Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία επιδίωξε να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Εκτός πολλών άλλων λόγων, πρώτον, για να επιλύσει το Κυπριακό στη βάση των αρχών, αξιών και παραμέτρων της Ένωσης. Δεύτερον, για λόγους ασφάλειας, για να αντιμετωπίσει την τουρκική αδιστακτότητα και επιθετικότητα. Τρίτον, επειδή για ένα μικρό κράτος είναι επάναγκες να ανήκει σε μια ισχυρή ομάδα κρατών και να είναι συμμέτοχος και ομοτράπεζός τους, παρά να βρίσκεται στο περιθώριο. Η ένταξή μας στην ΕΕ χαιρετίστηκε - και είναι - ως το πιο σημαντικό ιστορικό γεγονός από της ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ένταξή μας και στην ευρωζώνη ενίσχυσε περαιτέρω την Κύπρο. Όταν ανήκεις σε μια ομάδα κρατών, δεν έχεις μόνο ωφελήματα αλλά και καθήκοντα και υποχρεώσεις. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις και Πρόεδροι διαβεβαίωναν πως η Κύπρος θα ήταν παρούσα σε όλους τους θεσμούς και σε όλα τα όργανα της ΕΕ, για να ακούγεται η φωνή της, να εκφράζει την άποψή της και, κυρίως, να διεκδικεί και να υπερασπίζει τα συμφέροντά της. Προπάντων, να συνάπτει συμμαχίες και συνεργασίες με άλλους εταίρους επ’ αμοιβαιότητι.

Τι παρατηρήθηκε; Η Κύπρος είναι συχνά απούσα. Δεν γεμίζει την καρέκλα της. Και πότε; Όταν η Μάλτα π.χ., που είναι το ένα τρίτο της Κύπρου ή και άλλες μικρότερες ή λίγο μεγαλύτερες χώρες από εμάς, δραστηριοποιούνται και δρουν καταλυτικά στον χώρο της ΕΕ, διεκδικούν, λαμβάνονται υπόψη και υπερασπίζονται τις θέσεις τους. Γιατί η Κύπρος αποτυγχάνει; Διότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις αρνούνται να κατανοήσουν ότι στις Βρυξέλλες παίζονται τα παιγνίδια, συνάπτονται συμμαχίες και συνεργασίες, και εκεί το κάθε κράτος διεκδικεί τα συμφέροντά του.

Πόσες φορές καταγράφηκε από τον Τύπο ότι η Κύπρος απουσίασε από την τάδε επιτροπή, από το δείνα όργανο, κτλ. Τουλάχιστον για το Κυπριακό και για οικονομικά ζητήματα, η Κύπρος όφειλε να είναι περισσότερο από δραστήρια. Ειδικά για το Κυπριακό. Πόσες φορές, αποστολές Κυπρίων στις Βρυξέλλες διαπίστωναν ότι όχι μόνο αξιωματούχοι αλλά και εταίροι μας δεν είχαν ιδέα ούτε για την τουρκική κατοχή της πατρίδας μας ούτε για τους αγνοούμενους ούτε για τους εγκλωβισμένους ούτε για τον εποικισμό ούτε για τη σύληση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας;

Φταίει η Ευρώπη; Όχι, βέβαια. Την πλήρη ευθύνη για την ανυπαρξία ενημέρωσης τη φέρουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις και η πολιτική ηγεσία. Είναι εξωφρενικό, είναι τραγικό και αφόρητο, η Τουρκία να αλωνίζει στις Βρυξέλλες και η Κυπριακή Δημοκρατία να είναι ανύπαρκτη.

Τελευταίο παράδειγμα, ενδεικτικό της παχυλής ανεπάρκειας των διπλωματικών και άλλων υπηρεσιών μας; Η νέα, επικεφαλής της ΕΕ για την Κοινή Άμυνα και Εξωτερική Πολιτική, η Φεντερίκα Μογκερίνι, δεν είχε ιδέα για την τουρκική επιθετική πολιτική κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δεν γνώριζε για το 105σέλιδο έγγραφο Νταβούτογλου, που καθύβριζε ως εκλιπούσα την Κύπρο. Και δεν είχε καμία ενημέρωση για τη νέα εισβολή Ερντογάν στα κατεχόμενα. Αλλά ποιος θα την ενημέρωνε; Ο Ιωάννης Κασουλίδης; Ο εκεί πρέσβης της Κύπρου; Το Υπουργείο Εξωτερικών; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης που, την προτεραία, βρισκόταν στις Βρυξέλλες; Άγνωστον!

Αλλά γιατί αναμένουμε από την κ. Μογκερίνι να γνωρίζει περί Κύπρου και περί της εισβολής Ερντογάν, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προσπαθούσε γελοιωδώς να καλοπιάσει και να γλείψει τον σουλτάνο, μπας και καταδεχτεί να συναινέσει σε λύση;

Γιατί η κ. Μογκερίνι να γνωρίζει για την παρανομία του Τούρκου Προέδρου σε κατεχόμενο ευρωπαϊκό έδαφος, όταν κανείς δεν φρόντισε να την ενημερώσει και όταν ο Ν. Αναστασιάδης, δουλοφρόνως, ανέμελπε: «Η επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Κύπρο»;

Η κ. Μογκερίνι θα κατάλαβε προφανώς ότι ο Ερντογάν επισκεπτόταν την Κύπρο μετά από πρόσκληση Αναστασιάδη! Πού είναι η διπλωματική υπηρεσία; Πού είναι ο Υπουργός Εξωτερικών; Έχουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Γνωρίζει κανείς;