Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πήραμε το αυτονόητο. Μας αναγνώρισε η Ε.Ε.! Κάτι που είναι διεθνώς και θεσμικώς κατοχυρωμένο. Όμως, περί άμεσης καταδίκης της Τουρκίας, ουδέν. Ας μη μεμψιμοιρούμε. Το αυτονόητο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποτροπή χειρότερων εξελίξεων στη βάση νέας στρατηγικής, καθότι στηρίζεται επί Συνθηκών και επί της αντιδήλωσης της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, η οποία σαφώς τονίζει ότι για να προχωρήσει η τουρκική ενταξιακή πορεία θα πρέπει η Άγκυρα να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Αλλά και κάτι άλλο: Ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο παρακολουθεί την εκπλήρωση ή όχι των τουρκικών υποχρεώσεων, έχοντας τη δικαιοδοσία λήψης ανάλογων μέτρων.

Συνεπώς, θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής: Πρώτον, εφόσον η Ε.Ε. καλεί την Τουρκία να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, αυτή θα πρέπει να είναι η βάση των συνομιλιών και όχι η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η διχοτόμησή της σε δυο ισότιμα συνιστώντα κράτη, εκ των οποίων το ένα θα είναι το ψευδοκράτος, το οποίο θα νομιμοποιηθεί. Και έτσι θα επέλθει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η de jure διχοτόμηση μέσα από την ομοσπονδία.

Δεύτερο, η ενεργοποίηση των διατάξεων της αντιδήλωσης της 21ης Σεπτεμβρίου και η τροχοδρόμηση των διαδικασιών για την επιβολή πρόσθετων επί της Τουρκίας κυρώσεων, όπως είναι η διακοπή της προενταξιακής βοήθειας, που φθάνει περίπου τα 992 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, όσα δηλαδή εισπράττει η Κυπριακή Δημοκρατία την επταετία, καθώς και η αναστολή των ενταξιακών της διαδικασιών έως ότου αναγνωρίσει η Τουρκία την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτά τα δυο μέτρα, τα οποία αναφέρουμε ενδεικτικά -όπως και άλλα- μπορούν να προκαλέσουν πραγματικό οικονομικό, πολιτικό και διπλωματικό κόστος στην Τουρκία, εκτός και εντός της χώρας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η επιστροφή στις συνομιλίες και η συνέχιση της τουρκικής ενταξιακής πορείας δεν μπορεί να γίνεται μέσα σε κλίμα αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και προκλήσεων. Διαφορετικά, η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου θα μείνει γράμμα κενό περιεχομένου. Και αν επιστρέψουμε στον διάλογο με κατεβασμένο το κεφάλι, χωρίς να αλλάξει η τουρκική στάση και χωρίς να γίνει στρατηγικός στόχος η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Άγκυρα, θα μας πουν το τουρκικό αυτονόητο:

Ή δέχεστε την ομοσπονδία που σας λέμε, των δυο δηλαδή ισότιμων κρατών και του νέου συνεταιρισμού, ή φυσικό αέριο γιοκ. Δηλαδή, θα χάσουμε και το κράτος και τον πλούτο μας. Και θα φωνάξουν τον ΟΗΕ και την Ε.Ε. να συνυπογράψουν μαζί μας τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως καθορίζει το τουρκικό έγγραφο της 23ης Ιουνίου του 2014. Το οποίο, ως γνωστόν, αναφέρει την Κυπριακή Δημοκρατία ως εκλιπούσα! Και τότε οι Νταβούτογλου και Τσαούσογλου, ως οι καταθέτες του εγγράφου, θα διεκδικήσουν τον τίτλο του προφήτη!