Όταν καλείται ο Γενικός Εισαγγελέας να παρέμβει και να διατάξει τους ανακριτές να ανακρίνουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τη Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, σχετικά με απαλείψεις και προσθέσεις στο συμβόλαιο της Διοικητού, και να διαπιστώσει ποιος, πώς και γιατί αφαίρεσε την αναφορά σε ασυμβίβαστο και ποιος πρόσθεσε αύξηση στον μισθό της, τότε αντιλαμβάνεται ο πολίτης σε ποιο αξιοθρήνητο κατάντημα περιήλθε αυτό το κράτος.

Έχει γίνει ρεζίλι και εντός και εκτός Κύπρου και διερωτάται σε ποιο χειρότερο επίπεδο είναι δυνατόν να οδηγηθούμε, όταν ανώτατοι άρχοντες εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις.
Έχει καταρρεύσει, πλήρως, η αξιοπιστία σχεδόν όλων των θεσμών. Περιήλθαν σε πλήρη ανυποληψία και σε πλήρη απαξίωση. Τη στιγμή που θα έπρεπε οι κατέχοντες και οι εκπροσωπούντες τους θεσμούς να προβάλλουν ως παράδειγμα και ως πρότυπα για τους πολίτες. Απαιτείται από τους πολίτες να επιδεικνύουν σεβασμό προς τους θεσμούς, όταν οι θεσμικοί αξιωματούχοι αδυνατούν να διαφυλάξουν το κύρος τους και το καθιστούν διάτρητο.

Δυστυχώς, δεν είναι μόνο το πολιτικό σύστημα το οποίο κατέρρευσε στα μάτια των ανθρώπων. Είναι και θεσμοί και υπηρεσίες, που κάποτε ίσταντο πολύ ψηλά στην υπόληψη του λαού. Αμφισβητούνται οι πάντες και δεν αμφισβητούνται αδίκως. Με τις πράξεις, τις παραλείψεις και τις συμπεριφορές τους δικαιολογούν την κατάπτωση στην οποία περιήλθαν.

Πώς είναι δυνατόν, ο πολίτης να πιστεύσει ότι οι άνθρωποι που ηγούνται σε κάθε τομέα, έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία, ότι θα καταστήσουν το κράτος ευυπόληπτο, σύγχρονο, δίκαιο, αξιοκρατικό και έντιμο, όταν με τις πράξεις τους, το οδηγούν στην ανυποληψία και το ωθούν στην απαξίωση;

Δεν είναι με λόγια που το κράτος θα μεταρρυθμιστεί και οι κλονιζόμενοι τομείς του θα ορθοποδήσουν, όταν αντί μεταρρυθμίσεων παρουσιάζονται εμφανή συμπτώματα αποσύνθεσης και πλεονάζουν οι διαπλοκές. Όταν σε συμβόλαια απαλείφονται διατάξεις και προστίθενται άλλες. Ποιοι είναι οι σκευωροί, γιατί και πώς;

Πόσο μπορεί να ισχύσουν οι διακηρύξεις για τιμωρίες ενόχων, όταν οι ένοχοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και το κόστος των εγκλημάτων το επωμίζεται το θύμα τους; Ποιος ελέγχει ποιο και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του; Ποιος θα δικάσει τους αξιωματούχους και πόσος τους πρέπει σεβασμός;

Επικρατεί η αυθαιρεσία του ισχυρού και του κατέχοντος. Και αναδεικνύεται η παντοδυναμία του συστήματος και η ανυπαρξία του λαϊκού ελέγχου.

Είναι ζοφερό το μέλλον του κράτους. Κατάντησε κράτος διαφθοράς και διαπλοκής. Ατιμωρησίας και αυθαιρεσίας. Πνίγεται στις αναθυμιάσεις και στα σκάνδαλα. Στις συγκρούσεις των ταγών και στα προσωπικά
συμφέροντα των δυνατών.

Οι ελπίδες ότι μέσα από την κρίση θα εξέλθουμε πιο δυνατοί και πιο δίκαιοι και θα δημιουργήσουμε κράτος δικαίου, θα αναστηλώσουμε θεσμούς και θα πατάξουμε τη διαπλοκή και τη διαφθορά, διαψεύδονται και ενεργούν αντίστροφα. Η οικονομική κρίση, η κρίση θεσμών, η κρίση αξιών, έλαβαν μεγαλύτερες διαστάσεις και ανέδειξαν τη μικρότητα και τη μετριότητα ανθρώπων και ηγετών...