Εξουσία, δεν μπορεί να επιτευχθεί σημαντικό έργο. Διότι εκεί φαίνεται να συμβαίνουν πολλά, τα οποία παραμένουν αδιερεύνητα. Όπως βεβαίως και στα πολιτικά κόμματα.