Οι εξελίξεις στο θέμα των εκποιήσεων προκαλούν πολυμέτωπη πολιτική και κοινωνική κρίση, η οποία, αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, θα δημιουργήσει ζημιογόνες παρενέργειες, τόσο στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο όσο και στην οικονομία, αλλά και ευρύτερα στις εργασιακές σχέσεις και στην κοινωνία. Υπάρχει κρίση στις σχέσεις με τους δανειστές, κρίση πολιτική με αντιπαράθεση Κυβέρνησης και πολιτικών κομμάτων, εκδηλώνονται κίνδυνοι εργατικής αναταραχής και κίνδυνοι οπισθοδρόμησης του οικονομικού προγράμματος.

Ήδη πρέπει να θεωρείται δεδομένη η μη εκταμίευση της επόμενης δόσης. Επιβεβαιώνεται η αδιαλλαξία και η άρνηση των δανειστών να προχωρήσουν στους αναγκαίους συμβιβασμούς, ώστε να εξευρεθούν οι αναγκαίες λύσεις, η δόση να εκταμιευθεί και το οικονομικό πρόγραμμα να προχωρήσει ομαλά, αλλά και οι ευάλωτες ομάδες να προστατευθούν.

Στο πολιτικό μέτωπο εκδηλώνονται τάσεις ναρκοθέτησης κάθε προσπάθειας συνεννόησης, συμβιβασμού και σύγκλισης θέσεων. Ενώπιον μίας σοβαρής κατάστασης, Κυβέρνηση και αντιπολίτευση αδυνατούν να εύρουν σημεία συνεργασίας και ταύτισης, με αποτέλεσμα το κυπριακό μέτωπο, γι' άλλη μία φορά, να βρίσκεται αποδυναμωμένο και διασπασμένο, ενώπιον υπέρτερου αντιπάλου. Η γνωστή τακτική της αλληλοεπίρριψης ευθυνών επαναλαμβάνεται.

Την ίδια στιγμή, και με αφορμή προθέσεις της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε φορολόγηση του εφάπαξ των εργαζομένων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, παρατηρείται έντονη αντίδραση των συντεχνιών. Η ΠΑΣΥΔΥ ανακοίνωσε ήδη τη λήψη απεργιακών μέτρων, και αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλοι κλάδοι εργαζομένων.

Ενώπιον αυτής της κατάστασης, η αγωνία και ο προβληματισμός στην κοινωνία εντείνονται. Υπάρχει ανησυχία για το τι θα προκύψει για τα σπίτια του κόσμου και την επαγγελματική στέγη. Υπάρχει ανησυχία για το τι θα φέρει το αύριο και πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην οικονομία. Η αγορά δοκιμάζεται από φήμες και έχει παραλύσει. Η απαισιοδοξία και ο φόβος επανέρχονται στην κοινωνία.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε εκ νέου έκκληση για ενότητα και αλληλεγγύη. Αλλά πόσες φορές να το πούμε; Η ενότητα δεν εμπεδώνεται με εκκλήσεις, ευχές και διακηρύξεις. Απαιτεί έργα. Απαιτεί πατριωτισμό. Απαιτεί συμβιβασμούς.

Οι πολίτες δεν διακρίνουν κανένα στοιχείο το οποίο να δημιουργεί ελπίδες για ένωση δυνάμεων και συνεργασία. Αντίθετα, διακρίνουν πείσματα, εγωισμούς, τακτικισμούς αλληλοεπίρριψης ευθυνών για τις καταστροφικές εξελίξεις που διαγράφονται. Διακρίνουν αυθαιρεσία και προσπάθεια επιβολής των θέσεων της μίας πλευράς επί της άλλης.

Βρισκόμαστε εκεί απ΄ όπου ξεκινήσαμε τον Μάρτιο του 2013. Αγωνία, ανησυχία, σύγχυση, παράλυση. Και το χειρότερο είναι ότι δεν βρισκόμαστε στο τέλος του Γολγοθά μας. Έρχονται ακόμη δύσκολα εμπόδια. Η εφαρμογή του ΓΕΣΥ, η ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών και άλλα καυτά θέματα παίρνουν σειρά γι' αντιμετώπιση. Πώς θα αντιμετωπισθούν με την υπάρχουσα πολυδιάσπαση στο εσωτερικό μέτωπο και με την επιδεικνυόμενη άρνηση συνεννόησης και συνεργασίας;

Καλούμε την υστάτη την Κυβέρνηση και την αντιπολίτευση σε επίγνωση ευθυνών. Βαρύτατες θα είναι αυτές οι ευθύνες, εάν συνεχίσουν την ίδια τακτική και την ίδια συμπεριφορά. Και βαρύτατο το κόστος που θα κληθεί να καταβάλει για πολλοστή φορά ο πολίτης για την άρνηση συνεννόησης. Η κοινωνία, εδώ και πολύ χρόνο, αντιμετωπίζει αγόγγυστα τα τεράστια βάρη που της φόρτωσαν, χωρίς να ευθύνεται. Αναμένει και απαιτεί από τους πολιτικούς να συμπεριφερθούν υπεύθυνα. Αν και αυτήν τη φορά δεν εισακουστούν οι αγωνίες και οι απαιτήσεις της, η υπομονή της θα εξαντληθεί και κανείς δεν γνωρίζει τις επιπτώσεις, αν το ηφαίστειο εκραγεί...