Ορθή η διακήρυξη του Προέδρου, ότι δεν πρόκειται να εισέλθει σε διάλογο υπό την απειλή των τουρκικών κανονιοφόρων, αλλά η επαλήθευση εναπόκειται στον χρόνο. Διότι πολλά ακούσαμε και ελάχιστα είδαμε. Οι διακηρύξεις σε εθνικά μνημόσυνα και αντικατοχικές πορείες αποτελούν, συνήθως, φραστικά πυροτεχνήματα τα οποία διαψεύδονται από τις πράξεις.

Αποδίδομεν, όμως, αποφασιστικότητα και ειλικρίνεια στη διακήρυξη του Προέδρου Αναστασιάδη, αλλά τούτο δεν αρκεί. Η Τουρκία δεν δείχνει, προς το παρόν, διάθεση υποχώρησης. Τα πολεμικά της συνεχίζουν να έχουν περικυκλωμένη την κυπριακή ΑΟΖ. Και μάλιστα χθες, εγνώσθη ότι η Άγκυρα κάλεσε την Ιταλία να ζητήσει από την εταιρεία της, που διεξάγει γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, να διακόψει τις έρευνες.

Οι πλατωνικές διαμαρτυρίες δεν αποφέρουν τίποτε και οι μέχρι στιγμής προθέσεις της Τουρκίας είναι να συνεχίσει τον αποκλεισμό της ΑΟΖ, μέχρι να ικανοποιηθούν οι όποιες αξιώσεις της. Μεταξύ των πλούσιων ανταλλαγμάτων που ζητεί από τους Δυτικούς, προκειμένου να συναινέσει σε κάποια εμπλοκή της στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών, θα περιλαμβάνεται ασφαλώς και η Κύπρος.

Πέραν, λοιπόν, των διακηρύξεων ότι δεν εισερχόμαστε σε διάλογο υπό την απειλή των τουρκικών κανονιοφόρων, τι άλλο πράττει η Κυβέρνηση, ώστε η θέση αυτή να μην αποβεί μπούμερανγκ για τις κυπριακές θέσεις; Κάθεται και περιμένει μέχρι να επιφοιτήσει το Άγιο Πνεύμα επί των κεφαλών των σουλτάνων της Άγκυρας και να κάνουν πίσω;

Έχει μέτρα να κλιμακώσει την αντίδρασή της στα τουρκικά σχέδια; Θα ζητήσει από την Ε.Ε. να αναστείλει τις ενταξιακές συνομιλίες με την Τουρκία; Θα προσφύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας; Και αν αύριο αντιμετωπίσει πιέσεις από τη διεθνή κοινότητα να επιστρέψει στις συνομιλίες και να συζητήσει τη «θαλάσσια διαφορά», ή τη «μεσαίου μεγέθους κρίση», όπως αποκαλεί την τουρκική επιδρομή ο κ. Άιντα, τι θα πράξει;

Οι πολιτικές δεν σταματούν ώς το «φεύγω από τις συνομιλίες και γαία πυρί μιχθήτω». Επιβάλλεται και η συζήτηση εναλλακτικών επιλογών. Επιλογών οι οποίες έπρεπε να είχαν αποφασισθεί ταυτόχρονα με τη λήψη της απόφασης γι' αναστολή.

Τα πράγματα δεν φαίνεται να κατευθύνονται προς την κατεύθυνση στην οποία, πιθανώς, να ήλπιζε η Κυβέρνηση ότι θα κατευθυνθούν. Ήδη ο κ. Κασουλίδης παραδέχεται, με παράπονο, ότι «η διεθνής κοινότητα δεν έχει αντιδράσει όπως αναμέναμε».

Δηλαδή, τι ανέμενε η Κυβέρνηση; Ότι οι Αμερικανοί θα έστελλαν εκ νέου τα αεροπλάνα τους, όπως έπραξαν το 2012, για να θωρακίσουν την ΑΟΖ; Ή ότι οι Ρώσοι θα απέστελλαν το αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ», σε περιπολία γύρω από την κυπριακή ΑΟΖ, όπως έπραξαν επίσης το 2012;

Σήμερα είναι διαφορετικές και οι πολιτικές και οι καταστάσεις στη γύρω περιοχή. Η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί και η Κύπρος έμεινε στα λόγια ως «ισχυρός στρατηγικός εταίρος».
Άλλαξαν τα πράγματα και επιβάλλεται νέα θεώρηση από την κυπριακή κυβέρνηση. Όσο περνά ο χρόνος χωρίς διαφοροποίηση της τουρκικής προκλητικότητας, χωρίς αναβάθμιση των μέτρων της διεθνούς κοινότητας κατά της Τουρκίας και χωρίς να μπαίνει σε ενέργεια σχέδιο Β από την κυπριακή πλευρά, τα πράγματα θα γέρνουν την πλάστιγγα προς την πλευρά της Άγκυρας.

Η Κυβέρνηση έχει ακόμη μερικές μέρες μέχρι τις 20 Οκτωβρίου (άλλο ορόσημο τούτο), για να πάρει γενναίες αποφάσεις. Διαφορετικά, γίνεται πλέον ορατός ο κίνδυνος να χάσουμε και τις θάλασσές μας, και το φυσικό αέριό μας...