Στο θέμα των εκποιήσεων, ουδείς αναμάρτητος. Κυβέρνηση και κόμματα αμάρτησαν βαρέως. Έναντι της οικονομίας και, κυρίως και περισσότερο, έναντι των πολιτών, που υφίστανται τις οδυνηρές επιπτώσεις της κρίσης. Κυβέρνηση και κόμματα, Πρόεδρος και κομματάρχες έπαιξαν παιγνίδια και χρησιμοποίησαν ατζέντες, δημαγώγησαν και λαΐκισαν. Και τελικά; Το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις εγκρίθηκε, αλλά χωρίς το περιώνυμο δίχτυ προστασίας των ευάλωτων ομάδων, για τις οποίες Κυβέρνηση και κόμματα μας κοπανούσαν καθημερινά.
Ο Ν. Αναστασιάδης ανέφερε τέσσερα νομοσχέδια στο Ανώτατο και άλλα δύο ανέπεμψε στη Βουλή. Αυτή η δοκιμασία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί και οι μνημονιακές υποχρεώσεις να εξυπηρετηθούν, αν πρυτάνευαν η σοβαρότητα, η προβλεπτικότητα, η υπευθυνότητα και ο σεβασμός προς τους πολίτες και προς τα συμφέροντα αυτού του δύσμοιρου κράτους. Το θέμα των εκποιήσεων χρονολογείται από διετίας. Ο Ν. Αναστασιάδης, προεκλογικά, διαβεβαίωνε πως πρώτη προτεραιότητά του ήταν να ενώσει δυνάμεις ώστε, με προδιαβούλευση και συνδιαβούλευση με όλες τις πολιτικές δυνάμεις, να αντιμετωπίσει αποφασιστικά και αποτελεσματικά Κυπριακό και οικονομία.
Τι παρατήρησαν οι πολίτες; Έναν Πρόεδρο που, μόλις ανήλθε στο προεδρικό αξίωμα, έπαθε ολική αμνησία! Ξέχασε όλες τις δεσμεύσεις και υποσχέσεις του, και εμφάνισε τα συμπτώματα του συνδρόμου της ύβρεως. Στο Κυπριακό και στην οικονομία, αντί της έγκαιρης προδιαβούλευσης και της συνακόλουθης συναινετικής συνδιαβούλευσης, προχωρούσε μόνος. Και όταν, δήθεν, του έβαζαν το πιστόλι στον κρόταφο, αναφωνούσε «βουράτε γειτόνοι», για να δει τι θα πράξει. Είναι γεγονός ότι παρέλαβε χάος και όλεθρο από τον προκάτοχό του.
Αυτή ακριβώς η κατάσταση πραγμάτων επέβαλλε στον Πρόεδρο στενότερη συνεργασία και καλύτερη συναντίληψη με τις πολιτικές δυνάμεις. Ο Ν. Αναστασιάδης γνώριζε από πέρυσι ότι κάποια στιγμή, η καυτή πατάτα των εκποιήσεων θα ερχόταν στο προσκήνιο. Γνώριζε, επίσης, ότι η σχετική νομοθεσία έπρεπε να εκσυγχρονιστεί. Και γνώριζε, ακόμα, πως χωρίς τη νομοθεσία των εκποιήσεων οι τράπεζες δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε δανεισμό.
Άρα, στοιχειώδης σοβαρότητα και προβλεπτικότητα επέβαλλαν όπως έγκαιρα, δηλ. πριν από πολλούς μήνες, η Κυβέρνηση, σε συνεννόηση με την Εισαγγελία και στη συνέχεια με τα κόμματα, να ετοίμαζαν τάχιστα τη σχετική νομοθεσία. Έμεινε την τελευταία στιγμή. Και όλα αυτά με την υπόκρουση εκβιασμών, εκφοβισμών και των γνωστών κωμικών υπουργικών δηλώσεων, «εμείς σας προειδοποιούσαμε», μετά την αναστολή καταβολής της δόσης.
Η Κύπρος, λέγει η Κυβέρνηση, προηγείται στην υλοποίηση του μνημονίου κατά ένα χρόνο. Γιατί, λοιπόν, η Κυβέρνηση καθυστέρησε τόσο πολύ στο θέμα των εκποιήσεων; Και αν οι νόμοι της Βουλής είναι δήθεν αντισυνταγματικοί, τι να πει κανείς για το κούρεμα των καταθέσεων; Ήταν… συνταγματικό; Από την άλλη, τα κόμματα δημαγώγησαν και λαΐκισαν κατά τρόπον ανεπίτρεπτο. Ενώ κόπτονταν για το «δίχτυ προστασίας», στο τέλος άφησαν τους πολίτες ξεκρέμαστους. Και τώρα;
Οι αναφορές και οι αναπομπές θα καθυστερήσουν και τη δόση και τη νέα αξιολόγηση της οικονομίας. Αυτά δεν είναι τίποτε μπροστά στην εικόνα που εκπέμπουμε προς τους εταίρους μας. Γι’ αυτό Κυβέρνηση και κόμματα καλούνται να μαζέψουν τα μυαλά τους και να συμπεριφερθούν με σύνεση, σοβαρότητα και ορθολογισμό. Οι εκ των υστέρων ξερομαγκιές έναντι της Τρόικας είναι κωμικές.
Πέσαμε σε πέσιμο πρωτόγνωρο και απίστευτο. Για να μας λάβουν υπόψη οι δανειστές μας, Κυβέρνηση και κόμματα οφείλουν να είναι σοβαρά και αξιόπιστα. Δυστυχέστατα, εξαρτόμαστε από ξένους για να επιβιώσουμε. Δεν είχαμε τον νουν μας. Τώρα, να τον μαζέψουμε και να τον χρησιμοποιήσουμε για τη σωτηρία και τη διάσωση της Κύπρου και της οικονομίας.
