Η Κύπρος γνωρίζει τι σημαίνει προσφυγιά. Ξέρει στο πετσί της τι σημαίνει ξεριζωμός. Και νιώθει στα τρίσβαθα της ψυχής της τι σημαίνει πόνος, εγκατάλειψη, πόλεμος, φόβος και θάνατος. Τα ζήσαμε, τα είδαμε, τα νιώσαμε το 1974, όταν η βαρβαρότητα του Τούρκου Αττίλα ξέσπασε πάνω στον κυπριακό Ελληνισμό με όλη τη βιαιότητα του δολοφόνου, του γενοκτόνου και του εγκληματία. Η Κύπρος έχει 200 χιλιάδες πρόσφυγες μέσα στην ίδια την πατρίδα τους. Με τη διάσωση 345 Σύριων προσφύγων από τα μανιασμένα κύματα, οι Κύπριοι ξαναζούμε μέρες του ’74. Και βλέπουμε τις ίδιες εικόνες. Αντίσκηνα τότε, αντίσκηνα και σήμερα για τους εκ Συρίας διασωθέντες. Ξέρουμε, λοιπόν, τι σημαίνει πόνος, φόβος, τρόμος για το αύριο. Γι’ αυτό και όλες οι υπηρεσίες του κράτους ενήργησαν, στο μέτρο του δυνατού, για να συνδράμουν την ανακούφιση των ανθρώπων αυτών, που πήραν των ομματιών τους, πλήρωσαν αδρά δουλέμπορους για να τους μεταφέρουν δήθεν σε Γη της Επαγγελίας και βρέθηκαν να παλεύουν με μανιασμένα κύματα δυτικά της Πάφου. Ο Υπουργός Άμυνας, που βρισκόταν διαρκώς στο Κέντρο Διάσωσης, δήλωσε πως οι κρατικές υπηρεσίες λειτούργησαν άψογα, παρά κάποια προβλήματα στη μετακίνηση των ναυαγών.

Ανακύπτουν, όμως, μερικά κρίσιμα ζητήματα, που τώρα οι αρμόδιες Αρχές οφείλουν να αντιμετωπίσουν, επειδή δεν αποκλείεται να έχουμε στο μέλλον και άλλα παρόμοια περιστατικά. Πρώτα απ’ όλα είναι τα μέσα διάσωσης. Διερωτάται κάθε νούσιμος πολίτης: Αν δεν βρισκόταν στην περιοχή κρουαζιερόπλοιο γνωστής ναυτιλιακής εταιρείας, οι 345 Σύροι θα αφήνονταν στη διάκριση των κυμάτων; Ενδεχομένως να πνίγονταν; Η υπόθεση αυτή κατέδειξε την ανυπαρξία επαρκών σωστικών μέσων. Είναι βολικό και ανέξοδο οι αρμόδιοι να κομπάζουν ότι συμμετέχουμε σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης - με ξένα κόλλυβα. Τώρα που έπρεπε να δράσουμε μόνοι μας, έστειλαν τις αστυνομικές ακάτους, είδαν την τραγική κατάσταση των προσφύγων και… επέστρεψαν στο λιμάνι, επειδή δεν μπορούσαν να βοηθήσουν. Η δικαιολογία: Μέχρι σήμερα είχαμε να αντιμετωπίσουμε μικρούς αριθμούς λαθρομεταναστών. Ιδού, όμως, που αίφνης βρεθήκαμε ενώπιον εκατοντάδων προσφύγων, που ήδη προκαλούν σοβαρό πονοκέφαλο στην Κύπρο.

Άρα, προέχει η αγορά σωστικών μέσων. Από την άλλη, από τον Υπουργό Άμυνας τέθηκε θέμα δημιουργίας ακτοφυλακής, όπως έχουν όλα τα σοβαρά κράτη. Σωστή η εισήγηση. Γι’ αυτό, από τα εκατοντάδες εκατομμύρια που εισπράττονται από τους πολίτες για την άμυνα, να διατεθούν μερικά για τη δημιουργία μονάδας ακτοφυλακής, που μπορεί να ενισχύει τη μονάδα επιτήρησης και ελέγχου της κυπριακής ΑΟΖ. Τέτοια μονάδα δεν υπάρχει, ενώ ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση κομπάζουν για τη γεωπολιτική αναβάθμιση της Κύπρου, μετά την ανακάλυψη των υδρογονανθράκων. Αντίθετα, το Ισραήλ, που είναι σοβαρό κράτος και νοιάζεται όχι μόνο για την ασφάλειά του αλλά και για την προστασία των πόρων του, έχει διαθέσει πάνω από 700 εκ. γι’ αυτόν τον σκοπό. Η διάσωση των 345 Σύριων ανέδειξε τις τραγικές ελλείψεις και τις ανεπάρκειες ενός κράτους, που μέχρι σήμερα επιδίδεται μόνο σε φλύαρα λόγια και καραμπινάτες μεγαλαυχίες.

Πρέπει να αναμένεται πως εξαιτίας του συνεχιζόμενου πολέμου στη Συρία, των φονικών δραστηριοτήτων του Ισλαμικού Κράτους και του νέου πολέμου που άρχισε στην περιοχή από τη συμμαχία των προθύμων κατά των ισλαμοφασιστών, θα ενταθεί το κύμα φυγής χιλιάδων ανθρώπων από τις εμπόλεμες ζώνες. Η Κύπρος είναι ο πιο κοντινός σταθμός είτε για αναζήτηση καταφυγίου είτε για διαμετακόμιση προς άλλες χώρες. Η Κυβέρνηση και οι αρμόδιες υπηρεσίες να μην εφησυχάζουν. Και εφόσον η Κύπρος βρίσκεται στο πλευρό όλων εκείνων που μάχονται κατά των δολοφόνων του Ισλαμικού Κράτους, να αναμένει ότι θα τεθεί στο στόχαστρό τους. Να ληφθούν προληπτικά μέτρα. Όχι ξανά συμπεριφορές μωρών παρθένων.