Ποιο ήταν το διαχρονικό αίτημα της κοινωνίας, των πολιτικών κομμάτων και αυτής της εφημερίδας; Ήταν η εξυγίανση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, ο περιορισμός των δαπανών της ώστε να λειτουργεί στη βάση των οικονομικών δυνατοτήτων του τόπου και των δικών της, ο εκσυγχρονισμός της. Όλα τα πολιτικά κόμματα αυτό ζητούσαν, όταν βεβαίως ευρίσκοντο στην αντιπολίτευση.
Όταν αναλάμβαναν την εξουσία, αντί να εξυγιάνουν το ΡΙΚ, το καθιστούσαν περισσότερο σπάταλο, και από δημόσια ραδιοτηλεόραση το μετέτρεπαν σε κυβερνητικό και κομματικό φερέφωνο. Το χρησιμοποιούσαν σαν χωνευτήρι ημετέρων, προσέφεραν ηγεμονικούς μισθούς και ωφελήματα, μέχρις ότου το ΡΙΚ κατήντησε η μαύρη τρύπα των δημοσίων οικονομικών, και τεράστιο βάρος για τους φορολογούμενους πολίτες.
Ουδείς απαίτησε ποτέ να κλείσει η δημόσια ραδιοτηλεόραση. Επιτελεί έργο και είναι απαραίτητη σε ένα πλουραλιστικό τηλεοπτικό τοπίο. Αλλά να περιορισθεί στον ρόλο της και να σταματήσει να αποτελεί φέουδο, με υπεράριθμο προσωπικό, και με ηγεμονικό μισθολόγιο. Αποτελεί πρόκληση για τον λαό που δοκιμάζεται από την οικονομική κρίση, για τις χιλιάδες των ανέργων και για τους άπορους που συνωστίζονται στα κοινωνικά παντοπωλεία, να ακούνε για μισθούς 6.500 χιλιάδων ευρώ μηνιαίως και ηγεμονικά ωράρια εργασίας.
Επιτέλους, η σημερινή Κυβέρνηση κατανόησε την ανάγκη εξυγίανσης και συρρίκνωσης του ΡΙΚ, στον βαθμό που πρέπει και που οφείλει να διαδραματίζει ως δημόσια ραδιοτηλεόραση. Και ανέλαβε προσπάθεια εξυγίανσης, τη στιγμή που το Ίδρυμα βρίσκεται στα πρόθυρα χρεοκοπίας και εκατομμύρια ευρώ έχουν εξαφανιστεί από το Ταμείο Συντάξεων.
Είναι βέβαιο ότι η προσπάθεια της Κυβέρνησης θα εύρει αντιμέτωπο το κομματικό και συντεχνιακό κατεστημένο, το οποίο άρχισε ήδη να συνασπίζεται και να αντιδρά. Την καλούμε να αγνοήσει τις αντιδράσεις και να προχωρήσει. Να διαβουλευθεί μεν, με τους εργαζομένους και τις συντεχνίες, με την ελπίδα ότι οι διαβουλεύσεις θα οδηγηθούν σε κοινές προσεγγίσεις και αποφάσεις. Αλλά να μην υποχωρήσει η Κυβέρνηση μπροστά στις όποιες αντιδράσεις και εμπόδια θα παρεμβληθούν στον δρόμο που αποφάσισε.
Αν εδώ και χρόνια ελαμβάνοντο οι τολμηρές αποφάσεις που έπρεπε να είχαν ληφθεί, αντί οι κυβερνήσεις να βολεύουν τους δικούς τους και να παραχωρούν χρυσά συμβόλαια, ρίχνοντας στον Πίθο των Δαναΐδων το χρήμα του λαού, δεν θα εφθάναμε στο σημερινό χάλι και την απειλούμενη χρεοκοπία. Αλλά αποφάσεις για τη σωτηρία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης δεν ελαμβάνοντο, για τους λόγους που προαναφέραμε. Όλες οι κατά καιρούς κυβερνήσεις, όλα τα πολιτικά κόμματα, όλες οι βουλές φέρουν τεράστια ευθύνη για την καταβαράθρωση του ΡΙΚ. Σήμερα γιατί κλαίνε επί των ερειπίων και προβάλλουν προσκόμματα σε όσα έπρεπε προ πολλού να είχαν πράξει και δεν έπραξαν;
Η δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Αλλά μέσα σε καθορισμένα πλαίσια, με νέες δομές, με μειωμένο προσωπικό, και με μισθούς και ωφελήματα τα οποία υπαγορεύει η σημερινή οικονομική πραγματικότητα. Το ΡΙΚ δεν μπορεί να συνεχίσει στη σημερινή δομή του.
