Πάνω στα κόκκαλα τα ιερά των αγωνιστών της ΕΟΚΑ και τις θυσίες του κυπριακού Ελληνισμού θεμελιώθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, το κράτος μας, του οποίου σήμερα γιορτάζουμε τα 54 χρόνια ζωής. Παραδόθηκε κουτσουρεμένο στον κυπριακό λαό, αλλά χάρις στις θυσίες του Ελληνισμού της Κύπρου, κατόρθωσε να επιβιώσει μέσα από ξένες συνωμοσίες, εκβιασμούς και απειλές για επιβολή απαράδεκτων σχεδίων, εμφύλιες διαμάχες, στρατιωτικά πραξικοπήματα, και μίας συνεχιζόμενης για 40 χρόνια τουρκικής στρατιωτικής κατοχής της μισής επικράτειάς του.
Διήλθε διά πυρός και σιδήρου το ανεξάρτητο κυπριακό κράτος. Και εσύρθη μέχρι της διάλυσης και της εξαφάνισης. Αντέστη όμως, και επεβίωσε. Και αποτελεί σήμερα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των διεθνών οργανισμών. Αντιμετώπισε το τουρκικό πραξικόπημα του 1963-64, το χουντικό πραξικόπημα του 1974, την τουρκική εισβολή του ίδιου χρόνου, το σχέδιο Ανάν του 2004 που στόχευε στη διάλυση του κυπριακού κράτους. Αιμάσσουσα, διχοτομημένη, ακρωτηριασμένη, εξήλθε των πολλαπλών τραυμάτων η Κυπριακή Δημοκρατία. Επέζησε όμως και συνεχίζει τον αδιάκοπο, αγωνιώδη, τραχύ αγώνα γι' απελευθέρωση και επανένωση.
Δεν βρήκε ποτέ εφησυχασμό ο κυπριακός Ελληνισμός. Στη 54χρονη εφιαλτική πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν υπήρξαν ποτέ μακρές περίοδοι ειρήνης και ευκαιρίες ανάπαυσης. Και οδηγήθηκε, εξαιτίας μοιραίων λαθών, απαράδεκτων συμπεριφορών, ανεύθυνων διακυβερνήσεων των ηγετών του, στη σημερινή τραγική κατάσταση: Να αντιμετωπίζει, πέραν της τουρκικής κατοχής και τη δαμόκλειο σπάθη της οικονομικής κατάρρευσης.
Το εθνικό θέμα έχει φθάσει σε οριακό σημείο. Είναι έκδηλο ότι οι συνομιλίες έχουν ουσιαστικά καταρρεύσει και η τουρκική στάση δεν δημιουργεί καμία προοπτική εξεύρεσης, όχι δίκαιης, αλλά κατά το δυνατόν λειτουργικής λύσης. Δεν επαληθεύονται προβλέψεις και δεν επιβεβαιώνονται αισιόδοξες εκτιμήσεις. Η πολιτική των ψευδαισθήσεων, των ευσεβοποθισμών, της επικοινωνιακής ανάδειξης Μεσσιών, και του απεγνωσμένου εντοπισμού «μομέντουμ» δεν αποφέρει. Η χρεοκοπημένη πολιτική 40 χρόνων συνεχίζεται. Τη στιγμή που οι ηγέτες της Τουρκίας και η εγκάθετη ηγεσία δεν αποκρύπτουν τους στόχους τους. Αξιώνουν λύση δύο κρατών, και η λύση που επιδιώκουν, κάτω από οποιοδήποτε περίβλημα και αν καλυφθεί, δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην τουρκοποίηση και στην υποδούλωση του κυπριακού Ελληνισμού.
Στο εθνικό θέμα, το κυπριακό κράτος τελεί υπό την ομηρία της αδίστακτης Τουρκίας. Και στην οικονομία, το μεγάλο όπλο που ανέκαθεν διέθετε, κατέστη αχίλλειος πτέρνα. Τελούμε υπό την ομηρία ξένων δανειστών. Ο κίνδυνος εκτροχιασμού παραμένει ως δαμόκλειος σπάθη, ο κυπριακός Ελληνισμός, ο οποίος συγκέντρωνε κάποτε τον διεθνή θαυμασμό για τα οικονομικά επιτεύγματά του, υποφέρει και καταβάλλει εκ νέου αιματηρές θυσίες για να επιτύχει την οικονομική ανόρθωση και την απαλλαγή από την ομηρία των ξένων.
Μακρύς ο Γολγοθάς, εφιαλτική η πορεία, άδηλο το μέλλον. Κατέρρευσε η ελπίδα, διελύθη η αισιοδοξία, εχάθη η εμπιστοσύνη προς την ηγεσία, στους θεσμούς, στο σύστημα, στα πάντα. Απέμειναν οι πολίτες να αγωνίζονται εναντίον ορατών και αόρατων εκμεταλλευτών, με μία ηγεσία αιωνίως ανίκανη να ομονοήσει, να συνειδητοποιήσει τις ευθύνες της και να λάβει τις γενναίες αποφάσεις που απαιτούν οι καιροί.
Αυτό το κράτος επιβιώνει χάρις στις θυσίες του λαού του. Χάρις στην πίστη του, και χάρις στην επιμονή του να αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο. Η Κυπριακή Δημοκρατία καλείται γι' άλλη μία φορά να δώσει αγώνα επιβίωσης. Αγώνα απαλλαγής από την τουρκική κατοχή, αγώνα οικονομικής ανόρθωσης και ανασυγκρότησης.
Πρέπει να επιβιώσει. Και θα επιβιώσει.
