Σε μία κρίσιμη στιγμή, κατά την οποία όλοι πρέπει να είναι επικεντρωμένοι στην αντιμετώπιση της τουρκικής επιδρομής, και απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή συνεργασία και ομοφωνία των πολιτικών δυνάμεων, καταβάλλονται προσπάθειες, φανερές και παρασκηνιακές, ώστε να ακρωτηριασθεί η δημοκρατία και ο πλουραλισμός, με τον αποκλεισμό πολιτικών δυνάμεων από τη Βουλή και τη μετατροπή του πολυφωνικού συστήματος σε ένα δικομματικό σύστημα, το οποίο θα καθιστά κυριάρχους της πολιτικής ζωής, τα δύο μεγάλα κόμματα. Τον Δημοκρατικό Συναγερμό και το ΑΚΕΛ.

Η προσπάθεια αύξησης του εκλογικού μέτρου, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά εξουθένωση πολιτικών δυνάμεων, εξαφάνισή τους από την πολιτική σκηνή και αλίευση των ποσοστών τους από τα δύο μεγάλα κόμματα. Τα οποία φέρουν και τη μεγαλύτερη ευθύνη για το κατάντημα στο οποίο οδηγήθηκε ο τόπος, τόσο στο εθνικό θέμα, όσο και στην οικονομία.

Αν επιτύχει αυτό το εγχείρημα, η πολυφωνία θα σιγήσει, ο αποκλειστικός χειρισμός των κρίσιμων θεμάτων θα περάσει στα χέρια των δύο μεγάλων κομμάτων και είναι εύκολο να υποθέσει κανείς, τις συναλλαγές που θα υπάρχουν αφενός, αλλά και την πόλωση η οποία θα δημιουργηθεί αφετέρου στο εσωτερικό μέτωπο. Θα μετατραπεί η δημοκρατία σε αποκλειστικό φέουδο των δύο κομμάτων και θα εκλείψει συν τω χρόνω η παρέμβαση άλλων πολιτικών δυνάμεων, αλλά και η σύνθεση απόψεων που είναι αναγκαία, είτε για να μην οδηγείται ο τόπος σε ακραίες επιλογές, είτε για να ανακόπτονται αυθαίρετες αποφάσεις.

Οι πολίτες έχουν αποστρέψει το πρόσωπο από το πολιτικό σύστημα και αποστασιοποιούνται από τα κόμματα. Το διπολικό σύστημα θα εντείνει τη δυσφορία και την απογοήτευση της κοινωνίας, η οποία θεωρεί ότι τα κόμματα απέτυχαν να ανταποκριθούν στις επιδιώξεις και στις απαιτήσεις της, και θέλει να ακούσει νέες φωνές, να ακούσει νέους ανθρώπους και να απελευθερωθεί από τα κομματικά δεσμά.

Συνεπώς, αυτό που αναζητείται δεν είναι ο εγκλωβισμός στις θελήσεις και στις αποφάσεις δύο μόνο κομμάτων, αλλά το άνοιγμα προς άλλες κατευθύνσεις, το άνοιγμα προς το νέο. Η ομηρία της κοινωνίας σε ένα διπολικό κομματικό σύστημα θα έχει αρνητικές και ζημιογόνες επιπτώσεις τόσο επί της δημοκρατίας, όσο και επί της ενότητας του εσωτερικού μετώπου.

Το πολιτικό σύστημα πρέπει να διευρυνθεί με νέους σχηματισμούς και όχι να εγκλωβισθεί σε ένα κλαμπ δύο μεγάλων κομμάτων. Αυτή πρέπει να είναι η προτεραιότητα σήμερα και όχι η εξαφάνιση πολιτικών δυνάμεων δι' αριθμητικών εξισώσεων και αλχημειών. Το πολιτικό μέτρο πρέπει να μειωθεί και όχι να αυξηθεί κατά τρόπο που να βολεύει τους δύο μεγάλους πόλους.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, ο οποίος δημοσιοποίησε τις προθέσεις του, και το ΑΚΕΛ, το οποίο φέρεται να συμφωνεί, οφείλουν να κάμουν δεύτερες σκέψεις. Οι πονηροί συλλογισμοί τους, ότι εξαφανίζοντας τους άλλους θα μπορέσουν, διά της αλίευσης εκ των δεξαμενών τους, να αναπληρώσουν τις δικές τους απώλειες, πρέπει να εγκαταλειφθεί. Δεν είναι η ώρα για τέτοιες μικροπολιτικές ούτε η στιγμή για εξυπηρέτηση κομματικών συμφερόντων...