Με αφορμή τη σύναξη κομμάτων της αντιπολίτευσης την περασμένη Παρασκευή στο ΔΗΚΟ, με αντικείμενο τη δημιουργία μετώπου επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου, είναι ορθό να τονισθεί ότι αναγκαιότητα δεν αποτελεί ο σχηματισμός δύο μετώπων για την επιβολή του ενός επί του άλλου. Αναγκαιότητα αποτελεί η ύπαρξη ενός και μόνου μονολιθικού μετώπου και η αναζήτηση της χρυσής τομής, η οποία θα καθιστά ολιγότερο, κατά το δυνατόν, τις επιπτώσεις του Μνημονίου επί των απλών ανθρώπων και κυρίως των ευπαθών ομάδων.

Αυτό αποτελεί προτεραιότητα και αυτό πρέπει να αναζητήσουν και οι δύο πλευρές. Η συνεννόηση είναι επιβεβλημένη ώστε να υπάρξει και υγιής πολιτική που θα ανακουφίσει τον κόσμο και τις επιχειρήσεις, που βιώνουν τη μεγαλύτερη οικονομική αναιμία στην ιστορία του τόπου.

Εν ονόματι της ανάκαμψης της οικονομίας και της ανακούφισης των πολιτών, επιβάλλεται κάθε θυσία από την Κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και όταν μιλούμε για θυσία, εννοούμε τον συμβιβασμό, την ανάπτυξη σωστού διαλόγου και την εγκατάλειψη αγκυλώσεων, φιλοσοφιών και πονηρών σκέψεων για άντληση κομματικών κερδών.

Θεωρούμε ότι ο πρώτος λόγος για να επικρατήσει ενότητα στο οικονομικό θέμα ανήκει στην Κυβέρνηση. Εμμονές σε φιλοσοφίες, πονηρές τακτικές για να συρθούν τα κόμματα με το πιστόλι στον κρόταφο, ώστε να υπερψηφίσουν αυτά που θέλει η Κυβέρνηση, δεν βοηθούν προς την κατεύθυνση που προαναφέραμε. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η ως τώρα τακτική, να καθυστερεί η Κυβέρνηση να πάρει αποφάσεις, και μετά να επικαλείται τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα.

Έγκαιρα πρέπει να αποφασίζει. Ούτε νομιμοποιείται να αποφασίζει και μετά να καλεί τα κόμματα και τους κοινωνικούς εταίρους σε διάλογο. Τι διάλογος μπορεί να γίνει υπό την πίεση ειλημμένων αποφάσεων; Ούτε ακόμη να προκρίνεται ο εκβιασμός «αν δεν ψηφίσετε δεν παίρνουμε τη δόση και χρεοκοπεί το κράτος». Τέτοιες πρακτικές δεν βοηθούν αλλά υπονομεύουν τη συνεννόηση.

Χαιρετίζουμε τη δημιουργία από την Κυβέρνηση διακομματικής ομάδας η οποία θα επεξεργαστεί το πλαίσιο αφερεγγυότητας. Αποτελεί βήμα προς την ορθή κατεύθυνση. Αλλά αν δεν υπάρξει υπεύθυνη και σοβαρή αντιμετώπιση και καθηλωθούν και πάλιν οι συζητήσεις στις όποιες αγκυλώσεις, δεν θα βρεθεί άκρη.

Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση πρέπει να συμπεριφέρεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Να μελετά πριν τοποθετηθεί, να μην καταφεύγει σε λαϊκισμούς και σε εξωπραγματικές εκτιμήσεις, προκειμένου να εκφοβίσει τους πολίτες.

Και η κυβερνητική πλευρά και η πλευρά της αντιπολίτευσης πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν παίζονται παιγνίδια με την οικονομία. Δεν μπορεί να υπερισχύει το αίσθημα επιβολής επί της αντίθετης άποψης. Και δεν μπορεί, ούτε η μία ούτε η άλλη πλευρά, να θυσιάζουν το συμφέρον του τόπου, χάριν της κομματικής επικράτησης. Είμαστε στο μεταίχμιο. Είτε σώζουμε συλλογικά τον τόπο είτε όλοι καταβαραθρωνόμαστε. Και μαζί μας καταβαραθρώνουμε και τις επόμενες γενιές.

Μπροστά μας προβάλλουν κρίσιμα θέματα προς αντιμετώπιση. Είναι οι εκποιήσεις, η μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το ΓΕΣΥ, οι ιδιωτικοποιήσεις. Θα δοκιμάζεται συνεχώς η καλή βούληση, η ειλικρίνεια και ο πατριωτισμός και των δύο πλευρών.

Να προσέξουν και να συμπεριφερθούν υπεύθυνα. Το κάθε βήμα τους είναι δυνατόν να φέρει τον τόπο, είτε πλησιέστερα προς την ανάκαμψη είτε πλησιέστερα προς την καταστροφή...