Η Τουρκία όχι μόνο δεν δείχνει καμία διάθεση να κάνει βήματα προς τα πίσω και να επιδείξει καλή διάθεση, αλλά εντείνει τις προκλήσεις της, τόσο στον στρατιωτικό τομέα όσο και στον διπλωματικό. Όπως εγνώσθη χθες, αποστέλλει και τρίτο πολεμικό σκάφος στην περιοχή και όπως έγραψε η «Σημερινή», έχει μετατρέψει το λιμάνι της Αμμοχώστου σε ναύσταθμο του τουρκικού στόλου. Είναι φανερό ότι προετοιμάζεται για μεγαλύτερες προκλήσεις και πιο επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς.

Την ίδια στιγμή, στον διπλωματικό τομέα, εξαπολύσει επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπάι.
Ο Τούρκος Υπουργός Ευρωπαϊκής Ένωσης Βολκάν Μποζκίρ δήλωσε, με αλαζονεία, ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αποδεχθεί να χρησιμοποιηθούν τα στοιχεία του Κυπριακού ώστε να ανοίξουν κεφάλαια των διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε. «Αν δεν ανοίξουν τα κεφάλαια, δεν είναι το τέλος του κόσμου», ανέφερε, τονίζοντας ότι το άνοιγμα των κεφαλαίων δεν αποτελεί σημαντική προτεραιότητα για την Τουρκία. Σαφέστατα, επαναλαμβάνει με διπλωματικό τρόπο ότι η Τουρκία δεν θυσιάζει την Κύπρο χάριν της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, επικρίνοντας τον Ρομπάι για την παρέμβασή του, ζητά και ρέστα. Κατηγορεί την Ε.Ε. ότι «με δικό της λάθος ενέταξε την ελληνοκυπριακή διοίκηση νότιας Κύπρου» και απαιτεί, από την Ευρώπη, «να υιοθετήσει, έστω και αργά, μια στάση ισορροπημένη και πιο ρεαλιστική» στο Κυπριακό.

Είναι φανερό ότι το αφτί της Τουρκίας δεν ιδρώνει από καταδίκες και πλατωνικές ανακοινώσεις, και η Άγκυρα δείχνει αποφασισμένη να τραβήξει το επικίνδυνο παιγνίδι της μέχρι τέλους.
Γιατί; Το ομολογεί πολύ καθαρά ο αποπεμφθείς διαπραγματευτής της τουρκοκυπριακής πλευράς Κουντρέτ Οζερσάι: «Η στάση και η πολιτική της Τουρκίας στηρίζεται στη δύναμή της», σημειώνει.
Εδώ παίζεται όλο το παιγνίδι και προδιαγράφει πιθανότατα και το τέλος του.

Έναντι μίας Τουρκίας σαφώς ισχυρότερης στρατιωτικά, πληθυσμιακά, οικονομικά και πολιτικά, υπάρχει ο Ελληνισμός. Μία Ελλάδα και μία Κύπρος, εξουθενωμένες οικονομικά, με την Ελλάδα αποδυναμωμένη στρατιωτικά, τη δε Κύπρο, ανοχύρωτη πολιτεία.
Ο Ελληνισμός έχει τόσο δίκαιο, όσο η δύναμή του.

Ο ιδρυτής της «Σημερινής» Κώστας Ν. Χατζηκωστής, εδώ και χρόνια, με άρθρα του στην εφημερίδα, προειδοποιεί, υποβάλλει, προτείνει. Ουδείς στον Ελληνισμό ακούει. Στο σύγγραμμά του «Δύναμη, η μόνη ελπίδα», μεταξύ πολλών άλλων απευθύνεται προς την Ελλάδα και την Κύπρο, και τις καλεί: «...Να συνειδητοποιήσουν, οριστικά και αταλάντευτα, ότι αξιοπιστία διεθνώς ουδέποτε θα έχουν, αν δεν έχουν τη ΔΥΝΑΜΗ να στηρίξουν στην πράξη αυτήν την αξιοπιστία. Και δύναμη σημαίνει: α) στρατιωτική ισορροπία, β) οικονομική ευρωστία, γ) διπλωματική οργάνωση, δ) βούληση, ε) συγκεκριμένοι στόχοι και μεθοδεύσεις, στ) πίστη και αναπτερωμένο ηθικό αντίστασης και νίκης. Όλα τα πιο πάνω συνθέτουν τη Δύναμη, η οποία σαφώς δεν υπάρχει σήμερα, ούτε υπήρξε στο παρελθόν...».

Σήμερα, τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα.
Πριν από 30 χρόνια (7.10. 1984), σε άρθρο του στη «Σημερινή», προειδοποιούσε: «Ας μην υπάρχουν πλάνες. Ο τουρκικός επεκτατισμός θα γίνεται θρασύτερος. Οι Αμερικανοί θεατές του, ψυχρότεροι! Το Έθνος των Ελλήνων, για να επιτύχει τον σεβασμό του και να διασφαλίσει την ειρήνη και το μέλλον του, πρέπει να γίνει ΔΥΝΑΤΟ... Αν δεν έχει φίλους τούς ΔΥΝΑΤΟΥΣ, πρέπει να γίνει ΔΥΝΑΤΟ το Έθνος. Αν δεν γίνει ΔΥΝΑΤΟ και αν κοντράρει τους ΔΥΝΑΤΟΥΣ φίλους (βρισκόμενο σε αδυναμία) το μέλλον του θα είναι δραματικά επισφαλές και οδυνηρά αβέβαιο».
Όσα έλεγε ο Κώστας Χατζηκωστής ήλθαν...