Θα επικεντρωθούμε σε ένα σημαντικό μήνυμα, που έστειλε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα μας. «Χρειάζεται», είπε, «μακροχρόνιος σχεδιασμός και όχι σπασμωδικές κινήσεις». Θα προσθέταμε εμείς: Ορθός μακροχρόνιος σχεδιασμός. Διότι αν ο μακροχρόνιος σχεδιασμός στηρίζεται σε λανθασμένες διαγνώσεις, και σε πεισματικές εμμονές, καταντά επικίνδυνος. Υπάρχει παράδειγμα:

Είναι ο «μακροχρόνιος σχεδιασμός» της λύσης του Κυπριακού μέσω ενός ψευδοδιαλόγου, ο οποίος στο τέλος του χρόνου, όχι μόνο δεν απέβη χρήσιμος, όχι μόνο δεν απέδωσε λύση βιώσιμη, αλλά οδήγησε σε διαιώνιση του εθνικού θέματος, σε τσιμέντωμα της διχοτόμησης και σε οδυνηρές και μη αναστρέψιμες ελληνικές υποχωρήσεις.

Αντίθετα, όταν ο μακροχρόνιος σχεδιασμός στηρίζεται σε ρεαλιστικές προοπτικές και σε ορθές διαπιστώσεις, καθίσταται χρήσιμος και αναγκαίος. Και ανάλογο δείγμα προσφέρεται ως απόδειξη με τον σχεδιασμό ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι ίσως η μόνη φορά, που ο Ελληνισμός σχεδίασε σωστά και στη βάση ορθών διαπιστώσεων. Όλες τις προηγούμενες φορές αντιδρούσε σπασμωδικά, παρέπαιε μεταξύ της μίας λανθασμένης απόφασης και της άλλης, και χάρασσε πολιτικές, ανάλογα με τα γούστα των εκάστοτε ελλαδικών κυβερνήσεων και των εκάστοτε εμμονών των Κύπριων Προέδρων.

Σήμερα και με δεδομένη, αυταπόδεικτη και αναλλοίωτη την τουρκική επιδρομικότητα, η οποία εκδηλώνεται και στο Αιγαίο και στην Κύπρο, προσφέρεται η ευκαιρία, στην ηγεσία του Έθνους, και εδώ και στην Ελλάδα, για μακροχρόνιο σχεδιασμό, στη βάση της οδυνηρής πλέον πραγματικότητας. Αυτό έπρεπε να είχε γίνει, όχι σήμερα, όχι χθες, όχι πριν δεκαετία, αλλά τουλάχιστον από την επαύριο της τουρκικής εισβολής.

Δυστυχώς δεν έγινε και ούτε εκδηλώνεται βούληση να γίνει σήμερα. Ενώπιον της εκδηλούμενης και σαφέστατης πλέον τουρκικής απειλής κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, διακρίνουμε την ύπαρξη ψευδαισθήσεων και ευσεβοποθισμών. Και στη βάση αυτών των ψευδαισθήσεων χαράσσονται εθνικές στρατηγικές.

Επιβάλλεται, αυτή τη στιγμή, να χαραχθεί μακροχρόνιος σχεδιασμός στη βάση της ρεαλιστικότερης διαπίστωσης: Ότι η Τουρκία διεκδικεί ελληνικά εδάφη και θάλασσες, σχεδιάζει κατάληψη όλης της Κύπρου, και ετοιμάζεται να καταλάβει, είτε διά των όπλων, είτε διά συνομιλιών, τον ορυκτόν πλούτο των δύο χωρών.

Αν οι ηγέτες της Ελλάδας και της Κύπρου έχουν αντίθετη άποψη, πλανώνται. Εάν όμως πιστεύουν ότι αυτός είναι ο στόχος της Τουρκίας, οφείλουν να σχεδιάσουν μακροχρόνια την ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος, την ενίσχυση της πολιτικής δύναμης και τη σύναψη στρατηγικών συμμαχιών.

Δεν υπάρχει χρόνος ούτε για σπασμωδικές κινήσεις, ούτε για λανθασμένους μακροχρόνιους σχεδιασμούς, ούτε για συνέχιση της σημερινής άβουλης συμπεριφοράς που δεν διαφέρει κατά πολύ από τη γνωστή ρήση, «σφάξε με, αγά μου, να αγιάσω».

Έχουν τη βούληση, το θάρρος και τη διορατικότητα, οι ηγέτες του Ελληνισμού να αντικρίσουν κατάματα την ωμή πραγματικότητα και να σχεδιάσουν μακροχρόνια την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής; Αν ναι, ας προχωρήσουν, διότι ξεπεράσαμε κατά πολύ τη δωδεκάτη. Αν όχι, να περιμένουν καταστροφικότερες εξελίξεις...