Σεϊχάτα είχε χαρακτηρίσει, πριν από πολλά χρόνια, τους Ημικρατικούς Οργανισμούς ο μ. Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Εζεκίας Παπαϊωάννου. Έκτοτε τα σεϊχάτα, όχι μόνο δεν κατέπεσαν, αλλά αναβαθμίστηκαν σε μεγαλύτερα αποστήματα. Η κομματικοποίησή τους, το ανεξέλεγκτο των αποφάσεών τους και οι προκλητικοί μισθοί και ωφελήματα, σε περίοδο, μάλιστα, οικονομικής κρίσης, τα έχουν καταστήσει ανοικτές πληγές και μαύρες τρύπες. Όσα κατήγγειλε στις «Τομές στα Γεγονότα» ο Πρόεδρος της Επιτροπής Σιτηρών, Δημήτρης Θεοχάρους, συνιστούν σκάνδαλο.

Όπως ανέφερε ο κ. Θεοχάρους, σε σύνολο 64 εργαζομένων, οι 22 είναι μόνιμοι και οι 42 ημερομίσθιοι. Ο μέσος όρος του μισθού που λαμβάνει ένας μόνιμος υπάλληλος ανέρχεται στις 80.000 ευρώ ετησίως, και ο μέσος όρος ενός ημερομισθίου υπολογίζεται στις 36.000 ευρώ κάθε χρόνο. Ο προϋπολογισμός του οργανισμού ανέρχεται σε πέντε εκ. ευρώ, εκ των οποίων τα 3.5, εκ. αποτελούν το μισθολόγιο του προσωπικού. Η Επιτροπή Σιτηρών, πρόσθεσε, μπορεί να εργασθεί με τους μισούς υπαλλήλους, ενώ προειδοποίησε για κλείσιμό της, εάν δεν ληφθούν αποφάσεις για την άμεση και πλήρη αναδιάρθρωσή της.

Ποιος διόρισε τους υπεράριθμους υπαλλήλους, με ποια κριτήρια διορίστηκαν, ποιος τους πρόσφερε τους προκλητικούς μισθούς, δεν χρειάζεται να διερωτάται κανένας. Η Επιτροπή Σιτηρών, όπως και όλοι οι ημικρατικοί οργανισμοί, αποτελούσαν και αποτελούν καλό χωνευτήρι των ημετέρων των κομμάτων και των κυβερνήσεων.

Το προκλητικότερο, όμως, είναι ότι, αντί οι συντεχνίες των εργαζομένων να σιωπήσουν, ήλθαν και, σε ανακοίνωσή τους, επαναλαμβάνουν τα τετριμμένα περί μνημονιακών περικοπών, άδικων επιθέσεων, ιδιωτικοποιήσεων, και τα γνωστά πίσω από τα οποία καλύπτονται οι εργαζόμενοι στον δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα. «Η νόμιμη αμοιβή των υπαλλήλων είναι θεσμική υποχρέωση κάθε εργοδότη και δεν μπορεί να θεωρείται σκάνδαλο», αναφέρουν. Καμία αναφορά σε οικονομική κρίση, καμία αναφορά στους κουρεμένους του ιδιωτικού τομέα, καμία αναφορά στους 70 χιλιάδες ανέργους. Ο καθένας τη δική του τσέπη κοιτάζει και, το μόνο που τον ενδιαφέρει, είναι να μείνει ανέγγιχτη και αλώβητη.

Στη συνέχεια των όσων συμβαίνουν στην Επιτροπή Σιτηρών, ακολουθούν άλλες αποκαλύψεις για το τι γίνεται στον ΚΟΑ. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών, Γιώργος Γεωργίου, αναφέρει ότι υπάλληλος του Οργανισμού, τα τελευταία δύο χρόνια, πραγματοποίησε 55 ταξίδια στο εξωτερικό και απουσίασε για υπηρεσιακά ταξίδια από την εργασία του 155 ημέρες, κάνοντας αλόγιστη χρήση ταξιδιών, αφού για έναν υπάλληλο, η δαπάνη ανήλθε στις 55.000 ευρώ.

Αυτά όλα είναι, σίγουρα, μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Τα όσα συμβαίνουν στους άλλους ημικρατικούς οργανισμούς και, κυρίως, όσα γίνονται και δεν έρχονται στο φως, αποδεικνύουν ότι οι οργανισμοί αυτοί αποτελούν εστίες σκανδάλων, αυθαιρεσιών, παρατυπιών και αλόγιστης και ανεύθυνης σπατάλης του δημόσιου χρήματος.

Ποιος ελέγχει αυτά τα σεϊχάτα; Πώς τα αρμόδια Υπουργεία για τον έλεγχό τους παρεμβαίνουν; Πού είναι η Κυβέρνηση; Πού είναι η Βουλή; Πού είναι τα κόμματα που δημιούργησαν τα σεϊχάτα για να τα χρησιμοποιούν ως εστίες βολέματος των ημετέρων τους και ως δεξαμενή των ψηφοφόρων τους; Σε τι ωφελούν οι εκ των υστέρων υποκριτικές φωνασκίες τους, όταν αυτά ψήφιζαν τους παχυλούς μισθούς και τα σκανδαλώδη ωφελήματα; Ποια τιμωρία επιβάλλεται στα διοικητικά συμβούλια, που ανέχονται ή συγκαλύπτουν τις ατασθαλίες; Ποιος εργαζόμενος απελύθη για σκανδαλώδη συμπεριφορά που ζημιώνει το Δημόσιο και τον οργανισμό στον οποίο εργοδοτείται;

Όλοι οι υπεύθυνοι, απόντες. Και αφήνονται τα σεϊχάτα να λειτουργούν, ως απόρθητα φρούρια, ανεξέλεγκτα εις βάρος των φορολογουμένων, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν το κόστος των αυθαιρεσιών και των σκανδάλων.