Στις διακρατικές σχέσεις, επιβάλλεται αμοιβαιότητα συμφερόντων αλλά και σεβασμού συνεργασιών και θέσεων. Εάν δεν υπάρχει αμοιβαιότητα συμφερόντων και εκατέρωθεν σεβασμός, τότε οδηγούμαστε σε εκμετάλλευση και άνιση μεταχείριση που καταντά ετεροβαρής και αχρείαστη σχέση. Να θυμίσουμε προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Τον περ. Μάη, επισκέφθηκε στην Κύπρο, για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν. Ειρήσθω εν παρόδω πως ο Μπάιντεν, ελέω ελληνικής υποστήριξης στις ΗΠΑ, ενδιαφέρεται από ετών και είναι ένθερμος υποστηρικτής των θέσεων της Κύπρου όσον αφορά το πρόβλημά της.
Μετά από συναντήσεις του με τον Ν. Αναστασιάδη, ο Μπάιντεν διαβεβαίωσε τους Κυπρίους ότι οι ΗΠΑ μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία αναγνωρίζουν. Και προέβη στην εξής βαρυσήμαντη δήλωση: «Οι ΗΠΑ θεωρούν την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον νέο, ισχυρό στρατηγικό εταίρο τους στην περιοχή της Αν. Μεσογείου». Τι να εννοήσει κανείς από αυτήν τη δήλωση; Ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος δεν θα ήθελε να χαϊδέψει τα αφτιά των Κυπρίων αλλ’ εξέφραζε την γνήσια πολιτική βούληση της μεγάλης χώρας του έναντι της Κύπρου.
Να εννοήσουμε ακόμα ότι εκείνη η δήλωσή του δεν εκκινούσε μόνο από την εμπλοκή αμερικανικών εταιρειών στους κυπριακούς υδρογονάνθρακες αλλ’ ήταν η έκφραση του γενικότερου και ειδικότερου ενδιαφέροντός τους για μια χώρα, που αναβαθμίστηκε ενεργειακά και ταυτόχρονα είναι στενός φίλος και σύμμαχός τους στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, της παράνομης μετανάστευσης, των ναρκωτικών και άλλων ασύμμετρων απειλών στην περιοχή. Ιδιαίτερα αν ληφθούν υπόψη και οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις με τις βαρβαρότητες των δολοφόνων του Ισλαμικού Κράτους και τη χρησιμότητα της Κύπρου ως διαμετακομιστικού σταθμού και δυτικού εφαλτηρίου για επιχειρήσεις στην περιοχή, ανθρωπιστικές και στρατιωτικές. Θα ανέμεναν, συνεπώς, οι Κύπριοι, πως μετά από εκείνη τη σημαντική δήλωση-θέση Μπάιντεν, οι ΗΠΑ θα συνέβαλλαν αποφασιστικά και στην επίλυση του Κυπριακού, διά της παρεμβολής τους προς τη σύμμαχό τους Τουρκία.
Δεν παραγνωρίζει κανείς τη διαχρονική ψυχρότητα στις σχέσεις των δύο χωρών μετά την άρνηση Ερντογάν να επιτρέψει, το 2003, τη διέλευση αμερικανικών στρατευμάτων από την Τουρκία για να επιτεθούν κατά του Σαντάμ Χουσεΐν. Όμως, οι ΗΠΑ έχουν πάντα τη δυνατότητα παρεμβολής προς τον Τούρκο Πρόεδρο. Αν κρίνουμε, όμως, από χθεσινό ρεπορτάζ στον «Φιλελεύθερο», αντί βοήθειας, η Κυπριακή Δημοκρατία -αυτός ο νέος ισχυρός στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ- εισπράττει υπονόμευση, σε συγχορδία με τους μόνιμους υπονομευτές μας, Βρετανούς.
Ενώ υποτίθεται ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα έχει επαφές στις ΗΠΑ κατά την εκεί μετάβασή του για τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ, οι Αγγλοαμερικανοί ταυτόχρονα ετοιμάζουν πρόγραμμα επαφών και για τον ψευτοϋπουργό «Εξωτερικών» των κατεχομένων. Ο Ναμί θα συναντήσει τον Βρετανό Υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, ενώ ήδη συνάντησε τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Στην Ουάσιγκτον θα συναντηθεί με αξιωματούχους του Λευκού Οίκου, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Κογκρέσου.
Αυτά τι είναι; Άθλια τρικλοποδιά και υπονόμευση των επαφών του Προέδρου Αναστασιάδη. Όμως, οι ξένοι έχουν επιχειρήματα. Η Κοινή Δήλωση του Προέδρου με τον κατοχικό Έρογλου τσιμέντωσε τα δύο ιδρυτικά κρατίδια του μελλοντικού, πιθανού ομόσπονδου κράτους και αναβάθμισε το κατοχικό μόρφωμα. Να θυμίσουμε πως από την επομένη της συνομολόγησης της Δήλωσης, Ναμί και Οζερσάι αλώνισαν κυριολεκτικά τις ΗΠΑ και την Ευρώπη με συναντήσεις με υψηλόβαθμους αξιωματούχους.
Οι τρικλοποδιές και οι υπονομεύσεις έχουν εξηγήσεις. Βρίσκονται στην ανεπάρκεια της δικής μας κυβέρνησης να πείσει και να εξηγήσει αλλά, προπάντων, στην εμμονή της σε τουρκογενή και τουρκοφρενή λύση. Όλα τα άλλα ακολουθούν χωρίς, δυστυχώς, επαρκείς αντιδράσεις και αντιστάσεις.
