Η οικονομική κρίση είναι η χειρότερη δοκιμασία που ο κυπριακός λαός υφίσταται τα τελευταία χρόνια. Οσημέραι γίνεται ανυπόφορη όχι μόνο από τις απαιτήσεις της Τρόικας αλλά και από τις συμπεριφορές, τις πρακτικές και τις τεχνοτροπίες μιας κυβέρνησης που δίνει την εντύπωση και εδραιώνει την πεποίθηση ότι είναι απλό υποχείριο των ξένων δανειστών. Ποια είναι η προσφιλής… ατάκα της; «Είναι μνημονιακή απαίτηση», άρα, σιωπάτε και εφαρμόστε τις εντολές της Τρόικας, διαφορετικά οι ξένοι δανειστές θα βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο του καημένου του Αναστασιάδη. Από την άλλη, η Κυβέρνηση καταφεύγει στη γνωστή μέθοδο των εκβιασμών και των εκφοβισμών. Γνώριζε από το 2013 ότι το μνημόνιο απαιτούσε να ψηφιστεί νέα νομοθεσία για τις εκποιήσεις. Γιατί δεν μερίμνησε έγκαιρα, ώστε σε συνεννόηση με την Εισαγγελία και σε στενή συνδιβούλευση με τα κόμματα, να ετοιμάσουν τα νομοσχέδια για τις εκποιήσεις και για το πλαίσιο αφερεγγυότητας; Γιατί πάντα κατόπιν εορτής; Γιατί μονίμως με το πιστόλι στον κρόταφο; Γιατί όλα την τελευταία στιγμή;

Θυμηθείτε: Όταν αποφασίστηκε το κούρεμα και οι πολίτες έκαναν ουρά έξω από τις τράπεζες για να πάρουν 300 ευρώ, κατέφθασαν στην Κύπρο δεκάδες τηλεοπτικά συνεργεία, με την ελπίδα ότι θα δουν… αίματα και σκοτωμούς, συγκρούσεις, παναπεργίες και διαδηλώσεις κατά της Τρόικας και εναντίον της Κυβέρνησης και των τραπεζών. Στήθηκαν, λοιπόν, έξω από καταστήματα τραπεζών και περίμεναν. Και τι είδαν; Ανθρώπους πολιτισμένους, στη σειρά, με υπομονή να περιμένουν πότε θα εισέλθουν στην τράπεζα και να εξυπηρετηθούν. Καμία διαμαρτυρία, καμία φωνή, ουδεμία οργή, καμία σύγκρουση και καμία διαδήλωση. Δεν γνωρίζουμε ποιαν εικόνα οι ξένοι δημοσιογράφοι απεκόμισαν από τους Κυπρίους, αλλά πρέπει να εντυπωσιάστηκαν από τον Κύπριο… βουν! Ή, με άλλα λόγια, τον Κύπριο ραγιά. Άνθρωποι έχασαν ολόκληρες περιουσίες, αποταμιεύσεις μιας ζωής κλάπηκαν εν μιά νυκτί, καταθέσεις και μετοχές εξανεμίστηκαν, αλλ' ο Κύπριος βους ούτε αντέδρασε ούτε φώναξε ούτε βγήκε στους δρόμους. Ογδόντα σχεδόν χιλιάδες πολίτες έχασαν τη δουλειά τους. Ουδεμία σχεδόν αντίδραση.

Δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν. Με απλά λόγια, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες έμειναν ξεκρέμαστοι. Εκτός από κάποιες μεμονωμένες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, τίποτε άλλο. Οι Κύπριοι είναι υπεύθυνοι και πολιτισμένοι, κομπάζει η Κυβέρνηση, που χαίρεται επειδή δεν ενοχλείται στις μνημονιακές εκδουλεύσεις της. Μέχρι πρόσφατα. Τα νομοσχέδια για τις εκποιήσεις πατούν στον κάλο όλους τους πολίτες. Δεν παραγνωρίζει κανείς πως πολλοί συμπεριφέρθηκαν αππωμένα και ξυπασμένα. Έκαναν σπατάλες επειδή τους ενθάρρυναν ανεύθυνοι τραπεζικοί. Είναι κακοί δανειολήπτες. Είναι όμως και οι καλοί δανειολήπτες που, όμως, αδυνατούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους επειδή τα έσοδά τους μειώθηκαν ή έχασαν τη δουλειά τους. Το σπίτι είναι το πιο ευαίσθητο σημείο για κάθε Κύπριο. Η απόκτηση ιδιόκτητου σπιτιού είναι το όνειρο και η επιδίωξη όλων. Γι’ αυτό τώρα η Κυβέρνηση πρέπει να ανησυχεί. Διπλά. Και εξαιτίας των εκποιήσεων και εξαιτίας της πρόθεσής της να φορολογήσει το εφάπαξ.

Την προσεχή Παρασκευή, η Δημόσια Υπηρεσία θα παραλύσει. Η Κυβέρνηση θέλει να βάλει χέρι στο εφάπαξ για να καλύψει τις δαπάνες για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, ναι, αυτό που μέχρι σήμερα αποφεύγουν να εξηγήσουν από πού θα βρουν χρήματα. Φαίνεται θέλουν να τα βρουν, αφαιμάσσοντας το εφάπαξ των δημ. υπαλλήλων. Θυμηθείτε: Προεκλογικά, το κυριότερο σύνθημα του Αναστασιάδη ήταν: «Ενώνουμε δυνάμεις». Σήμερα κατάντησε: «Διαλύουμε, διασπούμε, αποσυντονίζουμε δυνάμεις». Πάρα πολλά θα μπορούσαν να γίνουν εύκολα και αποτελεσματικά, αν ο Πρόεδρος εφάρμοζε την άλλη δέσμευσή του, για προδιαβούλευση και συνδιαβούλευση. Και αυτές οι δεσμεύσεις έγιναν σκόνη και θρύψαλα στο επικοινωνιακό παιγνίδι του…